หนึ่งเค่อผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ในขณะที่เฉินสืออันและคนอื่นๆ พักผ่อน ชายฉกรรจ์หลายสิบคนจากหน่วยล่าสัตว์ปีศาจได้ปักไม้กระดานสี่สิบแผ่นไว้ที่ด้านหนึ่งของลานฝึกยุทธ์ แต่ละแผ่นสูงเท่าคน กว้างเท่าไหล่คน และห่างกันประมาณหนึ่งจั้ง
"บัดนี้ จะเริ่มการคัดเลือกหัวหน้าหมู่"
เย่ซีเฉิงไม่ให้เวลาเพิ่มแม้แต่น้อย พอครบหนึ่งเค่อ เขาก็ชี้ไปที่ไม้กระดานสี่สิบแผ่นนั้นทันที แล้วกล่าวเสียงดัง "การทดสอบก่อนหน้านี้ ตรวจสอบพละกำลังและความอึดของพวกเจ้า
บัดนี้ จะทดสอบความเร็วและความสามารถในการตอบสนอง
ต่อไป เหล่าอาวุโสของพวกเจ้าจะยิงธนูใส่พวกเจ้า สิ่งเดียวที่พวกเจ้าใช้บังและหลบได้ คือไม้กระดานสี่สิบแผ่นนั้น"
ได้ยินดังนั้น คนทั้งหนึ่งร้อยสิบคนรวมถึงเฉินสืออันต่างสีหน้าเปลี่ยนไป
เย่ซีเฉิงยิ้มบางๆ "พวกเจ้าไม่ต้องกังวล ลูกธนูถูกถอดหัวออกแล้ว ห่อด้วยผ้าฝ้ายหนาๆ"
ทุกคนถอนหายใจโล่งอกพร้อมกัน สีหน้าผ่อนคลายลงบ้าง
มุมปากของเย่ซีเฉิงยกขึ้นสูง "อย่างไรก็ตาม ต่อให้ไม่มีหัวลูกธนู ก็ยังมีแรงกระแทกอยู่ พวกเจ้าเอาตัวรอดให้ดีเถอะ"
อีกด้านหนึ่ง ชายฉกรรจ์สามสิบคนจากหน่วยล่าสัตว์ปีศาจเดินออกมาอย่างรวดเร็ว เรียงกันเป็นแถว
ทุกคนถือธนูยาว ข้างตัวมีแล่งธนู ซึ่งข้างในล้วนเป็นลูกธนูที่ไม่มีหัว
พร้อมกันนั้น ใบหน้าของพวกเขาฉาบรอยยิ้มประหลาด มองไปที่เฉินสืออันและคนอื่นๆ เหมือนหมาป่าใหญ่เห็นลูกแกะอ้วนพี น่าขนลุก
"ข้านับสิบเสียง หลังสิบเสียง พวกเขาจะยิงธนู ผู้ที่ถูกยิงจะหมดสิทธิ์แย่งชิงตำแหน่งหัวหน้าหมู่" เย่ซีเฉิงจู่ๆ ก็เพิ่มระดับเสียง
ได้ยินดังนั้น ผู้เข้าคัดเลือกหนึ่งร้อยสิบคนก็วิ่งพรวดพราดไปยังไม้กระดานสี่สิบแผ่นที่อยู่ไม่ไกลทันที
เย่ซีเฉิงก็เริ่มนับเลขทันที และความเร็วของเขารวดเร็วมาก
ไม่ถึงห้าลมหายใจ เขาก็นับถึงสิบ
ในขณะเดียวกัน เสียงง้างธนูดังวูบวาบขึ้นในลานฝึกยุทธ์
ชายฉกรรจ์สามสิบคนจากหน่วยล่าสัตว์ปีศาจไม่ลังเลแม้แต่น้อย โก่งธนูแล้วปล่อยสายทันที
ลูกธนูสามสิบดอกผ่าลมหวีดหวิว พุ่งใส่ผู้เข้าคัดเลือกหนึ่งร้อยสิบคนอย่างรวดเร็ว
เวลาห้าลมหายใจสั้นเกินไป มีเพียงครึ่งเดียวที่หลบหลังไม้กระดานได้
คนที่เหลือ ล้วนเผยตัวกลางลูกธนู