“ฉู่อีอีต้องเป็นราชาวานรสาวแน่ ๆ! เพราะงั้นพอพี่เสือเห็นฉู่อีอีที่เคยเตะก้นมัน แถมยังบีบไข่มันแตก ถึงได้หลอนจนวิ่งหนีหัวซุกหัวซุนไง ไม่งั้นจะอธิบายท่าทีของพี่เสือยังไง!”
“อ๊ากกกก ฉู่อีอีเธอมันตัวซวยชัด ๆ!”
“เธอมันนักทำลายฝันตัวจริง!”
“ตอนเธอไปออกรายการ“เอาชีวิตรอดกลางถิ่นทุรกันดาร”แรก ๆ ฉันโดนทั้งหน้าตาและนิสัยของเธอตก เลยค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับเธอทั้งคืน เปลี่ยนภาพหน้าจอมือถือเป็นรูปสวย ๆ ของเธอ ยกให้เป็นเทพธิดา แถมยังคิดว่าพอรายการจบจะหาโอกาสไปทำความรู้จัก แต่วันถัดมาเธอกลับคลานไปทั่วป่า โหนเถาวัลย์ไล่ลิง ความฝันที่มีต่อเทพธิดาของฉันก็พังครืนลงมาต่อหน้า”
“แค่นั้นก็ช่างมันเถอะ เพราะฉันเพิ่งเริ่มชอบเธอได้ไม่นาน ไม่ได้เสียใจอะไรขนาดนั้น ฉันยังมีเทพธิดาแห่งวงการแข่งรถอย่างเทพนักแข่งเจอยู่ ฉันก็เลยเปลี่ยนภาพหน้าจอมือถือกลับเป็นรูปเทพนักแข่งเจทั้งคืน”
“แต่ไม่กี่วันต่อมา กลับมีข่าวว่าเทพนักแข่งเจคือฉู่อีอี!!!”
“ฝันสลายรอบสอง”
“ฉันอารมณ์ไม่ดีเลยกะจะไปดูการแข่งขันที่สนามใต้ดิน ปรับอารมณ์สักหน่อย แล้วก็ได้เจอราชาวานรสาว ฉันโดนบารมีของผู้แข็งแกร่งตกทันที แอบยกเธอเป็นเทพธิดาคนใหม่ ช่วงนี้ฉันไปสนามใต้ดินทุกวัน ก็เพื่อจะได้เจอเธอ”
“แล้วราชาวานรสาวดันเป็นฉู่อีอีอีกเหรอวะ?!”
“ฉู่อีอี เธอมันตัวซวยหรือไง?”
ไม่ใช่แค่เขาคนเดียว
คืนนี้เสียงโวยวายแบบเดียวกันกับเสียงอุทานด้วยความตกตะลึงดังขึ้นจากคฤหาสน์นับร้อยหลัง