เฉินสืออันมองเที่ยวนิวด้วยรอยยิ้มบาง ๆ ก่อนเอ่ยว่า “เจ้ายังจำจูเหนิงจากค่ายล่าสัตว์ปีศาจได้ใช่หรือไม่?”
เที่ยวนิวพยักหน้า “จำได้ มีอะไรหรือ?”
เฉินสืออันลดเสียงลง “ตอนนี้จูเหนิงเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาโดยตรงของข้า เมื่อคืนข้ามอบโอสถชำระไขกระดูกให้เขา 9 เม็ด เขาชำระไขกระดูกผ่ากระดูกสำเร็จแล้ว”
เที่ยวนิวชะงักงัน ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ “เป็นไปได้อย่างไร? เจ้ามีโอสถชำระไขกระดูกมากมายถึงเพียงนั้นได้อย่างไร?”
เฉินสืออันยิ้มเล็กน้อย “ก่อนหน้านี้ เมืองเจิ้นหวงจัดงานชุมนุมยอดฝีมือขึ้นครั้งหนึ่ง มีค่ายหลายแห่งในซากปรักเข้าร่วม ข้าเป็นตัวแทนค่ายเฟิงฉี่ ได้อันดับสี่ สร้างเกียรติยศให้ค่าย ทั้งยังได้รับรางวัลเป็นเสบียงและสิ่งของจำนวนมาก
ท่านเจ้าเมืองเซียงใจกว้าง มอบโอสถชำระไขกระดูกให้ข้า 30 เม็ด”
“ชุมนุมยอดฝีมือ?”
เที่ยวนิวพึมพำกับตนเอง
เฉินสืออันกล่าวต่อ “แม้เจ้าจะเพิ่งมาอยู่โรงช่างได้ไม่นาน แต่ค่ายเฟิงฉี่เกิดเรื่องขึ้นมากมาย
เมื่อเจ้าออกจากโรงช่างแล้ว ย่อมได้รู้เรื่องเหล่านั้นเอง
สิ่งที่ข้าจะบอกเจ้าคือ นอกจากจูเหนิงแล้ว ผีโหวกับตู้กังซึ่งอยู่ใต้บังคับบัญชาข้าก็ชำระไขกระดูกผ่ากระดูกสำเร็จแล้วเช่นกัน โอสถชำระไขกระดูกทั้งหมดล้วนเป็นข้าที่จัดหาให้”
เมื่อได้ฟัง เที่ยวนิวถึงกับสะท้านไปทั้งร่าง แววตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
ผู้ที่ชำระไขกระดูกผ่ากระดูกสำเร็จ ย่อมมีโอกาสก้าวเข้าสู่ขั้นผู้ฝึกยุทธ์สูงยิ่ง
ทว่าทั่วทั้งค่ายเฟิงฉี่ ผู้ที่ก้าวเข้าสู่ขั้นผู้ฝึกยุทธ์ได้นั้นมีเพียงหยิบมือ