“ไสหัวไป!”
ฟู่ยวี้ เสิ่นหยวน หรงสือ และชิวเฟิงตะโกนออกมาพร้อมกันเป็นเสียงเดียว
กู้ชิงพูดอย่างโมโห “ฉันกำลังคุยกับเทพนักแข่งเจ ไม่ได้คุยกับพวกนายสักหน่อย พวกนายมีสิทธิ์อะไรมาสั่งให้ฉันไสหัวไป?”
“พวกนายก็แค่อิจฉาที่ฉันได้แข่งกับเทพนักแข่งเจ กลัวว่าเทพนักแข่งเจจะสนใจฉัน ก็เลยจงใจหาเรื่องดูถูกฉัน!”
หรงสือกลอกตา “พี่อีพูดในไลฟ์แล้วว่าตระกูลกู้ของพวกนายมีแต่ไอ้โง่ พูดได้ตรงเป๊ะเลยจริง ๆ”
สีหน้ากู้ชิงเปลี่ยนไป “หรงสือ นายคิดจะทำอะไรกันแน่? จงใจพูดถึงตัวหายนะที่ไม่มีใครเอาต่อหน้าเทพนักแข่งเจ อยากให้เทพนักแข่งเจมองฉันไม่ดีหรือไง?”
“จิตใจนายช่างชั่วร้ายจริง ๆ!”
หรงสือกลอกตาจนแทบจะพลิกไปถึงสวรรค์
ไม่รู้จริง ๆ ว่าเมื่อก่อนฉู่อีอีทนอยู่กับไอ้พวกโง่นี่ได้นานขนาดนั้นได้ยังไง
เสิ่นหยวนตบไหล่หรงสือเบา ๆ “เลิกกลอกตาได้แล้ว เดี๋ยวลูกตาก็เหล่เอาหรอก”
“ไม่ต้องไปสนใจเขา ตอนนี้พี่อียังไม่พูดอะไร แสดงว่าต้องมีแผนของตัวเองแน่”
“เชื่อพี่อีเถอะ เธอไม่ใจอ่อนหรอก”
พอได้ยินอย่างนั้น ความโกรธของหรงสือก็ลดลงไม่น้อย
ที่ฉู่อีอียังไม่พูดอะไรตอนนี้ ก็เพราะไม่อยากให้กู้ชิงรู้ว่าเธอคือเทพนักแข่งเจ
เธอทำแบบนี้ต้องมีแผนของตัวเองแน่
พวกเขารอดูสถานการณ์ไปก่อนก็แล้วกัน
ทั้งกลุ่มคอยปกป้องฉู่อีอีแล้วเดินหน้าต่อ
กู้ชิงยังไม่ยอมแพ้ เขาตามหลังมา สายตาเร่าร้อนมองข้ามทุกคนไปจับจ้องแผ่นหลังงดงามราวกับเทพธิดาจุติลงมา
“เทพนักแข่งเจ ผมชื่อกู้ชิง ตระกูลกู้ที่เป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของไห่เฉิง ผมหวังว่าจะได้เป็นเพื่อนกับคุณ!”
เทพนักแข่งเจหยุดเดิน
ดวงตากู้ชิงเป็นประกาย ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความยินดี
เขารู้อยู่แล้วว่าเงินแก้ปัญหาได้ถึงเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์บนโลกนี้
พอเทพนักแข่งเจรู้ว่าเขาเป็นคนตระกูลกู้ ก็หยุดเดินให้เขาทันที
เทพนักแข่งเจค่อย ๆ หันกลับมา มองกู้ชิงด้วยสายตาเย็นชา
กู้ชิงเผยรอยยิ้มที่คิดเอาเองว่าหล่อสุด ๆ
จากนั้นเขาก็เห็นเทพนักแข่งเจยกมือทั้งสองข้างขึ้น ชูนิ้วกลางใส่เขาข้างละนิ้ว
รอยยิ้มบนใบหน้ากู้ชิงแข็งค้าง
เทพนักแข่งเจชูนิ้วกลางทั้งสองข้าง ขยับขึ้นลงสองสามครั้ง ก่อนจะชี้นิ้วลงด้านล่าง