การคาดเดาของเฉินสืออันไม่ผิด ในบรรดาหนังสือกว่ายี่สิบเล่มนี้ มีเคล็ดวิชายุทธ์อยู่จริง
แถมยังมีไม่น้อย ถึงสามเล่มด้วยกัน
เล่มหนึ่งเป็นวิชาหมัด เล่มหนึ่งเป็นวิชากระบี่ อีกเล่มเป็นวิชาฝ่ามือ
วิชาหมัดมีชื่อว่าหมัดมังกรแขนศักดิ์สิทธิ์ เฉินสืออันพลิกดูคร่าว ๆ เพียงรอบเดียวก็จำได้ทันทีว่านี่คือหมัดแขนศักดิ์สิทธิ์ที่กู้ชิงเหยาฝึกฝนอยู่
เล่ากันว่า หมัดแขนศักดิ์สิทธิ์ที่ผู้อาวุโสแขนศักดิ์สิทธิ์ฝึกฝนนั้นได้มาจากมรดกของไป๋ฉี่เทียน มาบัดนี้ดูท่าเรื่องนี้จะเป็นความจริง
เพียงแต่วิชาหมัดแขนศักดิ์สิทธิ์ของผู้อาวุโสแขนศักดิ์สิทธิ์ไม่สมบูรณ์ เห็นได้ชัดว่าเป็นเพียงส่วนหนึ่งของหมัดมังกรแขนศักดิ์สิทธิ์
วางหมัดมังกรแขนศักดิ์สิทธิ์ลงแล้ว เฉินสืออันก็หันไปมองวิชาฝ่ามือเล่มนั้น
ฝ่ามือตะวันแผดเผาสวรรค์ เพียงฟังชื่อก็รู้ว่าเป็นเคล็ดวิชาธาตุไฟอย่างแท้จริง
เฉินสืออันเปิดอ่านคร่าว ๆ รอบหนึ่ง ฝ่ามือตะวันแผดเผาสวรรค์ดูดซับปราณวิญญาณแห่งฟ้าดินและพลังตะวันมาฝึกฝน นอกจากจะเพิ่มขอบเขตพลังหยวนแล้ว ยังหลอมพลังเพลิงขึ้นทั่วร่างอีกด้วย
เมื่อฝึกจนถึงขั้นสูงสุด พลังเพลิงทั่วร่างจะเผาสวรรค์ต้มสมุทรได้ นับว่าร้ายกาจยิ่ง
เฉินสืออันไม่คิดเลยว่า เพิ่งรับปากหลิ่วชิงอีว่าจะหาเคล็ดวิชาธาตุไฟให้นาง
ผ่านไปเพียงไม่กี่วัน ฝ่ามือตะวันแผดเผาสวรรค์ก็มาอยู่ตรงหน้าแล้ว
“นี่คงเป็นวาสนาของเจ้า”
เฉินสืออันครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนหยิบฝ่ามือตะวันแผดเผาสวรรค์ขึ้นมา
ส่วนวิชากระบี่เล่มนั้น เขาไม่ได้เปิดดู หากเป็นวิชาดาบก็ยังพอคิดนำติดตัวไปได้
นอกจากเคล็ดวิชาสามเล่มแล้ว หนังสือเล่มอื่น ๆ ก็มีหลากหลายหมวดหมู่ ทั้งนิยายภูตผีปีศาจ ตำราภูมิศาสตร์ ตลอดจนบทกวีและงานประพันธ์…