"ถอนพิษ?"
"ใช่ เราเชิญเจ้ามา ก็เพื่อถอนพิษให้เรา" นางพญาตรัส
เจียงฟานได้ยินดังนั้น ใจก็เต้นรัว มองสำรวจสตรีผู้งดงามเบื้องหน้าอย่างเคร่งเครียด
นางมีผิวขาวงาม หน้าตาสดใส ดูไม่ออกเลยว่ามีพิษในกาย
เจียงฟานเกรงใจจึงว่า "นางพญา โปรดอย่าล้อข้าเลย ท่าทางท่านเช่นนี้ ไม่เหมือนผู้ถูกพิษเลย"
"หมอเจียง เราพูดจริง" นางพญาตรัสเรียบ
เจียงฟานฟังแล้วใจก็ยิ่งไม่ดี หากวันนี้เป็นคนธรรมดาให้ช่วยถอนพิษก็ว่าไปอย่าง แต่คนตรงหน้าคือนางพญาแห่งชิงโจว!
หากเขาผลีผลามถอนพิษให้นาง จนนางตายขึ้นมา ตัวเขาเองก็คงต้องตายตามไปด้วย
คิดได้ดังนั้น เจียงฟานก็อ้ำอึ้ง "นางพญา ข้า... ข้าเป็นแค่หมอธรรมดา ท่านคงไม่ให้ข้าถอนพิษให้ท่านหรอกกระมัง?"
นางพญายิ้มน้อย ๆ "เป็นอะไรไป? กลัวหรือ?"
เจียงฟานยิ้มแห้ง "จะว่าไม่กลัวก็โกหก ว่าแต่ ท่านแน่ใจได้อย่างไรว่าข้าถอนพิษให้ท่านได้?"
นางพญายิ้ม "เมื่อวาน เจ้ามิใช่ถามข้าว่าเคยบาดเจ็บภายในอย่างรุนแรงหรือ? พิษของข้าเกี่ยวข้องกับสิ่งนี้"
เจียงฟานได้ยินดังนั้น อยากจะตบปากตัวเองสักสองฉาด ถ้าไม่ใช่เพราะเขาปากมาก นางพญาก็คงไม่มารบกวนเขา
"ตั้งแต่ถูกพิษมา เจ็ดปีแล้ว ข้าปลอมตัวตามหาหมอฝีมือดีทั่วหล้า แต่กลับไม่มีใครเลยที่ดูออกว่าข้าบาดเจ็บหนัก และมีพิษในกาย มีเพียงเจ้าที่เพียงมองก็รู้ว่าข้าบาดเจ็บภายใน ดังนั้น เจ้าคือความหวังของข้า"