เถาเยาเยาเดินลึกเข้าไปถึงกลางป่า จนมองไม่เห็นรถม้าบนเส้นทางแล้วจึงหยุดลง
「เจ้าของศาลาเถา เหตุใดจึงจากค่ายเฟิงฉี่ไปกะทันหันหรือ?」เฉินสืออันเอ่ยถามก่อน
เถาเยาเยายิ้มบาง ๆ 「เป็นคำสั่งจากสำนักงานใหญ่ ข้าทำได้เพียงปฏิบัติตาม」
เฉินสืออันร้องอ้อ 「ภายหน้าจะกลับมาอีกหรือไม่?」
เถาเยาเยานิ่งคิดเล็กน้อย 「โอกาสคงไม่มากนัก」
เฉินสืออันถามต่อ 「แล้วต่อจากนี้เจ้าจะไปที่ใด?」
เถาเยาเยาส่ายหน้า 「ตอนนี้ยังไม่รู้ ต้องกลับสำนักงานใหญ่ก่อน แล้วค่อยฟังการจัดการของที่นั่น
แม้ข้าจะจากค่ายเฟิงฉี่ไปแล้ว แต่ความร่วมมือของเรายังคงดำเนินต่อ ข้าได้จัดการทุกอย่างไว้แล้ว เมื่อถึงเวลา ย่อมมีคนนำเงินไปส่งให้ค่ายสังหารสามประการ」
「ขอบคุณเจ้าของศาลาเถา」
เฉินสืออันประสานมือคารวะเล็กน้อย
เถาเยาเยาเหลือบตาขึ้น 「เจ้าปฏิบัติต่อสองพ่อลูกซ่งอวี้หมิงกับซ่งหยวนเช่นนี้ คิดจะฉีกหน้ากับเมืองเจิ้นหวงแล้วหรือ?」
เฉินสืออันส่ายหน้า 「เดินไปทีละก้าวก็แล้วกัน เพียงแต่ข้าทนเห็นเมืองเจิ้นหวงส่งใครก็ไม่รู้มาคนหนึ่ง แล้วคิดจะวางอำนาจบาตรใหญ่เหนือค่ายเฟิงฉี่ของเราไม่ได้」
เถาเยาเยาถอนหายใจเบา ๆ 「เจ้าเคยไปเมืองเจิ้นหวง คงรู้ดีว่าเมืองนั้นแข็งแกร่งเพียงใด
การกระทำเช่นนี้ของเจ้าเสี่ยงอยู่บ้าง
หากทำให้เมืองเจิ้นหวงพิโรธขึ้นมา ผลที่ตามมาย่อมเกินคาดคิด」
เฉินสืออันตอบว่า 「เมืองเจิ้นหวงย่อมแข็งแกร่งเกินกว่าที่ค่ายเฟิงฉี่ของเราจะต้านทานได้
แต่ตราบใดที่ข้าไม่แตะต้องซ่งหยวน เซียวอี้ และคนอื่น ๆ ก็ยังไม่นับว่าเป็นการปะทะกับเมืองเจิ้นหวงโดยตรง」