กู้ชิงไม่เคยคิดฝันเลยว่า ใบหน้าที่ซ่อนอยู่ใต้หน้ากากจะเป็นฉู่อีอี!
เทพนักแข่งเจที่เขายึดถือราวกับเป็นศรัทธา กลับเป็นน้องสาวแท้ ๆ ที่เขาชิงชังและรังเกียจอย่างนั้นหรือ?
“เป็นไปไม่ได้... ไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด!”
“ฉันต้องบาดเจ็บหนักจนมองผิดไปแน่!”
“เทพนักแข่งเจจะเป็นฉู่อีอีได้ยังไง!”
“ไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด!”
เขาราวกับถูกกระทบกระเทือนอย่างหนัก อารมณ์พลุ่งพล่านจนแทบคลุ้มคลั่ง
แต่เขาติดอยู่ในรถ ขยับตัวก็ไม่ได้ ทำได้เพียงร้องคร่ำครวญอย่างเจ็บปวด
ฉู่อีอียกมุมปากขึ้น มองกู้ชิงที่กำลังเสียสติอย่างสนอกสนใจ
เธอยื่นมือไปจิ้มขาที่ถูกกดจนผิดรูปของเขาเบา ๆ
ดี ขาพิการแล้ว
ฝีมือของเธอไม่ได้ถดถอยเลย เธอควบคุมแรงปะทะและเป้าหมายได้อย่างแม่นยำ
“อ๊า...”
บางทีเธออาจจิ้มแรงเกินไป ในที่สุดกู้ชิงก็รู้สึกเจ็บที่ขา เขาร้องโหยหวนด้วยความทรมาน
ฉู่อีอีชักมือกลับ แล้วเช็ดเลือดที่ติดนิ้วลงบนตัวเขา ก่อนเอ่ยด้วยสีหน้าคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้มว่า “ขอโทษจริง ๆ นะ เทพนักแข่งเจที่นายชอบที่สุด ตัวอักษรเจที่นายบูชาเหมือนเทพเจ้า ก็คือน้องสาวแท้ ๆ ที่นายเกลียดเข้ากระดูกดำ”
“ฉันสงสัยจังว่าตอนนี้นายยังชอบฉันอยู่ไหม หรือว่าเกลียดฉันแล้ว?”
อกของกู้ชิงกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง ดวงตาแดงก่ำไปหมด
ฉู่อีอีหัวเราะเบา ๆ แล้วโน้มเข้าไปกระซิบข้างหูเขา “ศรัทธาพังทลายรู้สึกยังไงล่ะ?”
“แล้วการถูก ‘เทพเจ้า’ ที่ตัวเองชอบที่สุดผลักให้ตกลงไปในโคลนตม รู้สึกยังไง?”
กู้ชิงจ้องเธอเขม็ง ลำคอราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นบีบรัด จึงพูดอะไรไม่ออกสักคำ
ฉู่อีอียกมุมปาก “อย่าเพิ่งรีบ วันนี้แค่ขาข้างเดียวเอง เรายังมีเวลาอีกเยอะ ฉันจะค่อย ๆ เล่นงานตระกูลกู้ของพวกนายให้ตายเอง~”
“พรวด—”
กู้ชิงกระอักเลือดออกมาเต็มปาก
บาดแผลทั้งทางร่างกายและจิตใจถาโถมเข้าใส่พร้อมกัน ในที่สุดเขาก็ทนไม่ไหว หมดสติไป
ตอนนั้นเอง ทีมกู้ภัยก็มาถึงเสียที พวกเขาเริ่มงัดประตูรถที่บิดเบี้ยว ก่อนยกกู้ชิงออกมาจากรถแล้วส่งไปรักษาฉุกเฉิน
ระหว่างที่ทีมกู้ภัยกำลังช่วยเหลือกู้ชิง ฉู่อีอีก็หันหลังเดินจากไปแล้ว
แต่กล้องที่กำลังติดตามภาพเหตุการณ์ยังคงถ่ายเธออยู่ตลอด
ใบหน้าของเธอถูกฉายขึ้นบนจอใหญ่ตรงหน้าที่นั่งผู้ชม