เครื่องบินร่อนลงถึงโรงพยาบาลเมื่อไหร่ ก็เรียกสายตาจับจ้องจากผู้คนได้อีกรอบ
เจียงฟานลงจากเครื่อง แล้วรีบวิ่งตรงไปยังห้องผู้ป่วย VIP
ผลักประตูเข้าไป
ต้องตกใจ!
ชุดชั้นใน?
ซูเหยาแท้จริงกำลังยืนอยู่หน้ากระจกในสภาพใส่เพียงชุดชั้นใน
นี่มันอะไรที่ข้าควรเห็น?
เจียงฟานคิดจะแอบปิดประตูเงียบ ๆ แต่ซูเหยาเห็นเขาในกระจกตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว
"ยังไง? อยากดูฟรีๆ รึไง?" ซูเหยาเอ่ยพลางหันข้างใบหน้าเล็กน้อย
เจียงฟานตกใจสุดขีด พูดติดอ่าง "ซู...ซูเหยาพี่สาว ผม...ผมไม่ได้ตั้งใจ"
ซูเหยาว่า "ถ้าไม่ได้ตั้งใจ ยังไม่รีบเข้ามาอีก?"
เจียงฟานนิ่งไปครู่ ก่อนฝืนใจเดินเข้าไปในห้อง
"ปิดประตูด้วย คุณอยากให้คนอื่นเห็นฉันมากกว่านี้รึไง?" ซูเหยาสยายผมอย่างยั่วยวน
"ไม่...ไม่..." เจียงฟานตื่นเต้นจนทำอะไรไม่ถูก รีบปิดประตูด้วยความวุ่นวาย
"คุณตื่นเต้นอะไร? ไม่เคยเห็นผู้หญิงใส่ชุดชั้นในรึไง? อิอิ"
ซูเหยาแหย่เจียงฟานจนหน้าแดงก่ำ
เจียงฟานอดใจไม่ไหวถามด้วยความอยากรู้ "ซูเหยาพี่สาว นี่...นี่คุณกำลังทำอะไร?"
"ทำอะไร? ก็เปลี่ยนเสื้อผ้าสิ" ซูเหยายิ้มเย้ายวน "หรือคิดว่าฉันจะยั่วยวนคุณล่ะ!"
ฝีมือการหยอกผู้ชายของซูเหยานี่ไม่ธรรมดาจริง ๆ ตอนนี้เจียงฟานเขินอายราวกับสาวน้อย
"เปลี่ยนเสื้อผ้า?" เจียงฟานว่า "ชุดที่คุณใส่ตอนเช้า ก็สวยดีนี่นา ทำไมต้องเปลี่ยนด้วย?"
"ว่าสิ? ทิ้งฉันไว้ตั้งนาน ค่ำนี้ยังไงก็ต้องกินข้าวกับฉันหน่อยได้มั้ง!"
เจียงฟานพูดติดอ่าง "เอ่อ...คือ...ก็..."
"อย่ายืนงงอยู่เลย รีบมาช่วยดึงซิปให้ฉันหน่อยสิ!" พูดพลาง ซูเหยาก็สวมชุดราตรีสีดำคอต่ำขึ้นมา
"เอ๋?" เจียงฟานยิ่งตื่นเต้นเข้าไปใหญ่ เขาเริ่มลังเล
"เอ๋อะไรเอ๋! เร็วเข้า"
ซูเหยาเร่งอย่างไม่พอใจ เจียงฟานได้แต่ค่อย ๆ ย่องเข้าไปช่วย
เมื่อเข้าใกล้ซูเหยา รู้สึกได้ถึงกลิ่นหอมอ่อน ๆ โชยมา
นั่นคือกลิ่นกายจากเรือนร่าง หอมมาก
อีกทั้งแผ่นหลังขาวผ่องไร้ที่ติ ประกอบกับสายเสื้อลูกไม้ ภาพนั้นชวนให้เลือดพลุ่งพล่านขึ้นมาทันที