"ดื่มเหล้า?"
เที่ยวนิวเชิดหน้าขึ้น "ในค่ายทหารดื่มเหล้าแล้วเป็นอะไร หน่วยล่าสัตว์ปีศาจของพวกเราไม่มีกฎจุกจิกไร้ประโยชน์พวกนั้น หากไม่มีภารกิจ พวกเจ้าอยากดื่มก็ดื่มได้"
ซ่งอวี้หมิงยืนงงอยู่ตรงนั้นทันที
ผีโหวหัวเราะเสียงดัง "หัวหน้าหมู่ซ่ง คืนนี้เจ้าวุ่นวายมาทั้งคืน ถึงบอกว่าเจ้าทำอะไรเกินหน้าที่ก็ยังนับว่ายกย่องเจ้าแล้ว
จะยุ่งเรื่องชาวบ้านก็ยังยุ่งไม่ถูกเรื่อง เอ่อ..."
เฉินสืออันขัดขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้ม "ผีโหว ต่อหน้าหัวหน้ากองเถี่ย จงเคร่งขรึมหน่อย อย่าทำตัวเหลวไหล!"
ได้ยินดังนั้น ผีโหวก็รีบหุบปากทันที ยืดหลังตรงราวกับไม้ ไม่อาจขยับแม้แต่น้อย
เที่ยวนิวส่งสายตามองไปที่เฉินสืออัน "หัวหน้าหมู่เฉิน เจ้าเป็นคนลงมือก่อนหรือ?"
เฉินสืออันยกมือคารวะเที่ยวนิว "ถูกต้อง ข้าเป็นคนลงมือก่อน แต่ยามดึกดื่นขนาดนี้ ซ่งอวี้หมิงไม่แม้แต่จะบอกกล่าวสักคำ พาคนบุกเข้ามาในเต็นท์ของข้าโดยตรง"
เที่ยวนิวขมวดคิ้ว "หน่วยล่าสัตว์ปีศาจห้ามทะเลาะวิวาทกันเองเด็ดขาด ดูท่า พวกเจ้าคงถือกฎข้อนี้เป็นลมปาก
ศัตรูหลักของหน่วยล่าสัตว์ปีศาจของพวกเรา คือสัตว์ปีศาจที่ซ่อนตัวอยู่ในซากปรักตามที่ต่างๆ พลังของพวกมันเกินกว่าที่พวกเราจะต้านทานได้
เมื่อเผชิญกับสัตว์ปีศาจ มีเพียงพี่น้องร่วมรบที่ช่วยเหลือกัน จึงจะเอาชนะได้
หากไม่สามัคคีกัน หากไม่มีเพื่อนร่วมรบที่วางใจให้หันหลังให้ได้ เมื่อพวกเจ้าออกจากค่ายเฟิงฉี่ไป ก็มีแต่ทางตายเท่านั้น
ตอนนี้พวกเจ้าต่างเป็นคนของหน่วยล่าสัตว์ปีศาจ จากนี้ไปก็เป็นพี่น้องร่วมรบกัน หมัดของเรา ดาบของเรา ห้ามหันไปทางพี่น้องร่วมรบของเราเด็ดขาด!"
พูดมาถึงตรงนี้ สายตาของเขากวาดไปทางเฉินสืออันอย่างรวดเร็ว แล้วลดเสียงลงเล็กน้อย "การทะเลาะวิวาทเมื่อคืนนี้ ทั้งสองฝ่ายต่างมีความผิด ด้วยเห็นว่าเป็นครั้งแรก และไม่ได้ใช้อาวุธ เรื่องนี้ข้าจะไม่รายงานไปถึงนายพัน
แต่เนื่องจากทำผิด ก็ต้องมีบทลงโทษ
ทุกคนที่ร่วมต่อสู้ จงไปที่ลานฝึกยุทธ์ทันที แล้ววิ่งรอบสนามยี่สิบรอบ!"
"พวกเราพร้อมรับคำสั่งหัวหน้ากองเถี่ย"
เฉินสืออันคารวะเที่ยวนิวเล็กน้อย แล้วรีบพาลูกน้องสิบเอ็ดคน รวมทั้งผีโหว ออกจากเต็นท์ มุ่งตรงไปยังลานฝึกยุทธ์