"อายุยังน้อย แต่วิธีการโหดเหี้ยมไม่น้อย"
เฉินสืออันสีหน้าไร้อารมณ์ ค่อย ๆ ยกเท้าเดินไปทางเด็กหนุ่ม
แววตาของเด็กหนุ่มเผยความหวาดกลัวออกมาเล็กน้อย แต่ก็ซ่อนมันไว้ในไม่ช้า ใบหน้ายังคงรักษารอยยิ้มไว้ "คนไม่โหดก็ยืนไม่ติด"
พัวพันมืดดำล่มสลายไปแล้ว บิดาล้มเหลว ยากจะกลับมาฟื้นคืน
ส่วนข้า มีความเป็นไปได้ไร้ขีดจำกัด
ดังนั้น ถ้าเราสองคนต้องเหลือเพียงคนเดียว ก็ย่อมเป็นข้า นี่คือการวางแผนเพื่ออนาคตของตระกูลเจียงของเรา"
เฉินสืออันหยุดอยู่ห่างจากเด็กหนุ่มหกก้าว สายตาคมเข้มดำขบมองเด็กหนุ่ม "เจ้าอธิบายให้ข้าฟังงั้นหรือ?"
เด็กหนุ่มภายใต้สายตาคมกริบของเฉินสืออัน ดูตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัด แต่ก็ฝืนตัวเองให้สบตากับเฉินสืออัน มุมปากยังคงยกขึ้นเล็กน้อย
"เจ้าจะคิดเช่นนั้นก็ได้"
ข้าว่าเราไม่ควรเสียเวลากับปัญหาไร้สาระเหล่านี้
เจ้าตามมาถึงที่นี่ได้ คนอื่น ๆ ในหน่วยล่าสัตว์ปีศาจของเจ้าก็อาจตามมาที่นี่ได้เช่นกัน
ถ้ารอให้พวกเขามาถึง เจ้าอาจต้องแบ่งปันความดีความชอบอันยิ่งใหญ่นี้กับผู้อื่น"
พูดจบ เขาก็ก้าวเดินตรงไปยังอุโมงค์ด้านหน้า
"เดี๋ยวก่อน"
เฉินสืออันเอ่ยเบา ๆ
เด็กหนุ่มหยุดฝีเท้า สีหน้าแสดงความสงสัย
เฉินสืออันเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "ข้าไม่เคยพูดว่าจะทำข้อตกลงกับเจ้า"
เด็กหนุ่มขมวดคิ้ว "ไม่เหมือนกัน?"
"ย่อมไม่เหมือนกัน"
เฉินสืออันเพิ่มระดับเสียงขึ้นเล็กน้อย "เจียงเป่ยหวังถึงแม้สมควรตาย แต่เสือร้ายยังไม่กินลูก เสียอย่างนั้นเขายังปกป้องเจ้าอย่างแน่นหนาตลอดมา ยังคงมีความเป็นมนุษย์อยู่บ้าง"
ส่วนเจ้า ยังเลวกว่าสัตว์เดรัจฉาน ข้าจะไปทำข้อตกลงกับเจ้าได้อย่างไร?"
สีหน้าเด็กหนุ่มเปลี่ยนไปมาก "บนโลกนี้ มีเพียงข้าที่รู้ตำแหน่งของเหมืองเหล็กดำเขาซานเอา ถ้าเจ้าไม่ทำข้อตกลงกับข้า เจ้าก็จะไม่มีทางหาเหมืองเหล็กดำพบ"
ความดีความชอบและความร่ำรวยอันยิ่งใหญ่ จะพลาดไปจากเจ้า........"
ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ เฉินสืออันก็ชักดาบแนวขวางในมือออกมาอย่างฉับพลัน
ในสายตาตกตะลึงของเด็กหนุ่ม แสงเย็นเฉียบวาบหนึ่งก็ส่องสว่างขึ้นในอุโมงค์
จากนั้น เลือดก็พุ่งออกจากลำคอของเด็กหนุ่ม เสียงกึกก้องในลำคอแสดงความสิ้นหวัง แล้วตูมหนึ่ง ร่างก็ล้มลงกับพื้น