ในห้อง 201 เฉินหรานมองเจียงสื่อหยูที่ยืนปรับทรงผมหน้ากระจกไม่หยุด อดพูดแซวไม่ได้ว่า
"แกจะไปฟังคอนเสิร์ต หรือไปเจอแม่ยายกันแน่เนี่ย?"
เจียงสื่อหยูถอนหายใจ
ไม่ใช่ทั้งคู่สิ ผมจะไปถอดตัวตนลับต่างหาก!
"แกเข้าใจอะไร เดี๋ยวนี้นี่มันมารยาทพื้นฐานของการออกเดต"
"แกกับคุณเสินยังไม่ได้เลื่อนสถานะอีกเหรอ?"
"น่าจะ........เร็ว ๆ นี้แหละ"
ส่วนในห้อง 203 เสินถิงหลานเปลี่ยนเป็นเสื้อเชิ้ตสีขาว กระโปรงครึ่งตัวสีดำ ทับด้วยเสื้อแจ็คเก็ตสั้นสีเทาอ่อน ใส่ตุ้มหูมุกเรียบง่าย เมคอัพบางเบา
เจียงลี่ผลักประตูเข้ามาเห็นเธอเข้า ก็ทำท่าตกใจเกินจริงเอามือกุมอกถอยหลังสองก้าว: "พี่ถิงหลาน คืนนี้พี่ต้องทำให้พี่มือลั่นถึงกับตะลึงแน่นอน!"
เสินถิงหลานก้มลงจัดกระโปรง: "อย่าพูดมั่ว"
ตอนเธอเดินลงไปข้างล่าง เจียงสื่อหยูที่ยืนรออยู่เห็นเธอก็ถึงกับตะลึงไปชั่วขณะจริง ๆ
เสินถิงหลานเดินมาหาเขา จงใจแซว: "ไม่สวยเหรอ?"
เจียงสื่อหยูแทบจะพูดออกไปโดยไม่ทันคิด: "สวยสิ"
"พูดได้แค่นี้เหรอ?"
เจียงสื่อหยูคิดจริงจัง: "งั้นผมพูดเพิ่มอีกสองสามคำ"
"สวยมาก ๆ"
เสินถิงหลานอดยิ้มไม่ได้ ยื่นมือมาให้เขา: "ไปกันเถอะ"
เจียงสื่อหยูตั้งสติได้เร็ว รีบจับมือเธอไว้
นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่เสินถิงหลานเป็นฝ่ายเริ่มก่อน...
ทั้งคู่ผลักประตูใหญ่ของบ้านพักออก พาเสินถิงหลาน ไปสู่ "ตะแลงแกง" ที่ชะตากำหนดของเจียงสื่อหยู!
เพราะไปดูคอนเสิร์ต ทีมงานรายการก็รู้ใจ ไม่ได้จัดตากล้องตามไปด้วย
หวังเจิ้นอวี้ ผู้กำกับใหญ่ เชี่ยวชาญศิลปะของ "การเว้นวรรค" สั่งให้ตัดภาพด้านหลังของทั้งคู่ที่เดินออกจากประตู ไปเป็นภาพนิ่งค้างไว้ในห้องไลฟ์สดของบ้านพักหัวใจ