หวังเจิ้นอวี้โบกมือให้ทีมงานยกกล่องจับฉลากใส ๆ ออกมา
"หน้าที่ประจำวันคืนนี้แบ่งเป็นสี่กลุ่ม กลุ่มที่หนึ่งจัดโต๊ะอาหารในห้องนั่งเล่น กลุ่มที่สองเตรียมอาหารเย็น กลุ่มที่สามล้างจานหลังมื้ออาหาร กลุ่มที่สี่ตรวจสอบของในตู้เย็น"
พอได้ยินคำว่า "เตรียมอาหารเย็น" เฉินหรานที่เดิมเอนตัวอยู่บนโซฟาก็ยืดตัวขึ้นมาทันที แต่เสี้ยววินาทีถัดมาเขาก็เหมือนลูกโป่งที่ถูกปล่อยลม พุงลงไปที่เดิม
เจียงลี่ขยับเข้าไปใกล้ แล้วกระซิบถาม "พี่เฉินหราน ทำอาหารเป็นด้วยเหรอ"
เฉินหรานเกาหัวท้ายทอย อย่างจริงจังสุด ๆ "ทำมาม่าเป็น กุ้งแห้งผสมด้วย"
เจียงลี่นับถือขึ้นมาทันที "เก่งกว่าฉันอีก ฉันต้มน้ำเป็น"
เจียงสื่อหยูนั่งอยู่ข้าง ๆ แอบฟังบทสนทนานี้ได้ชัดเจนทุกคำ
แย่ล่ะสิ
ดูจากสถานการณ์แล้ว ความสามารถด้านการครัวของบ้านหลังนี้แทบจะเท่ากับศูนย์
หวังเจิ้นอวี้ประกาศกฎต่อ "ผู้ชายจับก่อน ผู้หญิงจับทีหลัง ใครได้เลขเดียวกันก็จับคู่กันอัตโนมัติ"
เฉินหรานเป็นคนแรกที่เดินขึ้นไป หยิบกระดาษออกมาแล้วคลี่ออก ทันใดนั้นหน้าก็ฉายแสง "สี่! ตรวจของ! ฉันถนัดเรื่องนี้สุด ๆ!"
เจียงสื่อหยูเป็นคนที่สอง เดินไปหยิบกระดาษจากกล่องขึ้นมาหนึ่งใบ
คลี่ออก: สอง
(T_T)
นี่มันกฎของเมอร์ฟี่ชัด ๆ!
กลัวอะไรก็ได้สิ่งนั้น!
ต่อมา เพ่ยเหยียนโจวจับได้หมายเลขหนึ่ง ซ่งจื้อหยวนจับได้หมายเลขสาม
พอถึงคิวผู้หญิง หลินจือจับได้หมายเลขหนึ่ง เจียงลี่จับได้หมายเลขสี่
เจียงลี่เห็นว่าตัวเองได้เลขเดียวกับเฉินหราน ก็ปรบมือทันที "พี่เฉินหราน คืนนี้เราเป็นทีมคู่หูผู้ดูแลคลังสินค้ากันแล้ว"
"ได้เลย ฉันรับหน้าที่ขนของ เธอรับหน้าที่จด"
เจียงลี่ส่ายมือทันที "ไม่เอา ฉันขอยืนสั่งการอยู่ข้าง ๆ เธอล่ะ"