เมื่อควันและฝุ่นจางลงบ้าง ผู้คนก็เห็นด้วยความตื่นตระหนกว่า ปล่องระบายอากาศที่เพิ่งถูกขุดจนเห็นความหวัง พร้อมด้วยเนินดินกว้างโดยรอบ ได้ถูกกลบทับด้วยเศษหินและดินที่ถล่มลงมาใหม่และมีปริมาตรมหาศาลยิ่งกว่าเดิม กลายเป็นหลุมยุบที่ดูน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเก่า!
ร่องรอยการขุดลอกก่อนหน้านี้ สูญสิ้นไปหมด
ร่างของนักกู้ภัยทั้งสามนาย หายไปอย่างไร้ร่องรอย
ความเงียบงันราวกับความตาย
จากนั้นก็เป็นเสียงร่ำไห้ที่เหมือนจะพังทลาย และความสิ้นหวังที่ลึกล้ำกว่าเดิม ระเบิดออกมาจากฝูงชนรอบนอก
"ไม่นะ——!!!"
"มันเป็นไปได้ยังไง?"
"โหดร้ายนัก! ที่นี่มันที่บ้าอะไรกัน!"
"หมดหวังแล้ว... หมดหวังจริงๆ..."
"ลูกพ่อ——!"
เปลวไฟแห่งความหวังที่เพิ่งจุดติด ถูกน้ำแข็งเย็นเฉียบที่โหดร้ายไร้ปรานีสาดดับ จนไม่เหลือแม้แต่ควันจางๆ เหลือเพียงความหนาวเย็นเสียดกระดูกและความมืดมิดไร้ขอบเขต
ญาติหลายคนทรุดฮวบลงกับพื้น ทุบอกตบขา ส่งเสียงร่ำไห้คร่ำครวญ
แม้แต่ชายฉกรรจ์ที่แข็งแกร่งที่สุด ก็ยังทนไม่ไหวที่จะหมอบลง กุมศีรษะ หัวไหล่กระตุกอย่างรุนแรง
จบสิ้นแล้ว! ทุกอย่างจบสิ้นแล้ว!
ไม่เพียงแต่ความหวังของผู้ที่ติดอยู่ข้างในจะริบหรี่ แม้แต่พี่น้องที่เข้าไปช่วย ก็อาจจะถูกกลืนไปด้วย
สวีเจิ้งรู้สึกราวกับมีกระแสความเย็นวาบจากฝ่าเท้าทะลวงขึ้นถึงกลางกระหม่อม เลือดทั่วร่างเหมือนจะแข็งตัวในชั่วขณะนั้น
เขาได้แต่มองดูการถล่มที่กลืนกินทุกสิ่งเกิดขึ้นตรงหน้า มองดูนักกู้ภัยผู้กล้าหาญทั้งสามคนถูกกลืนหายไป มองดูเส้นทางรอดที่เพิ่งปรากฏถูกบีบดับอย่างไร้ปรานี