"เหตุใดเจ้าของศาลาเถาจึงไม่กล่าวแต่เนิ่นๆ?"
เฉินสืออันถอนหายใจเบา ๆ "ข้าบัดนี้เป็นหัวหน้าหมู่ของหน่วยล่าสัตว์ปีศาจแล้ว หากเข้าร่วมศาลาร้อยบุปผา คงไม่เหมาะสมกระมัง?"
เถาเยาเยากล่าว "ข้ายังมีหน้ามีตาอยู่บ้างต่อหน้านายพันฟู เรื่องนี้เจ้าไม่ต้องกังวล"
เฉินสืออันส่ายหน้า "ไม่รบกวนเจ้าของศาลาเถาแล้ว เมื่อเทียบกับศาลาร้อยบุปผา ข้าอยากอยู่กับหน่วยล่าสัตว์ปีศาจมากกว่า
แน่นอน ข้อตกลงก่อนหน้านี้ของเรายังคงมีผล หากต้องการความช่วยเหลือจากศาลาร้อยบุปผา ข้าจะไปหาเจ้าของศาลา พร้อมนำบทกวีของข้าไปด้วย"
เถาเยาเยาขมวดคิ้ว "เฉินสืออัน ซากปรักกว้างใหญ่ไพศาล ป้อมปราการเฟิงฉี่ในซากปรักนั้นไร้ค่ายิ่ง
หากเจ้าเข้าร่วมหน่วยล่าสัตว์ปีศาจ ชีวิตเจ้าจะจำกัดอยู่เพียงในป้อมปราการเฟิงฉี่ แต่หากเจ้าเข้าร่วมศาลาร้อยบุปผา ข้ามีความสามารถที่จะพาเจ้าไปยังเวทีที่สูงใหญ่กว่า"
เฉินสืออันยิ้มบาง ๆ "น้ำใจของเจ้าของศาลาเถา ข้ารับไว้ด้วยใจ
ข้าไม่ได้มีความทะเยอทะยานใหญ่โต ขอเพียงได้ที่ยืนในป้อมปราการเฟิงฉี่ ก็เพียงพอแล้ว"
เถาเยาเยาเพิ่มระดับเสียงเล็กน้อย "เฉินสืออัน ด้วยพรสวรรค์ด้านวิถียุทธ์ของเจ้า หากเข้าร่วมศาลาร้อยบุปผา ข้ามีความมั่นใจอย่างยิ่งที่จะทำให้เจ้ากลายเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเข้าขั้น"
เฉินสืออันจ้องตาของเถาเยาเยา "เจ้าของศาลาเถา ท่านควรจำสิ่งที่ข้ากล่าวไว้คราวก่อนได้ เมื่อสูญเสียความไว้วางใจไปแล้ว การจะสร้างขึ้นใหม่นั้นยากยิ่ง
คำมั่นสัญญาของท่าน ข้าเชื่อถือไม่ได้"
เถาเยาเยาหรี่ตาลงเล็กน้อย "ข้ามาด้วยตนเองเพื่อเชิญเจ้า นี่แสดงถึงความจริงใจพอแล้ว หากเจ้าไม่เชื่อ ข้าสามารถสาบานต่อหน้าสาธารณชนได้ว่า..........."
เฉินสืออันตบป้ายประจำตัวหัวหน้าหมู่ของหน่วยล่าสัตว์ปีศาจที่เอว "เจ้าของศาลาเถา โปรดอย่าทำให้ข้าลำบากใจ
เมื่อข้าติดป้ายนี้ไว้ ข้าก็ได้ให้คำมั่นไว้แล้ว
จากนี้ไป ข้าเป็นสมาชิกของหน่วยล่าสัตว์ปีศาจ จงรักภักดีต่อหน้าที่ของหน่วย และต้องรับผิดชอบต่อหน่วยล่าสัตว์ปีศาจ"
พูดถึงตรงนี้ เขาลุกขึ้นยืน "หากไม่มีเรื่องอื่น ข้าขอกลับก่อน ข้ามีวันหยุดเพียงครึ่งวัน ต้องไปลาญาติ ๆ"
