บทที่ 222 แดนสุขาวดีนอกโลก
ฟู่หนานเทียนทอดสายตามองเฉินสืออัน “สหายน้อยเฉินมีแผนแล้วหรือ?”
เฉินสืออันพยักหน้า “เถาเฉี่ยนเฉี่ยนบอกวิธีเข้าไปในป่าไป๋จ้างให้ข้าแล้ว อีกประเดี๋ยวข้าจะลอบเข้าไปในป่าไป๋จ้าง หาโอกาสสังหารสวีเหลียง
นักยุทธ์จากต่างถิ่นเหล่านี้ไร้ผู้นำ ย่อมจัดการได้ไม่ยาก
หากต้องการให้ได้ผลดียิ่งขึ้น ข้าจำเป็นต้องได้รับความร่วมมือจากบุตรชายของท่าน
เพียงแต่ข้าไม่เคยพบหน้าบุตรชายของท่านมาก่อน เกรงว่าเขาคงไม่เชื่อข้า”
ฟู่หนานเทียนเอ่ยต่อ “สหายน้อยเฉินไม่คิดจะพาพวกเราไปด้วยหรือ?”
เฉินสืออันพยักหน้า “เส้นทางเข้าไปในป่าไป๋จ้างทั้งอันตรายและซับซ้อน ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้สวีเหลียงกำลังเป็นฝ่ายได้เปรียบอยู่ในป่าไป๋จ้าง ท่านกับคุณหนูฟู่พักอยู่ด้านนอกจะเหมาะกว่า”
ฟู่หนานเทียนครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนประสานมือคารวะเฉินสืออันอย่างนอบน้อม “เช่นนั้นคงต้องรบกวนสหายน้อยเฉินแล้ว”
กล่าวถึงตรงนี้ เขาก็นำแผ่นหยกที่ใช้เปิดคลังสมบัติยอดยุทธ์ออกมา แล้วยื่นให้เฉินสืออัน “หากสหายน้อยเฉินนำแผ่นหยกนี้ไปมอบให้เชียนฝาน เขาต้องเชื่อเจ้าแน่”
เฉินสืออันไม่เกรงใจ รับแผ่นหยกมาไว้ในมือ จากนั้นหันไปมองจางหงหลิน “ปล่อยคนผู้นี้ไว้ย่อมเป็นภัย”
ฟู่หนานเทียนพยักหน้า “สหายน้อยเฉินจัดการตามสมควรได้เลย”
เฉินสืออันก้าวฉับ ๆ ไปข้างหน้า ดาบตัดวายุชักออกจากฝักอย่างรวดเร็ว ฟันตัดลำคอจางหงหลิน