เสินถิงหลานไม่พูดให้เขาฉอสาร่อต่อ เธอเดินไปที่หน้าคอนโซล ปลายนิ้ววางบนเฟดเดอร์ตัวหนึ่งแล้วค่อย ๆ ดันขึ้นเบา ๆ
ความรู้สึกนุ่มลื่น แรงต้านกำลังพอดี ใช่ความรู้สึกที่เธอคุ้นเคยที่สุดจริง ๆ
เธอยืนอยู่หน้าคอนโซลราวกับกลับมาอยู่ในดินแดนที่ถนัดที่สุด ทั้งตัวแผ่รังสีความเป็นมืออาชีพที่สุขุมไม่รีบร้อน
เจียงสื่อหยูยืนอยู่ข้าง ๆ มองท่าทางคล่องแคล่วของเธออย่างเงียบ ๆ
ถึงเมื่อกี้ในใจจะด่าเจียงวานหนิงเป็นพันรอบ แต่อุปกรณ์ชุดนี้ของหล่อนไม่ได้แย่เลยแฮะ~
เสินถิงหลานลองขยับเฟดเดอร์สองสามตัว จู่ ๆ ก็หันกลับมาเอนตัวพิงขอบคอนโซล มองไปที่เจียงสื่อหยู
"เมื่อกี้ในห้องครัว นายได้ลองฝีมือทำอาหารของฉันไปแล้ว"
"ทีนี้มาถึงห้องอัดเสียง ก็ถึงตาฉันลองฝีมือของนายบ้าง"
"เธออยากลองยังไงล่ะ?"
เสินถิงหลานชี้ไปที่คีย์บอร์ดซินธิไซเซอร์แบบเวทเต็มรูปแบบที่อยู่ข้าง ๆ
"นั่งไปตรงนั้น เปิดหัวทำนองมาให้ฉันฟังสักท่อน"
[มาแล้ว ๆ! ต่างฝ่ายต่างทดสอบความสามารถในสายงานตัวเอง!]
[กลางวันเป็นลูกน้องตัวน้อยที่ว่านอนสอนง่ายในห้องครัว พอตกค่ำก็พลิกบทกลายเป็นคุณเสินในห้องอัดเสียงทันที!]
[นี่ไม่ใช่การตรวจรับอุปกรณ์เลยสักนิด นี่มันเป็นการตรวจความสามารถของแฟนหนุ่มตัวแทนชัด ๆ!]
"ฮึ เอาเลย"
เจียงสื่อหยูฉุดเก้าอี้ออกมานั่งอย่างมั่นใจ แล้วหันไปถามเธอ: "แนวอะไรก็ได้ใช่ไหม?"
"อืม เลือกแนวที่ตัวเองชอบเลย"
พูดจบ เธอก็ดึงเก้าอี้สูงตัวหนึ่งมานั่งข้าง ๆ เจียงสื่อหยู
ระยะห่างระหว่างสองคนรักษาไว้ได้อย่างลงตัวมาก
ไม่ใกล้ไม่ไกล ได้ยินเสียงลมหายใจของอีกฝ่ายชัดเจน แต่ก็ไม่มีความรู้สึกเหนียวแน่นจนอึดอัด
เสินถิงหลานนั่งนิ่ง ๆ อย่างนั้น มือทั้งสองวางประสานกันบนเข่า
เธอไม่โผล่หน้าไปดูว่าเขาตั้งโทนเสียงยังไง ไม่แม้แต่จะส่งเสียงขัดจังหวะความคิดของเขา