ภายในส่วนลึกของสำนักงานใหญ่พันธมิตรดาบดำ ในลานบ้านที่ใหญ่ที่สุด
เจียงเป่ยหวังจูงมือเด็กหนุ่มอายุสิบสามหรือสิบสี่ปี รีบก้าวไปยังห้องลับแห่งหนึ่งในลานบ้าน
เบื้องหลังพวกเขา มีชายฉกรรจ์หกคนติดตามมา ทุกคนแบกคันธนูสีดำสนิทไว้บนหลัง นั่นคือธนูเหล็กดำ
ระดับพลังของพวกเขาล้วนเป็นขั้นสี่แห่งสวรรค์ชั้นหลัง ระดับพลังเช่นนี้สามารถเข้าร่วมหน่วยล่าสัตว์ปีศาจได้แล้ว
หากอยู่ในเมืองชั้นนอก ล้วนเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงอย่างแน่นอน
เมื่อครู่ ชายฉกรรจ์ทั้งหกคนนี้เองที่ซ่อนตัวอยู่ในที่มืด แล้วลอบโจมตีเที่ยวนิวและคนอื่นๆ
เห็นได้ชัดว่าชายฉกรรจ์ทั้งหกคนนี้เป็นคนสนิทที่แท้จริงของเจียงเป่ยหวัง
เจียงเป่ยหวังตรงไปยังมุมกำแพงแห่งหนึ่งในที่มืด คลำหาอยู่ครู่หนึ่งแล้วออกแรงกดลงไป
ในทันใดนั้น ก็มีเสียงดังครืนๆ ดังขึ้น
พื้นแผ่นหนึ่งในห้องลับค่อยๆ เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นรูดำขนาดเท่าประตูครึ่งบาน ด้านล่างเป็นบันไดหินที่ทอดลดหลั่นกันลงไป
เจียงเป่ยหวังจูงมือเด็กหนุ่ม เตรียมจะเข้าไปในอุโมงค์ใต้ดินที่อยู่ใต้ห้องลับ
"ท่านพ่อ ท่านแม่และพี่สาวเล่า ไม่พาพวกเขาด้วยหรือ" เด็กหนุ่มหยุดฝีเท้า
เจียงเป่ยหวังขมวดคิ้ว "คนที่ลงมือกับเราเป็นหน่วยล่าสัตว์ปีศาจของค่ายเฟิงฉี่ คนเหล่านี้ล้วนมีพลังแข็งแกร่งเกินไป หากพาพวกเขาไป เราจะหนีออกจากเมืองชั้นนอกไม่รอด"
"ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้หนีออกจากเมืองชั้นนอกได้ เรายังต้องเดินทางอีกยาวไกลกว่าจะถึงป้อมปราการหลิวซือ"
"พวกเขาทนไม่ไหว กลับกลายเป็นภาระให้เรา"
เด็กหนุ่มลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วรีบยกเท้าก้าวขึ้นบันไดอุโมงค์ก่อน
เจียงเป่ยหวังพยักหน้าอย่างพอใจ พาคนสนิททั้งหกคนรีบตามไป
ไม่นานนัก ก็มีเสียงดังครืนๆ ดังขึ้นอีกครั้ง ทางเข้าอุโมงค์ถูกปิดลงอย่างช้าๆ
หลังจากเสียงฝีเท้าในอุโมงค์หายไปไกล เงาร่างหนึ่งก็พุ่งเข้ามาในห้องลับอย่างรวดเร็ว คนผู้นั้นคือเฉินสืออัน
เขารีบก้าวมาที่มุมกำแพง ใช้นิ้วกดเบาๆ ที่ตำแหน่งหนึ่งของมุมกำแพงโดยตรง
เสียงดังครืนๆ ดังขึ้น ทางเข้าอุโมงค์เปิดออกอีกครั้ง
รออยู่ประมาณหกสิบเค่อ เมื่อแน่ใจว่าปากทางเข้าไม่มีอะไรผิดปกติ เฉินสืออันจึงค่อยๆ ก้าวลงบันไดหินที่ทอดลดหลั่นกันลงไป