เฉินสืออันกลับมาถึงค่ายล่าสัตว์ปีศาจ ก็เรียกผีโหวเข้ามาทันที ก่อนยื่นแบบแผ่นหนึ่งให้เขา
ผีโหวรับแบบมาแล้วก้มมองอย่างละเอียด «หัวหน้า นี่คือหน้ากากหรือ?»
เฉินสืออันพยักหน้า «ไปหาร้านตีเหล็กในเมืองมาหลาย ๆ ร้าน ให้พวกเขาทำหน้ากากเหล็กตามแบบให้ข้า 300 ชิ้น หน้ากากผี หน้ากากพยัคฆ์ และหน้ากากเหยี่ยวอย่างละ 100 ชิ้น ต้องเสร็จภายในสามวัน»
กล่าวจบ เขาก็ส่งตั๋วเงินปึกหนึ่งให้ผีโหว
แม้ผีโหวจะเต็มไปด้วยความสงสัย แต่ก็ไม่ได้ถามออกมา เพียงพยักหน้าก่อนถือทั้งตั๋วเงินและแบบออกไปทันที
…………
ยามค่ำ เฉินสืออันกำลังนั่งขัดสมาธิบำเพ็ญเคล็ดวิถีศักดิ์สิทธิ์ต้าเหยี่ยนอยู่บนเตียง โม่อู๋หยางก็ปรากฏกายข้างเขาอย่างไร้สุ้มเสียงอีกครั้ง
«ทางเปาหลงกับฟู่หยิงหยิงเป็นอย่างไรบ้าง?» เฉินสืออันลืมตาขึ้น
โม่อู๋หยางตอบเสียงเบา «เปาหลงอดทนมาก กำลังค่อย ๆ สร้างความไว้วางใจจากฟู่หยิงหยิงอยู่เรื่อย ๆ
จากที่ข้าคาดการณ์ หากทุกอย่างดำเนินไปเช่นนี้ อย่างมากก็ใช้เวลาเพียงครึ่งเดือน ฟู่หยิงหยิงก็จะเชื่อใจเปาหลงอย่างสนิทใจ»
«ครึ่งเดือนหรือ?»
เฉินสืออันเหลือบตาขึ้นเล็กน้อย «เซียงฉู่สยงคงรอไม่ถึงครึ่งเดือน»
โม่อู๋หยางส่ายหน้า «เรื่องเปาหลงไม่ใช่เซียงฉู่สยงเป็นคนจัดการ แต่เป็นเถียนเหวินกวง
ข้ากำลังจะบอกเรื่องนี้กับเจ้า ก่อนหน้านี้ไม่นาน ข้าสะกดรอยตามเย่เจิ้งสยง แล้วพบว่าเขาลอบเข้าไปในบ้านเลขที่สิบแปด ถนนตะวันออก
ภายนอกเย่เจิ้งสยงดูเหมือนพึ่งพาเซียงฉู่สยง แท้จริงแล้วเขาเป็นคนของเถียนเหวินกวง»