หงเต๋อเฉวียนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบเอกสารปึกหนึ่งออกมาจากกระเป๋า วางตรงหน้าสวีเจิ้ง
“จริงสิ เอกสารเรือฉันจัดการให้หมดแล้ว ใบอนุญาตประมงทะเลลึก ตรวจสภาพเรือ ทะเบียนพาณิชย์นาวี ทุกอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ไม่มีใครจับผิดได้เลย นอกจากนี้ ฉันยังติดต่อพ่อค้าสัตว์น้ำในอำเภอและในเมืองไว้แล้ว พวกเขาได้ยินว่าเป็นปลาทะเลน้ำลึก ก็ตกลงรับซื้อเหมาในราคาสูงทันที มีเท่าไหร่รับหมด ไม่ต้องห่วงเรื่องตลาด!”
สวีเจิ้งหยิบเอกสารมาพลิกดูอย่างรวดเร็ว ตราประทับครบถ้วน ขั้นตอนถูกต้อง
หงเต๋อเฉวียนจัดการเส้นทางไว้ให้หมดแล้วจริง ๆ
“ลำบากนายแล้ว”
สวีเจิ้งรู้สึกโล่งใจอย่างมาก
“มีคำพูดของนาย ฉันก็วางใจได้เต็มที่แล้ว รอให้ทางท่านเซี่ยงจวินอนุมัติเรื่องบุคลากรเสร็จ โจวต้าไห่และคนอื่น ๆ เข้าประจำตำแหน่งเมื่อไหร่ พวกเราก็ออกเรือเที่ยวแรกได้ทันที”
“กำหนดออกเรือเที่ยวแรกเมื่อไหร่?”
หงเต๋อเฉวียนตาเป็นประกาย กระตือรือร้นอยากลงมือ
“ภายในสามวัน”
สวีเจิ้งตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“สามวันนี้ นายกับพี่ใหญ่ของฉัน สวีหยาง ช่วยกันตรวจสอบเรือตั้งแต่หัวจรดท้ายอีกรอบ ระบบช่วยชีวิต ดับเพลิง นำทาง สื่อสาร ลองให้หมดทุกอย่าง อย่าให้มีอันตรายแอบแฝงแม้แต่นิดเดียว”
“ยกให้เป็นหน้าที่ฉัน!”
หงเต๋อเฉวียนตบหน้าอกรับประกัน
“ฉันกับอาเหยางช่วยกัน รับรองดูแลเรือลำนี้ให้เรียบร้อยไม่มีปัญหา!”
สวีต้าเหมาที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ไม่ได้พูดแทรกมาตลอด ในที่สุดก็เอ่ยปากช้า ๆ มองไปที่หงเต๋อเฉวียน น้ำเสียงจริงจัง
“เสี่ยวหง ฉันเชื่อใจนาย อาเจิ้งออกทะเล นายช่วยจับตาดูให้มากหน่อย ในทะเลไม่เหมือนบนฝั่ง เรื่องอะไรก็คอยเตือนเขาอย่าให้เขาฝืน”