กู้หมิงจูพูดอย่างไม่ลังเลว่า “ฉันกล้าสาบาน! ทุกคำที่ฉันพูดเป็นความจริง ถ้าไม่เชื่อก็ถามอีกสี่คนได้ พวกเขาเป็นพยานได้ทุกคน!”
กู้เสวียนหยิบไมโครโฟนขึ้นมาพูดว่า “หมิงจูพูดถูก เธอช่วยปกปิดเรื่องของฉู่อีอีมาหลายเรื่องแล้ว เรื่องเลว ๆ ที่ฉู่อีอีทำไม่ได้มีแค่นี้”
จางเจียเจียพูดว่า “กู้หมิงจูไม่ได้โกหก”
ฉินซิ่วหานพูดว่า “ฉู่อีอีคอยหาเรื่องและทำร้ายพวกเรามาตลอด แถมเกือบทำให้กู้เสวียนตายด้วย”
ต้วนเจียงพูดว่า “ที่พวกเขาพูดถูกแล้ว”
นักข่าวคนนั้นถามว่า “พวกคุณกล้าสาบานไหมว่าฉู่อีอีเป็นฝ่ายหาเรื่องพวกคุณก่อนตลอด แถมยังแย่งอาหารไปด้วย? ถ้าโกหกก็ต้องคุกเข่าตบหน้าตัวเอง ไม่ต้องตบเยอะหรอก แค่สิบฉาดก็พอ”
“กล้าสาบานไหม?”
กู้หมิงจูยกมือขึ้นทันที สีหน้าไม่หวั่นเกรง “ฉัน กู้หมิงจู ขอสาบานต่อฟ้า ถ้าฉันใส่ร้ายหรือป้ายสีฉู่อีอีแม้แต่คำเดียว ฉันจะคุกเข่าขอโทษเธอ แล้วตบหน้าตัวเอง!”
ยังไงอีกสี่คนก็อยู่ฝ่ายเดียวกับเธออยู่แล้ว ตอนนั้นในป่าก็มีแค่หกคน
ในหกคน มีถึงห้าคนออกมากล่าวหาฉู่อีอี ต่อให้ฉู่อีอีไม่ได้ทำจริง ก็ทำได้แค่ยอมรับว่าตัวเองทำ!
ปากเดียวจะไปสู้ปากห้าปากได้ยังไง?
ครั้งนี้เธอต้องโค่นฉู่อีอีให้ได้!
ตอนนี้ฉู่อีอีไม่อยู่ใต้การควบคุมของตระกูลกู้แล้ว ถ้าไม่โค่นเธอ ทำให้ชื่อเสียงป่นปี้ ต่อไปฉู่อีอีก็จะกลายเป็นคู่แข่งของเธอ
เธอไม่ยอมให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นเด็ดขาด!
กู้เสวียนสาบานตามไปด้วย
จางเจียเจีย ฉินซิ่วหาน และต้วนเจียงก็สาบานเช่นกัน
นักข่าวอีกคนถามขึ้นว่า “กู้หมิงจู คุณไม่ใช่คนใจดีใจกว้างมาตลอดเหรอ? ทำไมตอนนี้ถึงเปิดโปงฉู่อีอีต่อหน้าทุกคน ไม่กลัวเหรอว่าพอพูดแบบนี้แล้ว ชาวเน็ตจำนวนมากจะไปรุมด่าฉู่อีอี?”
กู้หมิงจูกัดริมฝีปาก พูดอย่างเศร้าใจว่า “ก่อนหน้านี้ฉันให้อภัยฉู่อีอีมาหลายครั้งแล้ว แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนกัน”
“ครั้งนี้เธอทำเกินไปมาก แถมยังเกือบทำพี่ชายฉันตาย ฉันถึงให้อภัยเธอเหมือนแต่ก่อนไม่ได้อีก”
“ถ้าเธอทำร้ายฉันคนเดียว ฉันก็ไม่ว่าอะไร”
“แต่เธอมาทำร้ายครอบครัวฉัน ฉันไม่มีวันให้อภัย ครอบครัวคือเส้นตายของฉัน!”
กู้เสวียนมองนักข่าวคนนั้นอย่างไม่พอใจ “ถามอะไรแบบนี้เนี่ย? ตั้งใจหาเรื่องหมิงจูหรือไง?”