เมื่อได้ยินคำพูดนี้ สวีเจิ้งไม่ลังเลแม้แต่น้อย ร้องเสียงทุ้มขึ้น
"ผมคิดแบบนี้ ประการแรก กองเรือเดินทะเลไกลต้องเน้นเรื่องความปลอดภัยเป็นอันดับแรก เรือผ่านการตรวจซ่อมครั้งใหญ่แล้ว ทั้งระบบนำทาง ระบบขับเคลื่อน และระบบสื่อสารอัปเกรดครบถ้วน ต่อไปจะไม่เสี่ยงอันตรายโดยไม่จำเป็นอีกต่อไป จับปลาอย่างมั่นคง ทำระยะยาว ทำคุณภาพ พาชาวบ้านมีงานทำมากขึ้น"
"ประการที่สอง โรงงานเสื้อผ้าใช้ช่องทางของหลินเว่ยตง ขยายการผลิตอย่างมั่นคง ไม่ขยายตัวอย่างมั่วซั่ว ควบคุมคุณภาพอย่างเข้มงวด ทำชื่อเสียงไว้ ลำดับแรกจ้างผู้หญิงจากครอบครัวยากจน ให้คนในหมู่บ้านดูแลครอบครัวและหารายได้ได้"
"ประการที่สาม โรงงานอุปกรณ์ตกปลาขยายต่อ รองรับกองเรือ พร้อมกับส่งสินค้าออกภายนอก ทำเป็นแบรนด์แข็งที่น่าเชื่อถือในภูมิภาค คุณภาพมาก่อน จะไม่ทำของที่หลอกลวงคนเด็ดขาด"
"ประการที่สี่ ถนนในหมู่บ้านเปิดแล้ว ขั้นต่อไปคือจัดการสิ่งแวดล้อมให้ดี ดูแลโรงเรียนให้ดี ช่วยเหลือครอบครัวยากจนให้ดี ผมไม่ได้ต้องการชื่อเสียงลอย ๆ แค่อยากให้หมู่บ้านชาวประมงเล็ก ๆ แห่งนี้สงบสุขและมั่งคั่งอย่างแท้จริง"
เซี่ยงจวินฟังแล้วพยักหน้าถี่ ๆ ใบหน้าเผยความพอใจ
"มั่นคงเป็นหลัก ความเป็นอยู่ของประชาชนสำคัญก่อน อุตสาหกรรมเกื้อหนุนกัน เส้นทางทั้งสามนี้ไปถูกทางแล้ว นายมองทะลุปรุโปร่งกว่าพ่อค้าหลายคน หรือแม้แต่เจ้าหน้าที่บางคนด้วยซ้ำ"
เขาน้ำเสียงหนักแน่นขึ้น แฝงแง่เตือน
"แต่จำไว้ ยิ่งถนนกว้าง ชื่อเสียงยิ่งใหญ่ คนที่มาหา คอยจ้องตา และเรื่องยุ่งยากก็จะมากขึ้น ยิ่งอยู่ในช่วงขาขึ้น ยิ่งต้องรักษากฎ รักษาเส้นแบ่ง รักษาความถูกต้อง แล้วจะไม่มีใครทำอะไรนายได้"