ค่ายเฟิงฉี่ ถนนสายตะวันตก ภายในเรือนเล็กของชาวนาแห่งหนึ่ง
ตัวเรือนเตี้ยต่ำ กำแพงหลุดร่อน มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นบ้านของคนชั้นล่างในค่าย
ทว่าหน้าประตูเรือนกลับมีชายฉกรรจ์สองคนแต่งกายคล้ายองครักษ์ยืนอยู่ ทั้งคู่ร่างกำยำ แข็งแรงทรงพลัง
ภายในลาน หญิงสาวผู้หนึ่งสวมเสื้อผ้าผ้าหยาบ รูปโฉมงดงามสง่ากำลังซักผ้าอยู่ข้างบ่อน้ำ
ผมของนางปล่อยสยาย ใบหน้างดงามดูอิดโรยอยู่หลายส่วน ดวงตากลมโตดำขลับคู่นั้นดูเลื่อนลอย ไร้ชีวิตชีวา
ข้างกายนางมีเด็กชายอายุราว 7-8 ขวบคอยช่วยงาน บ้างก็หาบน้ำ บ้างก็ยกกะละมัง
พลันมีเสียงตวาดดังมาจากนอกประตู “หยุด! กองอารักขาเมืองกำลังปฏิบัติหน้าที่ ผู้ไม่เกี่ยวข้องจงหลีกไป...”
ทว่าพูดได้เพียงเท่านั้น เสียงก็พลันขาดหาย จากนั้นมีเสียงต่อสู้ทึบหนักดังขึ้นเป็นระลอก ราวกับหมัดกระแทกเนื้อหนัง
ไม่นาน เสียงก็เงียบลง
ตามด้วยเสียงเอี๊ยดอ๊าด ประตูถูกผลักเปิด
ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้าคมเข้มหล่อเหลาเดินเข้ามาอย่างเชื่องช้า
เบื้องหลังชายหนุ่มมีชายร่างใหญ่ราวหอเหล็กติดตามมาด้วย
ชายร่างใหญ่ไม่ได้เข้ามา เขาเฝ้าอยู่หน้าประตูแล้วปิดประตูลง
หญิงสาวรีบลุกขึ้น ยืนบังเด็กชายตัวน้อยไว้ด้านหลัง
“เจ้าชื่อไป๋ซวงหรือ?”
ชายหนุ่มผู้นั้นคือเฉินสืออัน
ไป๋ซวงพยักหน้า ดวงตาคู่นั้นจับจ้องเฉินสืออันอย่างหวาดกลัวและระแวดระวัง “ท่านเป็นใคร? ต้องการอะไร?”
เฉินสืออันมองสำรวจไป๋ซวงตั้งแต่หัวจรดเท้า “ข้าชื่อเฉินสืออัน”