“ว่าไงนะ?”
ทั้งผู้จัดการเหมืองหลิว นายหน่วยคนนั้น รวมถึงสวีเจิ้ง ต่างก็สะท้านไปทั้งร่าง!
“เร็วเข้า! ระบุตำแหน่ง! เตรียมอุปกรณ์ตรวจจับสัญญาณชีพ! จัดทีมจู่โจม!”
ผู้จัดการเหมืองหลิวพลันฮึกเหิมราวกับถูกกระตุ้น พุ่งตัวไปทางปากอุโมงค์
ส่วนด้านนอกแนวเขตหวงห้าม ฝูงชนชาวบ้านที่ตั้งหูฟังความเคลื่อนไหวอยู่ตลอด ก็ได้ยินเสียงตะโกนนั้นเลือนราง
“มีสัญญาณแล้วเหรอ?!”
“ช่วยขึ้นมาแล้วหรือเปล่า?!”
“คนข้างในยังมีชีวิตอยู่?!”
อารมณ์ที่เพิ่งสงบลงไปบ้าง ก็พลันถูกจุดติดขึ้นอีกครั้ง!
สายตานับไม่ถ้วนราวกับไฟฉายสาดส่อง จับจ้องแน่นิ่งไปที่ปากอุโมงค์มืดมิดที่ส่งข่าวดีออกมา!
“ข้างใน... มีเสียงแล้วเหรอ?”
“เสียงเคาะนี่นา! ฉันก็เหมือนได้ยิน!”
“สวรรค์! พวกเขายังไม่ตาย! ยังไม่ตาย!”
ด้านนอกแนวเขตหวงห้าม
ฝูงชนที่เดิมถูกสวีเจิ้งเกลี้ยกล่อมให้ไปช่วยกันเก็บกว้างด้านนอกและคอยรักษาความสงบ ชั่วพริบตาก็พลุ่งพล่านขึ้นอีกครั้งราวกับถูกโยนก้อนหินยักษ์ลงกลางบึง!
เสียงเคาะนั้นประหนึ่งยาชูกำลังแรงกล้า ฉีดเข้าไปยังหัวใจทุกดวงที่ถูกความสิ้นหวังและร้อนรนบีบคั้นจนเกือบชา
ยังมีชีวิตอยู่!
คนข้างในยังมีชีวิตอยู่!
ข่าวนี้ทำให้ความเชื่อที่พยายามประคับประคองไว้อย่างสุดกำลัง และสติสัมปชัญญะที่ใกล้แตกดับ ได้จุดประกายไฟแห่งความหวังขึ้นใหม่อีกครั้ง
“เร็ว! เร็วเข้า ช่วยพวกเขาออกมา!”
“พระโพธิสัตว์คุ้มครอง! บรรพบุรุษคุ้มครอง!”