ฟางหรูอวี้ลุกขึ้นตามเช่นกัน «หัวหน้าหมู่เฉิน ข้ามาโดยไม่ได้รับเชิญ รบกวนท่านแล้ว โปรดอภัยด้วย»
เฉินสืออันวางห่อสัมภาระมากมายในมือลง ก่อนจะส่งสายตาอย่างไม่สบอารมณ์ให้ฉินเอ้อหนัว แล้วจึงหันไปกล่าวกับฟางหรูอวี้ «คุณหนูฟาง มาหาข้าในเวลาเช่นนี้ มีธุระอะไรหรือ?»
ฟางหรูอวี้ดูคล้ายไม่ทันสังเกตเห็นความห่างเหินในน้ำเสียงของเฉินสืออัน นางยิ้มกล่าวว่า «ที่ข้ามาโดยพลการ ย่อมเพราะมีเรื่องสำคัญ หัวหน้าหมู่เฉินพอจะขอคุยเป็นการส่วนตัวได้หรือไม่? ออกไปคุยกันข้างนอกเถิด»
«ฉินเอ้อหนัว ช่วยเก็บของพวกนี้ที ข้าไปเดี๋ยวเดียวก็กลับ» เฉินสืออันเอ่ยเสียงเบา
ฉินเอ้อหนัวแค่นเสียง ก่อนบิดเอวบางหันหลังเดินจากไป สะบัดท้ายทอยให้เฉินสืออันดูต่างหน้า
เฉินสืออันยิ้มเจื่อน พลางผายมือเชื้อเชิญฟางหรูอวี้
…………
«เรื่องเมื่อวาน เจ้าอย่าเข้าใจผิด ข้ากับซ่งอวี้หมิงไม่ได้มีอะไรกัน»
เมื่อเดินออกจากประตูเรือน ผ่านตรอกไปเกือบครึ่งสาย ฟางหรูอวี้ก็เอ่ยเสียงเบา
เฉินสืออันยิ้มบาง «ไม่จำเป็นต้องอธิบายให้ข้าฟัง สัญญาหมั้นหมายระหว่างเราจบลงไปนานแล้ว»
ฟางหรูอวี้กลับส่ายหน้า «ข้าฟังออกว่าน้ำเสียงของเจ้ามีความขุ่นเคือง»
เฉินสืออันจนคำพูดกับความมั่นใจเกินเหตุของฟางหรูอวี้ กำลังจะตอบกลับ
นางก็พูดต่อว่า «ที่เมื่อวานข้าไปเดินเล่นกับซ่งอวี้หมิง เพราะเขายินดีขายโอสถชำระไขกระดูกให้ข้าหนึ่งเม็ด ในราคาเพียง 100 ตำลึง»
โอสถชำระไขกระดูกหนึ่งเม็ด ราคา 100 ตำลึง?
เฉินสืออันแทบไม่เชื่อหูตัวเอง เขาถามเสียงขรึมว่า «เขายกโอสถชำระไขกระดูกให้เจ้าแล้วหรือ?»
ฟางหรูอวี้ส่ายหน้า «ยังเลย เขาบอกว่าก่อนออกจากค่ายเฟิงฉี่คราวหน้า จะมอบให้ข้าแน่นอน ให้ข้าเตรียมเงินไว้ก่อน»
เฉินสืออันเลิกคิ้วเล็กน้อย «คุณหนูฟาง ตอนนี้เจ้าเป็นศิษย์ของสำนักบู๊เฟิงฉี่แล้ว น่าจะรู้คุณค่าของโอสถชำระไขกระดูกหนึ่งเม็ดดี 100 ตำลึง เกรงว่าแม้แต่เศษโอสถก็ซื้อไม่ได้»
ฟางหรูอวี้รับคำ «ข้าย่อมรู้คุณค่าของโอสถชำระไขกระดูก แต่ความสัมพันธ์ระหว่างข้ากับศิษย์พี่ซ่งก็นับว่าไม่เลว เขาคงอยากช่วยข้าสักครั้ง»
เฉินสืออันไม่พูดอะไรอีก