หลังปรับลมหายใจอยู่สองชั่วยาม
พลังวิญญาณทั่วร่างของเจียงเซี่ยพลันกระเพื่อมแผ่ออกไปรอบด้าน ราวกับก้อนหินที่ถูกโยนลงผิวน้ำ
เซียวอวี่ซึ่งอยู่ข้าง ๆ ลืมตาขึ้นทันที
“ขั้นหมอกวิญญาณชั้นสี่ นายเลื่อนขั้นแล้ว!”
“ใช่” เจียงเซี่ยพยักหน้า พลางกำหมัดแน่น
หลังเขตสวรรค์เลื่อนขั้น พลังบำเพ็ญก็จะเลื่อนขั้นตาม ร่างกายที่ได้รับการหล่อเลี้ยงกลับมาจะแข็งแกร่งขึ้น และอายุขัยก็ยืนยาวขึ้นด้วย
จากขั้นหมอกวิญญาณชั้น 3 เลื่อนขึ้นสู่ชั้น 4
นับเป็นการเลื่อนขั้นจากช่วงต้นสู่ช่วงกลาง พลังวิญญาณเพิ่มขึ้นอย่างมาก!
คนทั่วไปจะมีอายุยืนขึ้นราว 5 ปี ส่วนเขตสวรรค์สายพืชของเจียงเซี่ย คาดว่าน่าจะช่วยยืดอายุขัยได้ถึง 10 ปี!
“ความรู้สึกนี้ดีจริง ๆ”
“แน่อยู่แล้ว” เซียวอวี่พยักหน้า “ขั้นหมอกวิญญาณชั้น 4 นายก็สูงกว่าค่าเฉลี่ยของนักเรียนที่เข้าสอบมหาวิทยาลัยแล้ว ส่วนพวกที่อยู่ชั้น 5 นับเป็นอัจฉริยะตัวน้อยกันแทบทั้งนั้น”
ช่วงมัธยมปลายมีเวลาบำเพ็ญเพียงสามปี ทั้งยังเข้าไปในสนามรบเขตสวรรค์ไม่ได้
สามชั้นแรกของขั้นหมอกวิญญาณ โดยเฉลี่ยแล้วใช้เวลาหนึ่งปีต่อหนึ่งชั้น
แต่ช่วงกลางต่างออกไป
ต้องใช้เวลานานกว่ามาก!
“ไปกันเถอะ”
เจียงเซี่ยลุกขึ้น แล้วหยิบดาบเทพจูเหลืองออกมา
“ไปดูว่าพวกสัตว์ดุร้ายสู้กันเป็นยังไงบ้าง เผื่อจะได้เก็บเกี่ยวอะไรติดมือ”
“ไป!”
เซียวอวี่กระตือรือร้นขึ้นมาทันที หยิบอาวุธแล้วออกเดินทาง
ทั้งสองวิ่งเหยาะ ๆ ไปกว่าสิบนาที
ก่อนจะกลับมาถึงที่เดิมอีกครั้ง
“เดี๋ยวก่อน มีคนมาที่นี่เมื่อกี้” เซียวอวี่เตือน
บริเวณสนามรบเมื่อช่วงเช้า
นอกจากร่องรอยการต่อสู้ของสัตว์ดุร้ายแล้ว
ยังมีรอยเท้าอื่นด้วย
ซากสัตว์ดุร้ายบนพื้นหายไปหมดแล้ว
ทั้งยังมีร่องรอยบอกทิศทางที่สัตว์ดุร้ายกับเจ้าของรอยเท้าจากไป
“เป็นนักเรียนคนอื่นหรือเปล่า?” เซียวอวี่สงสัย
เจียงเซี่ยเดินไปข้างหน้าเพื่อสังเกตรอยเท้า
“ไม่ใช่ เป็นเผ่ามาร”
“เผ่ามาร!”
