"เข้ามา!" อู๋ต้าไห่เอ่ยขึ้น
ประตูเปิดออก ชายในชุดรักษาความปลอดภัยคนหนึ่งเดินเข้ามา
"ท่านรองผู้อำนวยการอู๋ นี่คือเอกสารวิดีโอที่ท่านต้องการ" ชายชุดรักษาความปลอดภัยยื่นแท่ง USB เล็ก ๆ ให้อู๋ต้าไห่
"ดีมาก! ขอบใจมาก"
"ไม่เป็นไรครับ ท่านรองผู้อำนวยการอู๋ ถ้าไม่มีอะไร ผมขอตัวก่อนนะครับ มีอะไรเรียกใช้ได้เสมอ"
พูดจบ ชายชุดรักษาความปลอดภัยก็เดินออกจากห้องทำงานไป
หลังจากเขาไป อู๋ต้าไห่ก็อดใจไม่ไหว รีบเสียบแท่ง USB เข้ากับคอมพิวเตอร์ทันที
เปิดไฟล์วิดีโอดู
นั่นคือคลิปจากกล้องวงจรปิด ความยาวประมาณหนึ่งนาทีเศษ ๆ
อู๋ต้าไห่ดูอย่างตั้งใจจนจบ แล้วเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ สีหน้าครุ่นคิด
ไม่นานนัก เขาก็รีบกลับมาที่หน้าคอมพิวเตอร์ แล้วเปิดคลิปนั้นดูอีกรอบ
สวี่เยี่ยนเริ่มสงสัย อะไรกันที่ทำให้อู๋ต้าไห่ดูเพลินขนาดนี้ แล้วยังดูซ้ำแล้วซ้ำเล่าอีก
ไม่ใช่คลิปวาบหวิวอะไรใช่ไหม?
สวี่เยี่ยนค่อย ๆ ย่องเท้าไปที่ด้านข้างโต๊ะทำงานของอู๋ต้าไห่ แล้วยื่นหัวเข้าไปดูคลิปนั้น
พอเห็นว่าเป็นคลิปจากกล้องวงจรปิด สวี่เยี่ยนก็รู้สึกผิดหวังอยู่ในใจ นึกว่า "อะไรกัน มีอะไรน่าดู!"
ในคลิปเป็นภาพหน้าห้องผู้ป่วย VIP แผนกกระดูก เห็นเจียงฟานพุ่งเข้าไปในห้องอย่างรุนแรง จากนั้นก็พูดอะไรบางอย่างกับไป๋เจี๋ยอยู่ที่ทางเดิน แล้วก็รับโทรศัพท์สายหนึ่ง ก่อนจะรีบวิ่งออกจากโรงพยาบาลไป
สวี่เยี่ยนรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย พูดเสียงเบา "นี่มันเรื่องที่เจียงฟานมาหาฉันวันนั้นนี่นา ฉันเกือบถูกเขาบีบคอตายตอนนั้นเลย"
"หึ! ยังมีหน้ามาพูดอีกหรือ ถ้าไม่ใช่เพราะแกไร้ประโยชน์สิ้นดี ฉันจะต้องลงมือเองเพื่อหาคนหรือไง?" อู๋ต้าไห่หรี่ตามองอย่างโกรธจัด "ฉันบอกแล้วไงว่าแกเป็นตัวซวย"