เสินถิงหลานถอดหูฟังข้างหนึ่งออก จ้องมองเขาเขม็ง
"เมื่อกี้หัวใจคุณเต้นเร็วขึ้น"
"อือ"
เสินถิงหลานถามต่อ "เพราะฉัน?"
เจียงสื่อหยูหันมามองเธอ ไม่เลี่ยงวงอีกต่อไป
"เพราะคุณ"
เสินถิงหลานมองดวงตาที่ลุ่มลึกของเขา แล้วตอบกลับไป "งั้นคุณคงต้องทำความคุ้นเคยไว้หน่อยแล้วล่ะ"
"เพราะต่อจากนี้ ฉันคงเรียกชื่อคุณบ่อยๆ"
เจียงสื่อหยูนิ่งไปสนิท
...ต่อจากนี้หมายความว่ายังไง?
เสินถิงหลานมองเขา แล้วเสริมเบาๆ อีกหนึ่งประโยค "เจียงสื่อหยู"
บนหน้าจอ อัตราการเต้นของหัวใจเจียงสื่อหยูพุ่งปรี๊ดอีกครั้ง ขึ้นไปถึง 131!
พร้อมกันนั้น อัตราการเต้นหัวใจของเสินถิงหลานก็พุ่งไป 129!
นี่แหละที่เรียกว่าหวังจับปลาสองมือ สุดท้ายเสียทั้งเหยื่อได้ทั้งเคราะห์!
เจียงสื่อหยูสูดหายใจลึก ดึงไมโครโฟนลงมา
"เก็บเสียงครบแล้ว เริ่มเรียบเรียงได้"
"ได้~"
เขานำเสียงหัวใจของคนทั้งคู่เข้าไปในแทร็กเสียงโดยตรง การเคลื่อนไหวรวดเร็วมาก
เขานำเสียงหัวใจของสองคนมาซ้อนทับกัน ตัดแบ่ง แล้วทำเป็นจังหวะกลองชั้นคู่
จากนั้นก็ดีดคีย์บอร์ดไปเรื่อยๆ เพิ่มคอร์ดเปียโนเบาๆ อีกหนึ่งท่อน
เสินถิงหลานยืนดูอยู่ข้างๆ เห็นเขาเลื่อนเมาส์สองสามที เสียงหัวใจที่เดิมดูยุ่งเหยิงไม่เป็นระเบียบ กลายเป็นจังหวะที่เต็มไปด้วยอารมณ์ได้ในชั่วพริบตา
ดนตรีประกอบทำเสร็จพอประมาณ เจียงสื่อหยูหันไปทางเสินถิงหลาน "เธอลองฮัมทำนองมาท่อนหนึ่งก่อนสิ ฉันจะจับอารมณ์"