สิ่งมีชีวิตทรงปัญญาส่วนใหญ่ในจักรวาลหมื่นเผ่าล้วนมีรูปร่างแบบสิ่งมีชีวิตทรงปัญญา
ถ้าเรียกตามคำพูดของมนุษย์ก็คือมีรูปร่างคล้ายมนุษย์
แต่มีรายละเอียดแตกต่างกันอยู่หลายอย่าง
เผ่ามารเป็นเพียงชื่อเรียกรวม ๆ
ภายในมีเผ่าพันธุ์หลากหลาย
อย่างเช่นเผ่ามารเขา เผ่าพันธุ์นี้มีจำนวนมากที่สุด หน้าผากมีเขา ส่วนแขนขาเป็นกรงเล็บ เห็นได้ชัดเจนมาก
ยังมีเผ่ามารเสน่ห์ ที่มีปีกกับหางติดตัวมาแต่กำเนิด และเชี่ยวชาญภาพลวงตาอย่างยิ่ง
เผ่ามารเงา ทั่วร่างปกคลุมด้วยเงามืด ทั้งยังมีภูมิคุ้มกันต่อการโจมตีโดยตรงหลายชนิด
เผ่ามารโลหิต เชี่ยวชาญการใช้โลหิต และมีวิชาเวททรงพลัง
เขาของเผ่ามารเขาจะปลุกเคล็ดวิชาลับให้ตื่นขึ้นตามระดับสายเลือด ทว่าช่วงต้นถึงช่วงกลางของขั้นหมอกวิญญาณเห็นได้ชัดว่ายังไม่ค่อยมีประโยชน์
“ในที่สุดก็ได้สู้กับเผ่ามารแล้ว”
เซียวอวี่ขยับข้อมือ สีหน้าดูคาดหวังเล็กน้อย
ความแค้นระหว่างมนุษย์กับมารสั่งสมมานานหลายปี พอทั้งสองฝ่ายเจอกันก็ต้องเปิดศึก
ฝ่ายหนึ่งเข้าสอบมหาวิทยาลัย
อีกฝ่ายเข้าร่วมพิธีบูชามาร
ต่างก็เป็นผู้บำเพ็ญระดับเดียวกัน ไม่มีใครกลัวใคร
ยิ่งไปกว่านั้น หากสังหารเผ่ามารตัวจริงได้ ยังได้รับคะแนนเพิ่มอีก 50%!
นั่นหมายความว่า 10 คะแนนจากขั้นหมอกวิญญาณชั้นหนึ่ง จะเพิ่มเป็น 15 คะแนน!
“เอาไหม?”
“เอา!”
ทั้งสองรีบไล่ตามไปทันที
ราวครึ่งชั่วโมงต่อมา
พวกเขาก็พบร่องรอยเข้าสักที
เผ่ามารมีทั้งหมด 4 คน เป็นกลุ่มเล็ก ๆ
ดูจากรูปร่างแล้วเป็นชาย 3 หญิง 1
คนที่มีพลังสูงสุดอยู่ขั้นหมอกวิญญาณชั้น 5
พวกเขากำลังรุมโจมตีจระเข้พิษขั้นหมอกวิญญาณชั้น 6
“เป็นเผ่ามารเขา ขั้นหมอกวิญญาณชั้น 5”
เซียวอวี่หันไปมองเจียงเซี่ย “เอายังไง?”
“ลอบโจมตี” เจียงเซี่ยตอบโดยไม่ลังเล
“เยี่ยม!” เซียวอวี่เห็นด้วย
จะใช้วิธีไหนก็ช่าง
ขอแค่ชนะ แถมยังเป็นการสู้กับเผ่ามาร ก็ถือว่าเป็นวิธีที่ดีทั้งนั้น
“รอให้พวกมันเผยช่องโหว่ก่อน”
“รอฉันเปิดฉากก่อน”
“ได้” เซียวอวี่พยักหน้า
........
อีกด้านหนึ่ง
เผ่ามารเขากำลังรุมโจมตีจระเข้พิษ
สามคนที่อยู่ขั้นหมอกวิญญาณชั้น 4 คอยสนับสนุน ก่อกวน และดึงจังหวะ
เพื่อเปิดโอกาสให้เผ่ามารเขาชายซึ่งอยู่ขั้นหมอกวิญญาณชั้น 5 ลงมือปลิดชีพ!
เผ่ามารขั้นหมอกวิญญาณชั้น 5 หยิบผลไม้ออกมาจากเขตสวรรค์เป็นครั้งคราว แล้วขว้างใส่จระเข้พิษ ผลไม้กลับระเบิดได้ราวกับวิชาลูกไฟ!
หลังจากดึงจังหวะกันอยู่พักหนึ่ง
จระเข้พิษถูกเตะอย่างแรงจนเซล้มลง
เผ่ามารที่อยู่ข้าง ๆ ต่างดีใจ
รีบตะโกนเรียกหัวหน้ากลุ่มทันที
“คุณชายอาลีส! โอกาสดีแล้ว!”
