โจทย์ทั้งสี่ประโยคถูกเปิดเผยให้ทุกคนได้เห็น
เฉินหรานถูมือไปมา เริ่มครุ่นคิดอย่างหนักจนเกาหัวแกรก ๆ
ซ่งจื้อหยวนใช้การวิเคราะห์ตัดความเป็นไปได้จากลายมือและน้ำเสียง
เพ่ยเหยียนโจวสายตามองผ่านไปช้า ๆ ก่อนจะหยุดอยู่ที่ประโยค “อยากอยู่กับใครสักคน เงียบ ๆ สักพัก”
เขาคิดว่าด้วยนิสัยเย็นชา ไม่แย่งชิงใครของเสินถิงหลาน ประโยคนี้น่าจะเข้ากับสไตล์เธอที่สุด
เจียงสื่อหยูนั่งอยู่บนโซฟา ใช้เวลาเพียงเสี้ยววินาทีกวาดตามองการ์ดทั้งสี่ใบ
แล้วสายตาของเขาก็ถูกประโยค “ปีศาจก็อยากถูกรัก” ดึงดูดเข้าอย่างจัง
[มาแล้ว ๆ ศึกชิงรักแบบไม่เห็นตัวเลือกมาแล้ว!]
[เพ่ยเหยียนโจวมองประโยค ‘อยู่เงียบ ๆ สักพัก’ ตลอดเลย ผมว่าเขาต้องคิดว่านั่นคือเสินถิงหลานแน่ ๆ!]
[ฉันก็ว่า ‘อยู่เงียบ ๆ สักพัก’ เข้ากับเสินถิงหลานมาก ๆ เย็นชาสุด ๆ!]
[ประโยค ‘ปีศาจก็อยากถูกรัก’ น่ะแปลกดี ใครเขียนวะ?]
[พี่มือลั่นเลือกให้ถูก ๆ นะ อย่าเลือกพลาดล่ะ!]
ผู้กำกับหวังเอ่ยขึ้น:“ สุภาพบุรุษทั้งสี่คน ตอนนี้เริ่มเลือกได้เลย”
เฉินหรานเป็นคนแรกที่ยื่นมือออกไป คว้าการ์ดที่เขียนว่า “ฉันไม่ถนัดเรื่องโรแมนติก แต่ฉันถนัดทำให้เธอยิ้ม” ไปอย่างไม่ลังเล
“นี่ต้องเป็นเจียงลี่เขียนแน่นอน! ผิดไม่ได้หรอก!”
“ถ้าเลือกผิด ล้างจานในรายการต่อจากนี้ฉันรับผิดชอบคนเดียว!”
เพ่ยเหยียนโจวไม่รีบร้อน เขาหันไปมองเจียงสื่อหยูที่อยู่ข้าง ๆ แล้วถาม:“ นายจะเลือกใบไหน?”
เจียงสื่อหยูคิดอยูครู่หนึ่ง แล้วยื่นมือคว้าการ์ด “ปีศาจก็อยากถูกรัก” ไปทันที
การเคลื่อนไหวไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย ราวกับว่าตั้งแต่การ์ดใบนั้นถูกวางบนโต๊ะในวินาทีแรก เขาก็มีคำตอบในใจแล้ว