เขตสวรรค์เผ่ามารเป็นหนึ่งในเขตสวรรค์ชั้นล่างทั้ง 72 แห่งที่เผ่ามนุษย์คุ้นเคยเป็นอย่างดี
และยังเป็นหนึ่งในศัตรูตัวฉกาจของเผ่ามนุษย์อีกด้วย!
ไม่ว่าทั้งสองฝ่ายจะพบกันในเขตสวรรค์แห่งไหน แทบจะเจอหน้าก็ชักดาบฟันกันทันที!
ขณะเดียวกัน เผ่ามารก็เป็นเผ่าใหญ่เผ่าหนึ่ง
พวกมันไม่เพียงมีโลกต้นกำเนิดซึ่งเทียบเท่ากับดาวสีน้ำเงินของมนุษย์เท่านั้น แต่ยังมีนครเขตสวรรค์ของตนเองในเขตสวรรค์ชั้นล่าง ชั้นกลาง และแม้แต่ชั้นสูงอีกด้วย
ดังนั้น เขตสวรรค์ชั้นสูงทั้ง 10 แห่งจึงหมายถึงเผ่าใหญ่ 10 เผ่า และแนวหน้าทั้ง 10 แห่ง!
ทั้งเผ่ามนุษย์และเผ่ามารต่างก็อยู่ในนั้น
“ใกล้ถึงแล้ว”
เซียวอวี่พาเจียงเซี่ยเดินทางข้ามภูเขาล่องห้วย พวกเขาข้ามเนินเขาลูกหนึ่ง ก่อนจะมาถึงบริเวณหนองน้ำที่มีหมอกพิษแผ่ปกคลุมอยู่เบื้องล่าง
หนองน้ำที่แผ่กว้างอยู่ใต้เท้ามองไม่เห็นก้น สีดำมันวาวราวกับน้ำมันเบนซิน
เป็นครั้งคราวจะมีฟองผุดขึ้นมาจากใต้ผิวน้ำแล้วแตกออก ปล่อยก๊าซพิษกลิ่นคาวหวานลอยขึ้นมาเป็นสาย
“ตรงนี้แหละ เมื่อวานฉันเห็นงูเห่าปีศาจเลื้อยผ่านแถวนี้”
เจียงเซี่ยกวาดตามองไปรอบ ๆ
ที่นี่นับเป็นแหล่งขุมทรัพย์เล็ก ๆ ได้เลย
แค่กวาดตามอง เขาก็เห็นบริเวณที่มีผลไม้พิษหลายแห่ง รวมถึงสมุนไพรงูอีกจำนวนหนึ่ง ซึ่งเอาไปขายได้ทั้งหมด
“ที่เธอเห็นเป็นหมอกวิญญาณกี่ชั้น?”
“สามถึงสี่ชั้น” เซียวอวี่ชูนิ้วนับ “ยังไงก็ไม่เกินช่วงกลาง อันตรายไม่มาก”
สิ่งที่เจียงเซี่ยหมายถึงไม่ใช่เรื่องอันตราย
แต่เป็นเรื่องว่าฆ่าตัวที่มีหมอกวิญญาณกี่ชั้นแล้วจะได้คะแนนเท่าไร
หากฆ่าตัวที่มีหมอกวิญญาณสามถึงสี่ชั้น มหาพลพิภพตาหยกจะบันทึกคะแนนให้ 30-40 แต้ม ขอแค่ฆ่าได้วันละสามตัว ก็มีคะแนนถึงเกณฑ์ของสำนักเรียนทั่วไปแล้ว
“ไปกันเถอะ”
เจียงเซี่ยหยิบดาบเทพจูเหลืองออกมา สายฟ้าเส้นเล็ก ๆ พันวนอยู่ในมือ
เซียวอวี่ก็หยิบดาบคู่กำเนิดคุณภาพระดับหมอกวิญญาณออกมาจากเขตสวรรค์ของเธอ
เธอตั้งชื่อมันเองว่า ‘สายฟ้าฝน’
“อย่าลงไปในหนองน้ำ เดินอ้อมไปตามขอบ”
“อืม”
ทั้งสองคนต่างไม่อยากลงไปในหนองน้ำ
ไม่มีใครรู้ว่าก้าวต่อไปในหนองน้ำจะเป็นพื้นดินหรือเหวลึก
แถมยังทำให้เคลื่อนไหวได้ลำบากมากเวลาต่อสู้
มีแต่คนโง่เท่านั้นที่จะเลือกสู้ในหนองน้ำ
ทั้งสองสำรวจอยู่ครู่หนึ่ง
แล้วเดินอ้อมไปตามขอบหนองน้ำ
ไม่นานนัก ฝีเท้าของทั้งคู่ก็หยุดลงพร้อมกัน
เพราะมีเสียงต่อสู้ดังมาจากไม่ไกล
แต่ไม่ใช่เสียงมนุษย์
เป็นเสียงสัตว์อสูรต่อสู้กัน ทั้งเสียงคำรามอย่างเกรี้ยวกราดและเสียงร่างกายกระแทกกัน
เจียงเซี่ยกับเซียวอวี่มองหน้ากัน
“หอยกับนกปากซ่อมตีกัน คนจับปลาได้ประโยชน์!”
