"แย่แล้ว! ซูเหยากับแม่ยังรอข้าหาอาหารไปส่งอยู่เลย!" ในที่สุดเจียงฟานก็นึกขึ้นได้
"เป็นอะไรไป? หมอเจียง?" เห็นเจียงฟานเหม่อลอย จักรพรรดิหญิงจึงถามขึ้น
"อ้อ! ฝ่าบาท จู่ๆ ข้าก็นึกขึ้นได้ว่าในโรงพยาบาลยังมีญาติคนไข้รอข้าอยู่ งั้นข้าต้องรีบกลับไปหน่อย"
"ลุงหลง รีบไปส่งหมอเจียงหน่อย อย่าให้งานของเขาต้องล่าช้าเด็ดขาด"
"ได้เลย"
หลงอู่รีบพาเจียงฟานออกไปทันที
ในรถ
หลงอู่ยังคงถามด้วยความกึ่งเชื่อกึ่งสงสัย "หมอเจียง เทคนิคครอบแก้วเมื่อกี้ของท่านสามารถทำให้ฝ่าบาทมีชีวิตยืนยาวขึ้นอีกครึ่งปีได้จริงหรือ?"
"แน่นอนอยู่แล้ว นั่นมัน..." เจียงฟานคิดจะพูดว่านั่นคือวิทยายุทธ์ที่สืบทอดมาจากบรรพชนสกุลเจียง แต่ก็รีบหุบปากไว้ทัน
ความลับระดับนี้ ไม่สมควรให้คนมากรู้เข้า
"มันอะไร?" หลงอู่ถามต่อ
"นั่นมันเคล็ดวิชาลับสำหรับรักษาพิษหนาว" เจียงฟานพูดกลบเกลื่อนไป
หลงอู่พยักหน้า "ถึงแม้ท่านจะพูดได้เข้าท่า แต่ข้ากลับไม่ได้เห็นอะไรเลย! ท่านแค่ใช้หม้อครอบแก้วสองสามใบ แล้วพิษหนาวก็ถูกควบคุมได้?"
"คุณหลง ตอนที่ข้าครอบแก้วให้ฝ่าบาท ท่านอยู่ข้างนอกห้องตลอด ท่านจะไปเห็นผลได้ยังไง? แต่จะมีผลหรือไม่ ท่านกลับไปถามฝ่าบาทดูก็รู้เอง" เจียงฟานเตือนต่อ "ส่วนสัตว์วิญญาณและแมลงวิเศษนั่น ต้องไปตามหาให้ได้ หากหาเจอ ฝ่าบาทถึงจะรอดชีวิตอย่างแท้จริง"
"ใช่ ใช่" หลงอู่พูด "พวกเราจะระดมกำลังคน ทรัพย์สิน และเงินทองทั้งหมดไปตามหาชายสี่เสาหยางบริสุทธิ์กับสัตว์วิญญาณแมลงวิเศษทันที"
พอได้ยินว่าหลงอู่จะหาชายสี่เสาหยางบริสุทธิ์ เจียงฟานก็แอบตื่นเต้นขึ้นมาในใจ ถ้าพวกเขารู้เข้าล่ะก็...
ไม่เอาๆ ยังไงก็ยังไม่ควรเปิดเผยตัวจนกว่าจะถึงคราวจำเป็น
จริงๆ แล้วในใจเจียงฟานก็กลืนไม่เข้าคายไม่ออกเหมือนกัน
เพื่อเปลี่ยนเรื่อง เขาจึงถามขึ้นทันที "คุณหลง ข้ามีเรื่องหนึ่งที่ไม่ค่อยเข้าใจ อยากถามท่านหน่อย"