ทั้งโถงตกตะลึง!
เซียงชิงหลงไม่เคยคาดคิดแม้ในฝันว่า นักเลงรับจ้างอันดับหนึ่งใต้บังคับบัญชาของตนจะรับหมัดเดียวของเฉินสืออันไม่ไหว
เหล่าชายฉกรรจ์จากโรงรับจำนำซื่อทงที่กำลังพุ่งเข้าใส่เฉินสืออันต่างหยุดฝีเท้าพร้อมกัน ยืนนิ่งแข็งค้างอยู่กับที่ ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดผวา
สายตาที่มองเฉินสืออันราวกับกำลังมองสัตว์ประหลาด
ผีโหวกับตู้กังก็เช่นกัน ต่างยืนนิ่งอยู่กับที่
โดยเฉพาะตู้กัง เมื่อครู่เขาเคยประมือกับหวงซานหู่ จึงรู้ดีว่าหวงซานหู่มีฝีมือเพียงใด
แต่บัดนี้ หวงซานหู่กลับถูกเฉินสืออันซัดตายด้วยหมัดเดียว พลังฝีมือของเฉินสืออันทำให้เขาตกตะลึง
ก่อนหน้านี้ เขาคิดมาตลอดว่าพลังฝีมือของเฉินสืออันไม่ได้เหนือกว่าเขามากนัก สิ่งที่โดดเด่นกว่ามีเพียงความกล้าหาญและสติปัญญา
บัดนี้เขาจึงได้เข้าใจอย่างลึกซึ้งว่า ความถ่อมตนถึงขีดสุดเป็นเช่นไร
ขณะเดียวกัน ในที่สุดเขาก็เข้าใจคำพูดของผีโหวแล้วว่า เรื่องที่ไม่ควรคิดก็อย่าได้คิดฟุ้งซ่าน เรื่องที่ไม่ควรพูดก็อย่าได้พูดจาเหลวไหล
ซูฉิงโหรวกับฉินเอ้อหนัวก็ยืนนิ่งงันเช่นกัน พวกนางไม่เคยคิดเลยว่า เฉินสืออันผู้มีรอยยิ้มอบอุ่นอยู่เสมอเมื่ออยู่ต่อหน้าพวกนาง จะมีฝีมือไม่ธรรมดา และลงมือได้โหดเหี้ยมถึงเพียงนี้
…………
เฉินสืออันกลอกตาเล็กน้อย สายตาเย็นเยียบกวาดผ่านชายฉกรรจ์จากโรงรับจำนำซื่อทงทีละคนอย่างเชื่องช้า ก่อนเอ่ยว่า “หัวหน้าหมู่ผู้นี้ให้ทางเลือกแก่พวกเจ้า 2 ทาง จะคุกเข่าขอขมา หรือจะไปอยู่เป็นเพื่อนหวงซานหู่?”
หากวันนี้ผีโหวกับตู้กังไม่ได้มาปรากฏตัวที่นี่ ซูฉิงโหรวกับฉินเอ้อหนัวคงไม่รู้ว่าจะต้องเผชิญชะตากรรมเช่นไร
เฉินสืออันไม่กล้าคิดถึงผลลัพธ์เช่นนั้น
ต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดนี้คือความแค้นระหว่างเขากับเซียงชิงหลง
หากซูฉิงโหรวกับฉินเอ้อหนัวเกิดเรื่องอันใดขึ้น เฉินสืออันคงต้องโทษตัวเองไปตลอดชีวิต
“เฉินสืออัน เจ้าช่างกล้านัก! กล้าลงมือฆ่าคนของข้าต่อหน้าผู้คน แล้วยังกล้าพูดจาสามหาวอีก!”
ในที่สุดเซียงชิงหลงก็ได้สติจากความตื่นตะลึง เขาตวาดลั่นว่า “อย่าคิดว่าเป็นคนของหน่วยล่าสัตว์ปีศาจแล้วจะก่อเรื่องได้ตามใจ วันนี้เรื่องนี้ยังไม่จบแน่ ข้าจะให้ท่านลุงใหญ่ตัดสินความเป็นธรรมให้ข้า!”