โรงงานอุปกรณ์ตกปลา
ภายในอาคารสำนักงานเงียบสงัด มีเพียงเสียงเครื่องจักรทำงานเบา ๆ ดังมาจากนอกหน้าต่าง
สวีเจิ้งเพิ่งเซ็นเอกสารจัดตารางการผลิตไปหลายชุด โทรศัพท์บนโต๊ะก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน
เขายกหูขึ้น
"ฮัลโหล ผมสวีเจิ้งเอง"
ปลายสายเป็นเสียงที่คุ้นเคย ฟังดูนิ่งขรึมมีอำนาจ ใช่แล้วคือเซี่ยงจวิน
"อาเจิ้ง ฉันเอง"
สวีเจิ้งยืดตัวตรงขึ้นทันที น้ำเสียงนอบน้อม
"ท่านพ่อ เรียกหาผมหรือครับ"
"เอกสารอนุมัติโยกย้ายกำลังพลลงมาเป็นทางการแล้ว"
เซี่ยงจวินพูดพลางหัวเราะ
"คณะกรรมการประจำพรรคประจำเมืองประชุมผ่านการพิจารณา เห็นชอบให้โจวต้าไห่ จ้าวเถี่ยฉุย เฉินเสวียเหวิน และอีกสองสามคนถูกยืมตัวระยะยาวมาที่กองเรือเดินสมุทรของนาย อัตรากำลังพลคงเดิม ค่าตอบแทนให้ทางนายออกให้ เอกสารเสร็จเรียบร้อย ไม่มีปัญหาใด ๆ ตกค้าง"
สวีเจิ้งใจคอเต้นแรง ราวกับก้อนหินก้อนสุดท้ายที่ค้างคามาหลายวันตกลงพื้นจนได้
"เยี่ยมไปเลย! ขอบคุณท่านพ่อครับ! ถ้าท่านไม่ช่วยประสาน เรื่องนี้คงไม่ราบรื่นขนาดนี้"
เซี่ยงจวินตอบรับเบา ๆ ในลำคอ แล้วเปลี่ยนเรื่องพูดทันที
"ยังไม่ต้องรีบขอบคุณฉัน ฉันมีธุระกับนายอีก จัดการงานที่คั่งค้างให้เรียบร้อย แล้วรีบมาที่อาคารพรรคประจำเมืองตอนนี้ ฉันรออยู่ที่ห้องทำงาน คุยกันตัวต่อตัว"
"ได้ครับ ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้!"
วางสายแล้ว สวีเจิ้งก็กำชับงานต่อให้โดมอนกับเยี่ยไป่เม่ยสั้น ๆ เน้นให้ทั้งคู่ดูแลการผลิตและคุณภาพอย่างใกล้ชิด จากนั้นรีบเดินออกไป จักรยานตรงไปยังเขตอาคารพรรคประจำเมือง
ตลอดทาง เขาครุ่นคิดในใจ
ที่เซี่ยงจวินเรียกเขาไปเป็นพิเศษ ไม่ใช่แค่เรื่องโยกย้ายกำลังพลแน่นอน