“รีบไป!”
ทั้งสองวิ่งเหยาะ ๆ ไปตามทิศทางของเสียง
ไม่นานก็มาถึงบริเวณใกล้สนามต่อสู้
เงยหน้ามองไปก็เห็นว่า
งูเห่าปีศาจกำลังต่อสู้กับจระเข้พิษตัวยักษ์!
ดูเหมือนจะเป็นการต่อสู้ระหว่างหัวหน้าฝูง!
ข้าง ๆ ยังมีงูเห่าพิษกับจระเข้พิษตัวเล็กกว่าอีกหลายตัวกำลังยืนดูอยู่!
“ทั้งสองตัวมีหมอกวิญญาณหกชั้น! ใกล้ถึงช่วงปลายแล้ว!”
เซียวอวี่มองทั้งสองฝ่ายแล้วร้องออกมาด้วยความตกใจ
จากนั้นก็หันไปมองเจียงเซี่ย “จะสู้ไหม หมอกวิญญาณหกชั้นไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะ”
เจียงเซี่ยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
“ตอนนี้ยังไม่ต้องสนใจตัวใหญ่ ล่อตัวเล็ก ๆ มาแล้วฆ่าก่อน”
“ขอแค่สู้กันบนบกก็พอ เราไม่ลงไปในหนองน้ำ”
“ถ้าตัวใหญ่สู้กันจนรู้ผลแล้ว ค่อยหาทางกันอีกที”
เซียวอวี่ตาเป็นประกาย
“ได้!”
“ฉันจะไปล่อพวกมันเอง”
เจียงเซี่ยเพิ่งพูดจบ
เซียวอวี่ก็หันหลังวิ่งเหยาะ ๆ ออกไปทันที
“?”
ไม่ใช่นะ พี่ชาย
เธอช่างมีน้ำใจเหลือเกิน
เจียงเซี่ยร้องในใจ
เขามองเซียวอวี่วิ่งเข้าไป แล้วตะโกนใส่ฝูงงูเห่าพิษเสียงดัง
“โอ๊ย~!”
จากนั้นก็หันหลังวิ่งหนีทันที
ฝูงงูเห่าพิษพลันแตกตื่น งูเห่าพิษที่มีหมอกวิญญาณสามถึงสี่ชั้นหลายตัวพากันไล่ตามมา!
ยังมีจระเข้พิษบางตัวที่เดิมทีไม่ได้คิดจะขยับ
แต่เมื่อเห็นงูเห่าพิษวิ่งไล่ตามไป
พวกมันก็วิ่งตามไปด้วย
ตอนเซียวอวี่วิ่งกลับมา
เจียงเซี่ยหยิบดาบหู่จูราชพฤกษ์ฟ้าคำรนเล่มที่สองออกมาจากเขตสวรรค์แล้ว!
มือซ้ายถือดาบฟ้าคำรน มือขวาถือดาบสีทอง ฟาดฟันสองกระบี่ติดต่อกัน!
ด้วยระดับบำเพ็ญของเขาที่มีหมอกวิญญาณสามชั้น จึงปล่อยฟ้าผ่าทองได้ไม่มากนัก แต่ฟ้าผ่าฟ้าคำรนนั้นไม่มีปัญหา ปล่อยออกมาได้อีกหลายสาย!
เซียวอวี่วิ่งอยู่ข้างหน้า
สัตว์อสูรไล่ตามอยู่ข้างหลัง
เจียงเซี่ยรวบรวมสายฟ้าสีเขียวแรงดันสูงไว้ในมือซ้าย แล้วตะโกนใส่เซียวอวี่
“หลบเร็ว!”
