ไม่มีใครคาดคิดว่าเฉินสืออันจะเป็นฝ่ายชนะ ทั้งยังทำให้กู้ชิงเหยาบาดเจ็บสาหัส กระทั่งทำลายตราผนึกปีศาจอันล้ำค่าของนางไปหนึ่งแผ่น
บนอัฒจันทร์ เฉียนซานเสวี่ยกับเซียงหลีทั้งประหลาดใจและตื่นเต้นยินดี
ทั้งสองเผลอจับมือกันโดยไม่รู้ตัว
แต่ไม่นาน เฉียนซานเสวี่ยก็นึกขึ้นได้ ใบหน้างามแดงระเรื่อ รีบชักมือกลับอย่างลนลาน
ส่วนเซียงหลีกลับได้แต่ยิ้มซื่อ ๆ ไม่หยุด
ขณะเดียวกัน ร่างหนึ่งก็ทะยานลงมาจากอัฒจันทร์อย่างรวดเร็ว มาหยุดตรงหน้ากู้ชิงเหยา คนผู้นั้นคือชิวส่วง
「ชิงเหยา เจ้าไม่เป็นไรใช่หรือไม่?」
ชิวส่วงล้วงหยิบขวดกระเบื้องออกมาจากอกเสื้ออย่างรีบร้อน เทผงสีเหลืองละเอียดออกมาเล็กน้อย แล้วโรยลงบนบาดแผลที่แขนของกู้ชิงเหยา
ไม่นานเลือดก็หยุดไหล บาดแผลเริ่มก่อตัวเป็นสะเก็ด
หลังจัดการเสร็จ ชิวส่วงก็หันไปมองเฉินสืออัน กัดฟันกล่าวว่า 「เจ้ากล้าทำร้ายชิงเหยา ข้าจะทำให้เจ้าออกจากเมืองเจิ้นหวงไม่ได้!」
เฉินสืออันสะบัดคราบเลือดออกจากดาบตัดวายุ เก็บดาบเข้าฝัก ก่อนทะยานลงจากเวทีประลองตรงไปหาชิวส่วง
ชิวส่วงมีตบะเพียงขั้นสองระยะแรก แม้แต่จูเฟิงหล่างก็ยังเอาชนะไม่ได้ พอเห็นเฉินสืออันเดินเข้ามา ความโอหังที่เคยแสดงออกก็พลันมลาย สองขาของเขาถอยหลังไปสองก้าวโดยไม่รู้ตัว ก่อนเอ่ยเสียงสั่นว่า
「เฉินสืออัน เจ้าคิดจะทำอะไร ที่นี่คือเมืองเจิ้นหวง หากเจ้ากล้าแตะต้องข้า เจ้าจะต้องเจอดีแน่!」
เฉินสืออันมองชิวส่วงอย่างไร้อารมณ์ ก่อนกล่าวเสียงเรียบว่า 「นี่เป็นความแค้นระหว่างข้ากับกู้ชิงเหยา ไม่เกี่ยวกับเจ้า