ผู้กำกับยิ้มอย่างมีเลศนัย “ใช่แล้ว รายการของเราฮอตมาก ชาวเน็ตทั่วโลกกำลังติดตามกันอยู่”
“พวกคุณอาจยังไม่รู้ ยอดผู้ชมสูงสุดในห้องไลฟ์ของเราเคยทะลุ 300 ล้านคนเลยนะ”
“นี่เป็นตัวเลขจากผู้ชมต่างประเทศจำนวนมากที่รู้วิธีข้ามกำแพงอินเทอร์เน็ตเข้ามาดูไลฟ์ ถ้าไม่มีข้อจำกัด จำนวนผู้ชมคงมากกว่านี้อีก!”
“ถึงผู้ชมต่างประเทศจะดูไลฟ์ได้ไม่สะดวก แต่ก็มีคนตัดคลิปบันทึกรายการ ใส่คำบรรยาย แล้วเอาไปเผยแพร่บนเว็บไซต์ต่างประเทศ ทำให้ผู้ชมอีกมากได้เห็นผลงานอันยอดเยี่ยมของพวกคุณ”
“จำนวนคนที่เคยดูรายการวาไรตี้ถ่ายทอดสดนี้จริง ๆ มากกว่ายอดคนในห้องไลฟ์หลายเท่าเลย!”
300 ล้าน!
กู้หมิงจูกับคนอื่น ๆ รู้สึกมึนงงไปชั่วขณะ ราวกับฝันไปจนไม่อยากเชื่อว่าเป็นเรื่องจริง
300 ล้านคนมันหมายความว่ายังไงกัน?
นี่มันเหมือนฝันชัด ๆ!
แม้แต่ฉู่อีอียังแปลกใจอยู่บ้าง
รายการห่วย ๆ แบบนี้มีคนสนใจขนาดนั้นได้ยังไง?
แถมทีมงานรายการก็ขาดการติดต่อไปตั้งแต่วันแรก เพิ่งไปถ่ายทำเมื่อวาน ยังไม่ทันได้โปรโมตเลย แล้วจะมีคนสนใจมากมายขนาดนั้นได้ยังไง?
ฉู่อีอีลองนึกย้อนดู หลังทีมงานรายการมาหาพวกเธอเมื่อวาน เนื้อหาที่ถ่ายก็แสนน่าเบื่อ มีอะไรให้ดูตรงไหน? ทำไมถึงได้รับความสนใจมากขนาดนั้น?
ฉู่อีอีคิดยังไงก็ไม่เข้าใจ
“ผู้กำกับไม่ได้โกหกพวกเราใช่ไหมคะ? รายการของเรามีคนดูเยอะขนาดนั้นจริง ๆ เหรอ แถมยังดังไปถึงต่างประเทศด้วย?” จางเจียเจียถามอย่างตื่นเต้นจนปิดไม่มิด เสียงสั่นไปหมด
ถ้ารายการนี้ดังจริง ต่อให้เธอมีเวลาออกกล้องไม่มาก ก็ยังมีคนสนใจเธออีกเยอะ
พอเป็นที่รู้จักมากขึ้น ก็จะมีงานติดต่อเข้ามามากขึ้น!
เธอกำลังจะดังแล้วเหรอ?
ถ้าดังแล้วก็จะหาเงินได้เยอะ ๆ เลย…
จางเจียเจียรู้สึกหัวหมุนเล็กน้อย
เธอตื่นเต้นมาก ทุกเซลล์ในร่างกายเหมือนกำลังกระโดดโลดเต้น
จะโทษเธอก็ไม่ได้
เธอเข้าวงการมาหลายปี แต่ก็ยังไม่ดังไม่ดับมาตลอด จู่ ๆ ก็ได้รับข่าวดีขนาดนี้ จะไม่ให้ตื่นเต้นได้ยังไง
แม้แต่ต้วนเจียงกับฉินซิ่วหานที่เข้าวงการมานานและมีชื่อเสียงมากแล้ว ต่างก็มีสีหน้าประหลาดใจและยินดี
ถึงพวกเขาจะได้รับความนิยมสูง แต่รายการที่เคยร่วมมาก่อนไม่เคยมีคนสนใจมากขนาดนี้