เซียวอวี่กระโดดสุดแรง กระโดดไปอยู่ด้านหลังเจียงเซี่ยในทันที
เจียงเซี่ยกวาดมือซ้ายออกไปอย่างแรง
สัตว์อสูรฝูงนี้เพิ่งขึ้นมาจากหนองน้ำ ร่างกายเต็มไปด้วยโคลนกับน้ำ พอดีเลย นำไฟฟ้าได้ดี!
เขาปล่อยฟ้าผ่าฟ้าคำรนออกไปสายหนึ่ง
“ไป!”
สายฟ้าสีเขียวกวาดผ่านสนามต่อสู้ ราวกับกระบี่ปราณ!
“ซี่ ๆ ๆ!!!”
ทันทีที่ ‘กระบี่ปราณ’ เฉียดผ่านข้างตัวสัตว์อสูร มันก็พุ่งเข้าใส่ราวกับล็อกเป้าไว้ จู่โจมศัตรูโดยอัตโนมัติ!
กระบี่ปราณสายหนึ่งกวาดผ่าน
งูยักษ์สี่ตัวที่อยู่หน้าสุดถูกไฟฟ้าช็อตตายทันที!
หลายตัวตรงกลางถูกช็อตจนล้มลง
ส่วนหลายตัวที่อยู่ด้านหลังถูกช็อตจนตัวชา
จระเข้พิษสองสามตัวที่ตามหลังมาเห็นดังนั้นก็หันกลับลงหนองน้ำไป
“โห!”
เซียวอวี่ที่อยู่ด้านหลังเบิกตากว้าง
“เจียงเซี่ย นายเก่งเกินไปแล้ว!”
เจียงเซี่ยเก็บดาบหู่จูราชพฤกษ์ฟ้าคำรน
เมื่อครู่เขาใช้พลังวิญญาณในร่างไปอย่างน้อยสามส่วน ไม่มีเวลามัวพูดมากแล้ว
“รีบลงมือ”
“ได้”
ทั้งสองพุ่งเข้าไป
เซียวอวี่เข้าโจมตีงูเห่าพิษที่ถูกช็อตจนตัวชา ซึ่งอยู่แถวหลังสุด
เธอไม่ได้แตะพวกที่ล้มลงอยู่ตรงกลาง
พวกนั้นเจียงเซี่ยจะเป็นคนจัดการเอง
งูเห่าพิษที่ตัวชาเหล่านั้นยังมีแรงสู้กลับได้
เจียงเซี่ยรีบเก็บงาน เขาแทงดาบเข้าไปในตางูเห่าพิษที่ล้มอยู่แล้วบิดทีหนึ่ง ทำสมองมันสุก ก่อนจะเปลี่ยนไปตัวถัดไป
งูเห่าพิษหลายตัวถูกจัดการหมดในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที
รวมถึงตัวที่อยู่ด้านหน้าสุดด้วย
ทั้งหมดเป็นงูเห่าพิษที่มีหมอกวิญญาณสี่ชั้นสี่ตัว และสามชั้นสามตัว
ใช้เวลาเพียงไม่กี่นาที
ได้ 250 คะแนนแล้ว!
ยังมีตัวที่เหลืออีก!
เจียงเซี่ยเผชิญหน้ากับงูเห่าพิษที่ฟื้นจากอาการชา
อีกฝ่ายยาวหลายเมตร ลำตัวหนากว่าถังน้ำเสียอีก
มันฟาดหางทีหนึ่ง เสียงหางหวีดแหวกอากาศพุ่งเข้าใส่เจียงเซี่ย!
เจียงเซี่ยเหวี่ยงดาบเทพจูเหลืองฟันลงไป
“ซี้ด~!”
งูเห่าพิษส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด
หางท่อนหนึ่งของมันขาดตกลงบนพื้นทันที!
“ก็แค่ร่างกายระดับหมอกวิญญาณเท่านั้น”
“ยังคิดจะปะทะกับดาบเทพจูเหลืองของฉันอีกหรือ?”
เจียงเซี่ยหัวเราะหึ ๆ
เขาก้าวประชิดเข้าไป แล้วหมุนตัวหลบพิษที่พ่นออกมา
ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว!
ฟันกระบี่ใส่หัวงู!
งูเห่าพิษอ้าปากกว้าง คิดจะสวนกลับ!
