ตลอดบ่ายทั้งบ่าย ในออฟฟิศของเจียงวานหนิง เหลือเพียงเสียงแซะ ๆ ของลายเซ็นที่เจียงสื่อหยูกำลังเซ็น
แสงตะวันยามเย็นค่อย ๆ สาดเข้ามาจากหน้าต่างบานใหญ่ สายตาของเจียงสื่อหยูก็ค่อย ๆ มืดหม่นลงตามดวงอาทิตย์ที่ลับขอบฟ้า
ได้ยังไงก็ไม่ยอมแพ้ เจียงวานหนิงนี่มันนายทุนหมาบ้าชัด ๆ!
พอพูดถึงเรื่องนี้เจียงสื่อหยูก็โมโห
ทำงานหนักเป็นลูกจ้างทั้งบ่าย พี่สาวแท้ ๆ กลับไม่แม้แต่จะจัดการอาหารกลางวันดี ๆ ให้สักมื้อ!
คิดอยู่ว่าจะใช้ลายเซ็น 500 ชื่อเป็นตัวต่อรอง ขอให้เจียงวานหนิงเลี้ยงข้าวใหญ่สักมื้อ
ผลลัพธ์ล่ะ?
สุดท้ายเขาดันถูกเลขาของเจียงวานหนิงพาไปกินข้าวโรงอาหารบริษัท!
QAQ!
แต่พูดตามตรง โรงอาหารของบริษัทซิงกวงเอ็นเตอร์เทนเมนต์นี่มีของจริงนะ
ซี่โครงหมูอบซอสเนื้อนุ่มหลุดจากกระดูก เนื้อหมูทอดซอสเปรี้ยวหวานกรอบนอกนุ่มใน แม้แต่ผัดผักธรรมดา ๆ ก็ยังได้ไฟจากเชฟใหญ่ รสชาติจัดว่าโค่นร้านฟาสต์ฟู้ดข้างนอกได้สบาย ๆ
แต่!
ไม่ได้หลอกเจียงวานหนิงให้เลี้ยงข้าวหรู ๆ สักมื้อ เขาก็ยังแอบไม่สบายใจอยู่ดี!
497...
498...
499...
เจียงสื่อหยูกัดฟันนับเลขไปเรื่อย ๆ ความเจ็บปวดที่ข้อมือตอนนี้ลามจากจุดเล็ก ๆ ไปทั้งแขนขวาแล้ว