“รู้อยู่แล้ว!”
เผ่ามารขั้นหมอกวิญญาณชั้น 5 คว้าโอกาสไว้ได้
กระบองยักษ์ที่ห่อหุ้มด้วยพลังมารฟาดลงบนดวงตาของจระเข้พิษอย่างแรง
ฉัวะ!
แม้จระเข้พิษจะหลับตา
ลูกตาขนาดใหญ่ของมันก็ยังระเบิดออกมาเหมือนผลไม้ฉ่ำน้ำที่ถูกบีบ
กระดูกรอบดวงตาแตกละเอียดไปพร้อมกัน
การโจมตีครั้งนี้ทำให้มันบาดเจ็บสาหัส!
“รีบซ้ำเร็ว!”
เมื่อเห็นโอกาส เผ่ามารที่เหลือก็รีบกรูกันเข้าไปซ้ำ
แต่จระเข้พิษซึ่งเจ็บปวดอย่างหนักกลับใช้ท่ากลิ้งมรณะพิษร้ายทันที!
“รีบหลบ!”
เผ่ามารหญิงเพียงคนเดียวในกลุ่มร้องเตือน แต่ก็สายเกินไปแล้ว
“ครืน!”
จระเข้พิษตัวมหึมากลิ้งไปมา
เกล็ดบนหลังปล่อยพิษเหลวออกมา พอกลิ้งก็สาดกระจายไปรอบทิศทางถึง 360 องศา!
“อ๊าก!!!”
เผ่ามารทั้ง 3 คนที่พุ่งเข้าไปไม่เพียงถูกกระแทกจนกระเด็น
แต่ยังถูกพิษปกคลุมไปทั่วร่าง!
เส้นพิษสีม่วงผุดขึ้นทันที!
โอกาสมาแล้ว!
“ซ่า!”
เจียงเซี่ยซึ่งซ่อนอยู่ใกล้ ๆ เห็นช่องโหว่ก็ลงมือทันทีโดยไม่ลังเล ไม่มีท่วงท่าเกริ่นนำแม้แต่น้อย!
เขาไม่สนใจเผ่ามารตัวอื่น
เล็งหัวหน้ากลุ่มเผ่ามารขั้นหมอกวิญญาณชั้น 5 ทันที!
อีกฝ่ายเป็นภัยคุกคามมากที่สุด!
เจียงเซี่ยพุ่งตัวออกไป!
กระบี่ไผ่ฟ้าคำรนชี้ตัดอากาศ!
“เปรี๊ยะ!”
สายฟ้าสีเขียวฉีกอากาศ พาดข้ามมิติ
คราวนี้มันพุ่งราวกับลูกธนู ฟาดใส่เผ่ามารคนนั้นอย่างแม่นยำ!
“ระวัง! เป็นมนุษย์!” เผ่ามารหญิงร้องเตือน
“ไม่ทันแล้ว!”
เซียวอวี่พุ่งเข้าใส่เผ่ามารหญิงคนนั้นทันที
“ห่วงตัวเองก่อนเถอะ!”
สายฟ้าสีเขียวของเจียงเซี่ยวาบขึ้น!
“อึก!!!”
เผ่ามารที่ชื่ออาลีสไม่มีแม้แต่โอกาสจะร้องออกมา
สายฟ้าฟาดใส่ร่างจนไหม้เกรียมในพริบตา!
“คุณชายอาลีส!”
เผ่ามารอีกสองคนฝืนลุกขึ้น
ยืนประจันหน้ากับเจียงเซี่ยคนละด้าน
มือซ้ายของเจียงเซี่ยถือกระบี่ไผ่ฟ้าคำรน มือขวาถือดาบเทพจูเหลือง เข้าปะทะทั้งคู่พร้อมกัน
‘ถ้าไม่ใช่ว่าต้องอยู่ขั้นหมอกวิญญาณช่วงปลายถึงจะควบคุมกระบี่บินได้ ตอนนี้ฉันคงสังหารสองคนนี้ได้ในพริบตา!’
เจียงเซี่ยคิดในใจ
ทันใดนั้น
เขาเร่งพลังสายฟ้าฟาดฟันไปทางซ้ายอีกครั้ง
“!”
