ทุกคนหันขวับไปพร้อมกัน!
เบื้องหน้าด้านซ้าย ท่ามกลางคลื่นลมอันเกรี้ยวกราด แสงไฟริบหรี่ดวงหนึ่ง สว่างวาบแล้วดับลงเป็นช่วงๆ ราวกับเปลวเทียนกลางสายลม หากไม่สังเกตให้ดี คงไม่มีทางพบเห็น!
"เป็นแสงไฟ!"
"เป็นคน! เป็นคนจากเรือสำรวจ!"
ห้องขับเรือระเบิดเสียงไชโยโห่ร้องอย่างสุดกลั้นแทบจะในทันที!
สวีเจิ้ง ดวงตาเป็นประกายวาววับ สั่งการด้วยน้ำเสียงเข้มงวด
"หางเสือซ้ายสิบองศา! เข้าใกล้ด้วยความเร็วสูงสุด! ระวังโขดหินใต้น้ำ! นายท้ายนำทางตลอดเส้นทาง!"
"รับทราบ!"
พวงมาลัยหมุน เรือค่อยๆ หันหัวเรือไปทางแสงไฟริบหรี่นั้น
เสียงหวูดเรือยิ่งเร่งรีบราวกับตอบรับเสียงเรียกขอความช่วยเหลือท่ามกลางวิกฤต
คลื่นลมยังคงคำราม ท้องทะเลยังคงเต็มไปด้วยอันตราย แต่ ณ วินาทีนี้ ทุกคนบนเรือ ต่างมีเปลวไฟโชนกรุ่นอยู่ในดวงตา
พวกเขาเจอปัญหามากมายนับไม่ถ้วน
คนกับเครื่องจักรยังไม่คุ้นเคย วิทยุสื่อสารไม่เสถียร กระแสน้ำใต้น้ำจู่โจมไม่ทันตั้งตัว คลื่นยักษ์กระหน่ำกระจกห้องขับ เครื่องยนต์เสริมร้อนเกินไป เรดาร์ขัดข้อง เมาเรืออาเจียน ลมกระโชกแรงและโขดหินใต้น้ำ...
ผ่านด่านแล้วด่านเล่า เจอภัยแล้วภัยเล่า
แต่พวกเขา ฝ่าฟันมันมาทั้งหมดได้
สวีเจิ้งยืนอยู่หัวเรือ จ้องมองแสงไฟริบหรี่ที่เริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ก้อนหินก้อนใหญ่ในใจเริ่มเบาลงไปบ้าง
เขาสูดลมหายใจลึก เสียงของเขาดังก้องกังวานทะลุผ่านคลื่นลม ไปได้ยินทั่วทั้งเรือ
"พวกพ้อง พวกเขายังมีชีวิตอยู่!"
"พยายามอีกหน่อย! ก่อนที่เราจะถึงบ้าน ต้องพาพวกเขากลับบ้านให้ได้!"
"อูววว———"
เสียงหวูดเรือยาวเหยียด ตัดผ่านความมืดมิดยามราตรี