เจียงสื่อหยูปิดคอมพิวเตอร์ทันที ลุกขึ้นยืน ดึงผ้าขนหนูที่คลุมกล้องออก แล้วเปิดอุปกรณ์บันทึกเสียงกลับเข้าไปใหม่
ภาพบนหน้าจอกลับมาใสอีกครั้งในทันที
สีหน้าเจียงสื่อหยูนิ่งเฉยมาก เหมือนกับว่าเมื่อสักครู่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย
ชาวเน็ตในช่องสดเริ่มวิจารณ์กันอย่างบ้าคลั่งทันที:
[ในที่สุดนายก็กลับมานะ!]
[สองสามชั่วโมงที่ผ่านมานายทำอะไรลงไปกันแน่?]
[สีหน้าเขาเหมือนคนที่โกงข้อสอบได้แล้วยังทำเป็นบริสุทธิ์ใจเป๊ะ]
[พี่มือลั่น: แค่ฉันนิ่งพอ อาชญากรรมก็ไม่มีอยู่จริง]
เจียงสื่อหยูลงมาจากชั้นสาม ออกไปขับรถ
เจียงลี่กำลังนอนแผ่อยู่บนโซฟาเล่นโทรศัพท์ พอได้ยินเสียงก็ตะโกนถามขึ้นมา:"ไปรับพี่ถิงหลานเหรอ?"
"อืม"
อี300 ขับออกจากบ้านพักหัวใจ
แผนเดิมของเจียงสื่อหยูคือ รอรถขับไปถึงหน้าออฟฟิศของถิงหลานก่อน แล้วค่อยส่งข้อความ
แต่ปรากฏว่า รถยังไปไม่ถึงหน้าตึก เขาก็มองเห็นคนสองคนยืนอยู่ข้างถนนแต่ไกล
เสินถิงหลานถือกระเป๋าอยู่ ยืนสงบนิ่งอยู่ข้างถนน
คนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เธอ คือผู้ช่วยเฉิงอานอัน
เจียงสื่อหยูจอดรถข้างทาง หยุดลงอย่างมั่นคงตรงหน้าพวกเธอ
ช่องสดระเบิดทันที:
[เสินถิงหลานรออยู่ข้างล่างแล้ว!]
[ที่บอกว่าถึงแล้วค่อยส่งข้อความไง? สรุปเสินถิงหลานลงมารอก่อนแล้ว!]
[การวิ่งเข้าหากันทั้งสองฝ่ายไม่ใช่แค่คำพูดจริง ๆ ด้วยนะ~]
[ตอนเช้าเจียงสื่อหยูรอเธอ ตอนเย็นเสินถิงหลานรอเขา พวกคุณจะหวานจนฆ่าใครตายไหมเนี่ย?!]