หน่วยล่าสัตว์ปีศาจเคลื่อนพลเข้ามาอย่างรวดเร็ว
ไม่ถึงครึ่งเค่อก็บุกมาถึงเขตใจกลางฐานทัพของพันธมิตรดาบดำได้
ที่นี่ไม่เพียงแต่เป็นที่พำนักของสมาชิกระดับแกนกลางของพันธมิตรดาบดำเท่านั้น แต่ยังเป็นที่อยู่ของครอบครัวของพวกเขาอีกด้วย
เดิมที เฉินสืออันคิดว่า หน่วยล่าสัตว์ปีศาจจะละเว้นชีวิตแก่สตรีและเด็กที่ไร้เรี่ยวแรงเหล่านี้
แต่ไม่คิดว่า เมื่อสมาชิกใหม่บางคนของหน่วยล่าสัตว์ปีศาจคิดจะปล่อยพวกเขาไป เหล่าเที่ยวนิวกลับตำหนิอย่างเข้มงวดทันที
ต้องถอนรากถอนโคน! คนพวกนี้หากปล่อยไว้ ต่อไปไม่แน่อาจกลายเป็นภัย!
ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาไม่เพียงพูดเท่านั้น แต่ยังลงมือเป็นตัวอย่าง ฟันดาบปลิดชีวิตสตรีและเด็กที่ตื่นตระหนกเหล่านั้นตรงนั้น
ภายใต้สายตาอันเย็นชาของพวกเขา ทหารใหม่ของหน่วยล่าสัตว์ปีศาจก็ยกดาบขึ้นสังหารสตรีและเด็กเหล่านั้นเช่นกัน
.........
ภายในลานบ้านแห่งหนึ่งในเขตแกนกลางของพันธมิตรดาบดำ
ศพห้าศพนอนระเกะระกะอยู่บนพื้น หญิงงามผู้หนึ่งกำลังกอดเด็กอายุสี่ห้าขวบหลบซ่อนอยู่ที่มุมห้อง
เด็กน้อยตกใจกลัวร้องไห้จ้า หญิงสาวหน้าซีดเผือด กอดเด็กไว้แน่น ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
ผีโหวและคนอื่นๆ ล้อมหญิงสาวไว้เป็นวง แต่ไม่มีใครขยับ ต่างพากันจ้องมองไปที่เฉินสืออัน
เที่ยวนิวตอนนี้แยกจากพวกเขาแล้ว ไปกับผู้มากประสบการณ์คนอื่นๆ ของหน่วยล่าสัตว์ปีศาจเพื่อล้อมจับเจียงเป่ยหวัง
"ได้โปรดเถอะ ปล่อยลูกข้าไปเถิด" หญิงสาวอ้อนวอนอย่างน่าสงสาร
เฉินสืออันหันไปมองผีโหวและคนอื่นๆ "พวกเจ้าคิดเห็นอย่างไร?"
ผีโหวและคนอื่นๆ มองตากัน แล้วต่างแสดงความเห็น:
"หัวหน้า ข้าฟังท่าน"
"ใช่ เราทุกคนฟังหัวหน้า!"
............
ตลอดทางที่บุกเข้าไปในเขตแกนกลางของฐานทัพพันธมิตรดาบดำ เฉินสืออันนำทัพอยู่แนวหน้า ปรากฏตัวในที่อันตรายที่สุดเสมอ จึงชนะใจลูกน้องทั้งหมด
ในเวลาเดียวกัน เขาก็เด็ดขาด รวดเร็ว และคล่องแคล่ว ตลอดทางที่บุกมา เวลาสังหารศัตรูแทบไม่ต้องฟันครั้งที่สอง
พลังที่แสดงออกมาทำให้ลูกน้องยำเกรงเป็นอย่างมาก