เผ่ามารทางซ้ายรีบเผ่นหนี
มันได้เห็นความน่าสะพรึงกลัวของสายฟ้าสีเขียวมาแล้วเมื่อครู่
จึงไม่กล้าปะทะตรง ๆ เป็นอันขาด
ส่วนเจียงเซี่ยถือดาบเทพจูเหลือง พุ่งตรงเข้าใส่เผ่ามารทางขวา
“มาเลย!” เผ่ามารคนนั้นตะโกน
มันยกดาบยาวขึ้นรับการโจมตี
ฉัวะ!
ดาบเทพจูเหลืองตัดอาวุธของอีกฝ่ายขาดราวกับหั่นเนย
จากนั้นก็ฟันร่างของมันแยกออก
ท้ายที่สุด สายฟ้าสีทองก็ปิดฉาก
ข้างนอกเกรียม ข้างในสุกนุ่ม
ตุบ!
“ปู่คา?!”
เผ่ามารอีกคนที่หลบอยู่ฝั่งตรงข้ามเพิ่งลุกขึ้น
ก็เห็นเพื่อนร่วมกลุ่มตายไปแล้ว
มันเบิกตากว้างด้วยความหวาดกลัว
“อาวุธอะไรของแก? แกเป็นผู้บำเพ็ญกระบี่ของมนุษย์หรือ? ไม่สิ ทำไมมันถึงเป็นพืช!?”
“พูดมากจริง”
“หนวกหู ตายซะ!”
เจียงเซี่ยเห็นอีกฝ่ายยืนไม่ขยับ
ก็เหวี่ยงกระบี่ไผ่ฟ้าคำรนในมือออกไป ใช้มันเป็นกระบี่บิน!
อีกฝ่ายวอกแวกจนตั้งตัวไม่ทัน
กระบี่ไผ่อันคมกริบแทงทะลุหน้าอกของมันโดยตรง
เผ่ามารกุมอก ล้มลงอย่างไม่อยากเชื่อ
มันพึมพำว่า “รอ...รอดูเถอะ พวกแกหนี...หนีไม่พ้นหรอก”
ตุบ!
การสังหารในขั้นหมอกวิญญาณช่วงกลาง
ต้องใช้พลังวิญญาณห่อหุ้มตัวกระบี่
จึงจะปล่อยกระบี่ออกจากมือโจมตีได้ในระยะไม่กี่เมตร
ถ้าเหวี่ยงกระบี่ออกไปไกลหลายสิบเมตร ก็เรียกกลับมาไม่ได้แล้ว
กลายเป็นอาวุธใช้แล้วทิ้ง
แต่ไม่เป็นไร กระบี่ไผ่ฟ้าคำรนที่มีไฟฟ้า แถมยังระเบิดตัวเองได้
อยากได้ก็เอาไปเลย
รับรองว่าแกจะได้กินของดีแน่!
เผ่ามารทั้งสามตายหมดแล้ว
เจียงเซี่ยหันกลับไป เตรียมเข้าไปช่วยเซียวอวี่
ฉัวะ!
แต่กลับเห็นเซียวอวี่เพิ่งฟันเผ่ามารหญิงอีกฝ่ายตายพอดี
เธอหันกลับมาพร้อมกัน
แล้วมองเจียงเซี่ยด้วยความประหลาดใจ
จากนั้นก็ยกนิ้วโป้งให้
แต่ไม่นานก็รีบชี้ไปทางจระเข้พิษที่กำลังหนีอยู่ด้านข้าง
“รีบซ้ำให้ตายเร็ว!”
จระเข้พิษกำลังหันหลังหนี
มันเบนตัวไปทางขวา เตรียมกลับลำหนีไป
แต่ตาซ้ายบอด
มุมนี้ทำให้มันมองไม่เห็นเจียงเซี่ยพอดี
เจียงเซี่ยจึงใช้วิธีเดิม เหวี่ยงกระบี่ไผ่ฟ้าคำรนออกไปอีกครั้ง แทงเข้าเบ้าตาของมันโดยตรง
“สายฟ้าจงมา!”
เจียงเซี่ยกำมือแน่น
กระบี่ไผ่ฟ้าคำรนปล่อยกระแสไฟฟ้าออกมาจากระยะไกล!
“ซ่า ๆ ๆ!”
จระเข้พิษกระตุกอยู่สองสามครั้ง ก่อนจะขาดใจตายสนิท
“เก่งมาก!”
เซียวอวี่ตะโกนชื่นชมจากระยะไกล
“รีบเก็บของที่ได้จากการต่อสู้!”
“คราวนี้กำไรเละเทะเลย!”