ผลปรากฏว่า พอเพิ่งวิ่งเข้าไปในลานบ้าน ภาพตรงหน้าก็ทำเอาคำร้องขอความช่วยเหลือของเขาติดอยู่ที่ลำคอจนพูดไม่ออก
ในลานบ้านไม่ได้เกิดไฟไหม้อะไรเลย
ตรงกันข้าม แขกรับเชิญคนอื่นๆ ตอนนี้กำลังนั่งล้อมวงอยู่บนสนามหญ้ากลางลานบ้าน ข้างๆ มีเตาปิ้งย่างบาร์บีคิวกลางแจ้งขนาดใหญ่ตั้งอยู่
และควันดำที่หนาทึบนั้นก็ลอยอบอวลออกมาจากเตาปิ้งย่างนั่นแหละ
[โอ้ย พี่มือลั่นกลับมาแล้วเหรอ? คิดถึงจะตาย มาหาให้พี่หอมแกหนึ่งทีสิ!]
[คนชั้นบน นี่แกเป็นพวกชอบผู้ชายด้วยกันเหรอเนี่ย?]
[ผมดูไอพีแกแล้ว อยู่เฉิงตู! พี่มือลั่นรีบวิ่งหนีเร็ว!]
[ฮ่าๆๆๆ เจียงสื่อหยูวิ่งมาเร็วขนาดนี้ คิดว่าไฟไหม้แน่ๆ เลย!]
ท่ามกลางควันโขมง มองเห็นเฉินหรานเจ้าหมอนั่นกำลังใส่ผ้ากันเปื้อนสีชมพู มือกำไม้เสียบเนื้อจำนวนหนึ่ง วางบนตะแกรงเหล็กของเตาปิ้งย่างแล้วพลิกไปพลิกมาอย่างบ้าคลั่ง
พอได้ยินเสียง เฉินหรานก็เงยหน้าขึ้นจากกลุ่มควัน หรี่ตาที่ถูกควันจนน้ำตาไหล เห็นว่าเป็นเจียงสื่อหยูกลับมา ก็ยิ้มกว้างเผยให้เห็นฟันขาวๆ ทันที:
“โอ้! เจียงสื่อหยูกลับมาแล้วเหรอ? เร็วๆ เข้า ไปนั่งพักผ่อนตรงนั้นก่อน เดี๋ยวเสียบเนื้อในมือฉันก็สุกพอดีแล้ว คืนนี้ให้แกได้ลิ้มลองฝีมือระดับตำนานของฉัน!”
เจียงสื่อหยูยืนอยู่ตรงที่ลมโกรก ถูกควันยี่หร่าที่ลอยมาโดนเข้าจนไอไม่หยุด “แค๊กๆ พวกแกนี่...”
ตอนนี้ เจียงลี่และเสินถิงหลานกำลังนั่งเคียงข้างกันอยู่บนม้านั่งหินมุมลานบ้าน ในมือแต่ละคนถือแก้วน้ำผลไม้
เสินถิงหลานวันนี้ใส่เสื้อถักนิตติ้งตัวหลวมๆ ดูอ่อนโยนเป็นพิเศษ
ส่วนเจียงลี่ก็เข้าสู่โหมดบ่นไม่เว้นว่างทันที “ก็เพราะเฉินหรานไงล่ะ!”