สำหรับสัตว์อสูรแล้ว อาวุธระดับเดียวกันแทบไม่ทำให้พวกมันหวาดกลัว
คิดว่าฟันกระบี่เดียวแล้วจะฆ่าฉันได้หรือไง?
ดาบไผ่ปะทะเข้ากับหัวงู
วินาทีถัดมา
หัวงูถูกผ่าออกเป็นสองซีกทันที!
ฉัวะ~!
เจียงเซี่ยหลบเลือดพิษวูบหนึ่ง
จากนั้นก็หันไปหางูเห่าพิษตัวที่สอง
“ฟันงูได้ง่าย ๆ แค่ยกมือ”
“ร้ายกาจขนาดนี้เลยหรือ?”
อีกด้านหนึ่ง เซียวอวี่เพิ่งจัดการงูเห่าพิษตัวแรกได้
ตอนเธอเงยหน้าขึ้น
เจียงเซี่ยก็เผชิญหน้ากับตัวที่สองแล้ว
“นี่เป็นพลังสายพืชจริง ๆ เหรอ? พลังสายพืชกลายพันธุ์เก่งขนาดนี้เลย?”
งูเห่าพิษตัวสุดท้ายที่เหลืออยู่
เจียงเซี่ยกับเซียวอวี่ร่วมมือกันสังหาร
“ดูคะแนนกัน!” เซียวอวี่เตือน
ทั้งสองหยิบเครื่องปลายทางออกมาจากเขตสวรรค์แล้วตรวจดู
เจียงเซี่ย: 370 คะแนน
เซียวอวี่: 250 คะแนน
“สุดยอด!”
เซียวอวี่กับเจียงเซี่ยตบมือกัน
“แค่นี้ก็ได้คะแนนตั้งเยอะแล้ว!”
“ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป เราก็มีหวังเข้าได้แม้แต่สามสำนักเรียนชั้นนำ!”
“เอาแบบเดิม ฉันล่อพวกมัน นายปล่อยสายฟ้า!”
เจียงเซี่ยหันกลับไปมอง เมื่อเห็นว่าไม่มีตัวไหนไล่ตามมาแล้ว
“เก็บของก่อน แล้วพักฟื้นพลัง เมื่อกี้ใช้พลังวิญญาณไปไม่น้อย”
“จริงด้วย” เซียวอวี่พยักหน้า
ทั้งสองใช้พลังวิญญาณไปเกือบครึ่งแล้ว หากสู้ต่อไปคงอันตราย
พวกเขาเก็บซากงูเห่าพิษที่ตัวเองฆ่าไว้ทั้งหมดเข้าไปในเขตสวรรค์
เขตสวรรค์เป็นพื้นที่แยกต่างหาก มีขนาดใหญ่ตามระดับของผู้ครอบครอง จึงเป็นถุงเก็บของตามธรรมชาติ
“หืม?”
ทันทีที่เจียงเซี่ยเก็บซากศพเข้าไปในเขตสวรรค์
เขาก็พลันรู้สึกได้ถึงความ ‘หิวโหย’ และ ‘ปรารถนา’ ที่ส่งมาจากเขตสวรรค์
ราวกับมันอยากกลืนกินซากงูเหล่านั้น
“หรือว่านี่... คือพรสวรรค์ที่แท้จริงของฉัน?”
เจียงเซี่ยคิดในใจว่า “กินเลย กินได้ทั้งหมด”
วินาทีถัดมา
เขาก็เห็นซากงูทั้งหมดบนเขตสวรรค์ค่อย ๆ จมลงไป ถูกผืนดินกลืนกิน
พวกมันจมลงไปในดินโดยตรง แล้วเริ่มถูกย่อยสลายอย่างช้า ๆ กลายเป็น ‘ปุ๋ย’ ชนิดพิเศษ!
เขตสวรรค์ยังส่งความรู้สึก ‘อิ่มเอม’ กลับมา!
พลังวิญญาณของเขาเริ่มฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว!
ระดับบำเพ็ญของหมอกวิญญาณในเขตสวรรค์ก็เริ่มเพิ่มขึ้นอย่างช้า ๆ!
“ไม่ใช่แค่ฟื้นฟูพลังวิญญาณ!”
“ยังเพิ่มระดับบำเพ็ญได้ด้วย?!”
“ที่แท้เขตสวรรค์ของฉันกลืนกินซากสัตว์อสูรได้”
เจียงเซี่ยรู้สึกยินดีอยู่ในใจ
มีตัวช่วยโกงเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนี้ ไม่นับว่าโกงหรอก!