"คุณชายจ้าว พอจะเป็นเช่นนี้ไหม สามสิบตำลึง ผู้หญิงสองคนนี้ท่านพาไปทั้งคู่ คนที่ใส่ชุดดำนั่น ถือว่าแถมให้ฟรี"
ชายท้องใหญ่ไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง แล้วยิ้มอย่างเต็มใบหน้ามองชายหนุ่มในชุดแพรพรรณ ผู้มีตาสามเหลี่ยม ที่อยู่ข้างกาย
"แผลเน่าเปื่อยถึงขนาดนั้น ท่านแถมให้น้อง น้องก็ไม่ต่างจากได้ศพมาแท้ ๆ"
คุณชายจ้าวกลอกตาแล้วหันหลังเดินไปทันที
"อย่าเพิ่งรีบไปสิ ขอเพียงท่านพาไปทั้งสองคน ข้าลดให้อีกหน่อย ยี่สิบแปดตำลึงก็พอ" ชายท้องใหญ่รีบเอ่ยขึ้น
"อย่าว่าแต่ยี่สิบแปดตำลึงเลย ต่อให้ยี่สิบตำลึง ข้าก็ไม่เอา ใครจะยอมเสียเงินซื้อศพ?" คุณชายจ้าวไม่หันหน้าก้าวยาวจากไป
"ยี่สิบตำลึง? คิดสวยนัก ข้าถึงจะปล่อยให้เน่าไป ก็ไม่ขายให้เจ้า!"
ชายท้องใหญ่เห็นคุณชายจ้าวเดินไปไกล จึงเอ่ยอย่างแค้นใจ แล้วฟาดแส้ให้กรงเหล็กดังปึงปัง "เจ้าตัวขาดทุนต่ำช้า ขืนดื้อ ข้าก็จะดื้อเป็นเพื่อน!
รอไว้เถอะ วันนี้ถ้ายังไม่มีใครยอมซื้อเจ้า
ข้าถึงจะยอมขาดทุน ยังไงก็ต้องจัดการเจ้าให้สาสม"
หญิงสาวผ่ายผอมไม่สนใจ เพียงแต่กอดหญิงสาวในชุดดำไว้แน่น แววตาอ้างว้างเวทนา
"ท่านทั้งหลาย หญิงนางนี้นิสัยดื้อกระด้าง แต่เป็นของชั้นดีแน่นอน อย่าเห็นว่าร่างผ่ายผอม ซื้อกลับไปเลี้ยงดูสักสิบวันครึ่งเดือน รับรองว่าจะสดใสเป็นสาวงามอันดับต้น ๆ ของค่ายเฟิงฉี่ของเรา
ผ่านไปผ่านมา อย่าพลาดโอกาส ซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง แค่ยี่สิบห้าตำลึง!"
ชายท้องใหญ่เริ่มโฆษณากับผู้คนที่มุงดูอีกครั้ง
"อะไรซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง หญิงที่แถมให้น่ะ แผลเน่าเปื่อยขนาดนั้น มีชีวิตอยู่ได้ไม่เกินสองวัน ซื้อกลับไปก็แต่นำโชคร้ายมาให้ ยังต้องควักเงินจัดการศพอีก"
"ซุนอ้วน ผู้หญิงสองคนนี้ตกอยู่ในมือท่านมาเกือบสามเดือนแล้ว อย่าเอาเรื่องยี่สิบห้าตำลึงเลย สิบตำลึง ถ้าท่านพยักหน้า ข้าจะพาตัวไปเดี๋ยวนี้"
.......................
ในฝูงชนมีคนตอบรับ แต่ส่วนใหญ่ก็แค่ส่งเสียงเย้าแหย่ ไม่มีใครยอมจ่ายจริงจัง
ซุนอ้วนโกรธจนหน้าดำคร่ำเครียด กัดฟัน "ยี่สิบตำลึง ราคาตายตัว! ใครควักเงินมา ก็พาตัวไปได้ทั้งสองคนทันที!"
ผลคือ ไม่มีใครเสนอราคา กลับทำให้ผู้คนหัวเราะกันครึกโครม แล้วต่างพากันแยกย้ายไป