เสือขาวตัวใหญ่ได้ยินเสียงหัวเราะของฉู่อีอี ก็อยากแยกเขี้ยวขู่เธอ แต่พอแยกเขี้ยวไปได้ครึ่งหนึ่ง มันก็นึกถึงฝ่ามือพิฆาตของเธอขึ้นมาได้ จึงหุบปากลงเงียบ ๆ จากนั้นหันก้นใส่เธอ แถมยังตะกุยพื้นด้วยขาหลังสองที แสดงให้เห็นว่ามันกำลังโกรธมาก
ฉู่อีอีเก็บกิ่งไม้ขนาดเท่าท่อนแขนขึ้นมาท่อนหนึ่ง แล้วออกแรงโยนไปตรงหน้าเสือขาวตัวใหญ่
เสือขาวตัวใหญ่กระโดดพรวดไปรับกิ่งไม้ตามสัญชาตญาณ
หลังจากคาบกิ่งไม้ไว้ได้ มันก็กระโดดโลดเต้นอย่างมีความสุขสองสามที
เพราะตัวใหญ่เกินไป พื้นหญ้าจึงเต็มไปด้วยหลุมตื้น ๆ ที่มันเหยียบไว้
กระโดดเล่นอยู่พักหนึ่ง จู่ ๆ มันก็นึกได้ว่าตัวเองถูกลิงยืนสองขาเจ้าเล่ห์ใช้กิ่งไม้หลอกล่อ แบบนี้เสียราศีราชันของมันหมด
เสือขาวตัวใหญ่กัดกิ่งไม้จนแหลกด้วยความโมโห
จากนั้นก็หันก้นใส่ฉู่อีอีอีกครั้ง แล้วแอบงอนอยู่ตัวเดียว
ตอนนั้นเอง เสือโคร่งตัวเมียที่ก่อนหน้านี้ถูกมันพุ่งชนจนกระเด็น หลังจากพยายามเกี้ยวพาราสีไม่สำเร็จ ก็ยอมแพ้และไปคาบกิ่งไม้ที่เล็กกว่ากิ่งเมื่อครู่ครึ่งหนึ่ง เดินตุปัดตุเป๋มาวางตรงหน้าฉู่อีอี แล้วถอยหลังไปสองสามก้าว จ้องเธอตาละห้อย
ฉู่อีอีหยิบกิ่งไม้ขึ้นมาแล้วโยนไปไกล ๆ
เสือโคร่งตัวเมียรีบวิ่งสุดฝีเท้าไปรับกิ่งไม้ทันที
ต่อมา เสือขาวตัวเล็กอีกตัวก็คาบกิ่งไม้มาวางตรงหน้าฉู่อีอีเช่นกัน
ฉู่อีอี: “……”
เมื่อกี้เธอแค่ลองแหย่เสือขาวตัวใหญ่ด้วยความสงสัยเท่านั้น ทำไมเจ้าตัวเล็กสองตัวนี้ถึงดันชอบเกมน่าเบื่อนี่ขึ้นมาได้ล่ะ?
เธอหัวเราะแล้วก้มเก็บกิ่งไม้ โยนไปไกล ๆ
ตัวหนึ่งเพิ่งวิ่งออกไป อีกตัวก็คาบกิ่งไม้กลับมาด้วยฝีเท้าเริงร่า