หนึ่งชั่วโมงต่อมา ที่ลานจอดรถใต้ดินของตึกซิงเหอเอนเตอร์เทนเมนต์
เจียงสื่อหยูเหยียบเบรก จอดรถได้อย่างมั่นคง
ผลักประตูลงจากรถ นั่งลิฟต์ตรงขึ้นไปยังโถงใหญ่ชั้นหนึ่ง
ผ่านประตูหมุนกระจกเข้าไป ก็มองเห็นการตกแต่งภายในสุดทันสมัยของตึกซิงเหอเอนเตอร์เทนเมนต์ กำแพงโลโก้ซิงเหอขนาดมหึมาเปล่งประกายระยิบระยับอยู่ใต้แสงไฟ
ในฐานะหนึ่งในอาคารสำคัญใจกลางเมืองที่ที่ดินแพงหูฉี่ ตึกนี้มีหนุ่มสาวผู้ฝันอยากเป็นดาราเดินเข้าออกทุกวันนับไม่ถ้วน
เจียงสื่อหยูล้วงมือใส่กระเป๋า เดินเข้าประตูใหญ่ไปอย่างเนิบช้า
ก่อนหน้านี้เขาเคยมาซิงเหอเอนเตอร์เทนเมนต์หลายครั้ง ก็นับว่าเป็นหน้าคุ้นตาของคนที่นี่แล้ว
เพิ่งเดินเข้าไปใกล้เคาน์เตอร์ต้อนรับ พนักงานต้อนรับสาวที่แต่งหน้าประณีตก็ยืนตัวตรงทันที พร้อมส่งยิ้มหวาน
“คุณเจียง มาแล้วนะคะ ประธานเจียงรออยู่ในห้องทำงานแล้วค่ะ”
“ขอบคุณ” เจียงสื่อหยูผงกศีรษะเล็กน้อย หมุนตัวเดินเข้าลิฟต์ แล้วกดปุ่มชั้น 7
“ติ๊ง” ถึงชั้น 7 แล้ว
เจียงสื่อหยูผลักประตูห้องทำงานของเจียงวานหนิงเปิดออก
ภายในห้องทำงานประธานที่กว้างขวางสว่างไสว เจียงวานหนิงกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวใหญ่ ก้มหน้าจัดการงานบนกองเอกสารหนา ๆ ด้วยเสียง “ฉึบ ฉึบ”
“พี่ มีเรื่องอะไรด่วนขนาดนี้เนี่ย”
“ไงล่ะ คุณหลิวหอบข้าวของหนีไปกลางคืนเลยเหรอ”
เจียงวานหนิงได้ยินก็ค้อนเขาวับหนึ่งอย่างไม่สบอารมณ์ “หนีอะไรกัน”
“คุณหลิวเขาใจกว้างจะตาย ค่าตัวงวดสุดท้ายโอนมาตั้งแต่เช้าตรู่แล้ว”
“รอฝ่ายการเงินปิดบัญชีให้เรียบร้อย ก็จะโอนส่วนของนายให้”
ได้ยินดังนั้น เจียงสื่อหยูก็ถอนหายใจโล่งอก