อาการของผู้ป่วยวิกฤตหนักมาก เส้นกราฟบนจอวัดสัญญาณชีพแทบจะราบเป็นเส้นตรงแล้ว
ไม่ดีแล้ว ผู้ป่วยอาจเสียชีวิตได้ทุกเมื่อ
ไป๋เจี๋ยตัดสินใจทันที นางสั่งการแพทย์เวรตรวจเยี่ยมคนไข้ว่า “ฉีดยากระตุ้นหัวใจทันที!”
“เพิ่มระดับออกซิเจนจากเครื่องช่วยหายใจ เต็มกำลังรักษาการหายใจ!”
“เตรียมกดหน้าอก เริ่มทำการช่วยฟื้นคืนชีพ!”
ตื๊ด——
นางพูดยังไม่ทันจบ เสียงสัญญาณยาวอันแหลมสูงก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน บนจอภาพคลื่นหัวใจกลายเป็นเส้นตรงแบนราบในที่สุด
หัวใจผู้ป่วยหยุดเต้นโดยสิ้นเชิง
“หัวหน้าหัวหน้าไป๋ ไม่มีประโยชน์แล้ว ผู้ป่วยเสียชีวิตแล้ว” หมอประจำเตียงส่ายหน้า
ไป๋เจี๋ยตะลึงไปครู่หนึ่ง แต่ก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็วแล้วสั่งการ “แจ้งห้องผ่าตัด ศัลยกรรมสมอง ศัลยกรรมทรวงอก เรียกประชุมปรึกษาฉุกเฉิน เตรียมผ่าตัดร่วมกัน!”
หมอประจำเตียงเอ่ย “หัวหน้าไป๋ ผู้ป่วยหมดสัญญาณชีพแล้ว ทำแบบนี้ยังจะมีความหมายอีกหรือ?”
“อย่าพูดมาก ฉันสั่งอะไรก็ทำตามนั้น เร็วเข้า!” ไป๋เจี๋ยตะคอกเสียงดังลั่น
นั่นคือความเศร้าเสียใจที่ไม่อยากให้ชีวิตหนุ่มสาวต้องจากไป
ไม่นาน ผู้เชี่ยวชาญแกนนำจากแผนกศัลยกรรม ประสาทวิทยา และไอซียูก็มาถึงที่ประชุมครบ เพื่อให้ความร่วมมือกับไป๋เจี๋ย พวกเขาเพียงแค่ดูตัวชี้วัดต่าง ๆ อย่างเป็นพิธี แล้วสุดท้ายก็ส่ายหน้าทีละคน
วิธีรักษาที่ควรใช้ ผู้เชี่ยวชาญทุกคนก็ใช้กันหมดแล้ว ผลปรากฏว่าไม่สามารถทำให้ผู้ป่วยฟื้นคืนชีพได้
“เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้!” ไป๋เจี๋ยหน้าซีดเผือด อัจฉริยะแพทย์ขั้นสูงคนนี้ไม่อาจยอมรับผลลัพธ์เช่นนี้ได้ ก่อนหน้านี้นางเคยศึกษาอาการผู้ป่วยมาแล้ว คิดว่าผู้ป่วยมีเงื่อนไขเหมาะสมกับการผ่าตัด และโอกาสรอดสูงกว่าร้อยละ 50 แต่ตอนนี้ผู้ป่วยกลับมาตายต่อหน้าเธอ