ผู้สังเกตการณ์จากอารยธรรมชั้นสูงเริ่มออกความเห็น
“วานรปฐมบรรพชนอ่อนแอมาก แต่สติปัญญาค่อนข้างสูง บางทีมันอาจเข้าใจข้อมูลของผู้วางแผนได้มากขึ้น และตัดสินใจเลือกได้ถูกต้อง”
“ความอดทนสูง ใช้พลังงานน้อย มีศักยภาพในการเอาชีวิตรอดสูง เงื่อนไขคือช่วงต้นเกมต้องไม่เจอสัตว์นักล่าขนาดใหญ่”
“ถ้าเอาวานรปฐมบรรพชนเป็นเดิมพัน บางทีอาจได้กำไรเป็นสองเท่า ดูท่าว่าคราวนี้เพื่อนชาวต้าเซี่ยคงต้องพ่ายแพ้ยับเยินแล้ว!”
สิ้นหวัง!
ชาวต้าเซี่ยสิ้นหวังกันหมด!
คำวิจารณ์จากอารยธรรมนอกโลกย่อมเป็นกลางอย่างยิ่ง แม้แต่พวกเขายังคิดว่าต้าเซี่ยจบเห่แล้ว
ต้องรู้ไว้ว่าอารยธรรมนอกโลกเหล่านี้ไม่เคยทำนายผิด ไม่เคยเลยสักครั้ง
จากตรรกะการเดิมพันของพวกเขานี่แหละ ที่ทำให้ผู้คนวิเคราะห์และสรุปเป็นกฎเกณฑ์ได้ว่า ยิ่งร่างกายใหญ่โตก็ยิ่งมีโอกาสชนะ!
แน่นอนว่า ยังมีคนมองโลกในแง่ดีอยู่ส่วนน้อยที่เริ่มออกความเห็น
“ความอดทนสูง สติปัญญาก็สูง บรรพบุรุษวานรปฐมบรรพชนของเราก็มีข้อดีเหมือนกัน! คราวนี้เราได้เปรียบ!”
ชาวต่างชาติมักกระตือรือร้นเป็นพิเศษเวลาจะบั่นทอนความมั่นใจของชาวต้าเซี่ย
“แค่เอานาฬิกามาวางตรงหน้า ก็เริ่มสะกดจิตตัวเองแล้ว! ที่นี่คือโลกยุคก่อนประวัติศาสตร์ ความอดทนสูงแล้วมีประโยชน์อะไร การต่อสู้เอาเป็นเอาตายเกิดขึ้นในชั่วพริบตาต่างหาก!”
“สติปัญญาเหรอ? สิ่งนี้ไร้ประโยชน์ที่สุดแล้ว! วานรปฐมบรรพชนไม่มีปัญญาอันน่าทึ่งเหมือนมนุษย์อย่างพวกเราสักหน่อย!”
“สติปัญญาสูง แถมยังอยู่กันเป็นกลุ่มได้ดีขึ้นนิดหน่อยงั้นเหรอ? วานรเป็นสิบตัวพุ่งสไลด์ทีเดียวก็กลายเป็นอาหารป้อนเสือเขี้ยวดาบแล้วต่างหาก!”
หากเป็นปกติ ชาวเน็ตต้าเซี่ยคงเถียงกับคนพวกนี้ได้เป็นปี ต่อให้ไม่มีเหตุผลก็ตาม
แต่ตอนนี้พวกเขาสิ้นหวังกันจริง ๆ เพราะสิ่งที่อีกฝ่ายพูดดูเหมือนจะเป็นความจริง
เกมใกล้เริ่มแล้ว พวกเขาไม่มีแก่ใจสนใจเรื่องไร้สาระ ต่างเริ่มภาวนากันแทน!
ได้โปรด พื้นที่ที่เผ่าพันธุ์เราถูกส่งไปต้องเป็นป่า ขอให้ไม่มีผู้วางแผนเผ่าพันธุ์อื่นอยู่ที่นั่นด้วย!
หากบริเวณใกล้เคียงมีผู้วางแผนเผ่าพันธุ์อื่น พวกเขาก็จะต้องเผชิญหน้าต่อสู้กันในไม่ช้า!
เพื่อส่งเสริมการแข่งขันระหว่างเผ่าพันธุ์ เกมวางแผนเผ่าพันธุ์นี้ให้รางวัลตอบแทนจากโชคชะตาของประเทศและรางวัลวิวัฒนาการ หากทำลายเผ่าพันธุ์อื่นได้!
วานรปฐมบรรพชนที่ถูกกำหนดให้เป็นผู้บริโภคลำดับล่างของห่วงโซ่อาหาร ย่อมต้องกลายเป็นเป้าถูกล่า!
ขอเทพยดาทั้งหลาย โปรดอย่าส่งวานรปฐมบรรพชนไปอยู่ใกล้สัตว์กินเนื้อเด็ดขาด
ขอเทพยดาทั้งหลาย โปรดให้วานรปฐมบรรพชนถือกำเนิดในสถานที่ที่มีทรัพยากรป่าไม้อุดมสมบูรณ์ด้วยเถิด
ฟ้าเอ๋ย โปรดฟังคำวิงวอน ดินเอ๋ย โปรดรับรู้ นะโม อมิตาภพุทธ อาเมน ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์แสดงฤทธิ์เร็วเข้า!
【กำลังสุ่มพื้นที่ส่งเผ่าพันธุ์!】
【ส่งเผ่าพันธุ์เรียบร้อยแล้ว โปรดตรวจสอบภูมิประเทศและลักษณะพื้นที่ที่เผ่าพันธุ์ของท่านถูกส่งไป】
【วานรปฐมบรรพชน】
【สภาพภูมิอากาศของพื้นที่: ภูมิอากาศเขตร้อน】
【ภาพรวมภูมิอากาศ: ฤดูฝนและฤดูแล้งสลับกัน ฤดูฝนทำให้แม่น้ำเอ่อล้นจนเกิดที่ราบน้ำพัดพา ส่วนฤดูแล้งบางพื้นที่จะแห้งแล้งและทุ่งหญ้าขยายวงกว้างขึ้น】
【ภูมิประเทศ: พื้นที่ป่าและทุ่งหญ้าสลับปะปนกัน】
【เผ่าพันธุ์ของผู้เล่นในบริเวณใกล้เคียง: ประเทศอินทรี (เสือเขี้ยวดาบ), ประเทศเกาะ (หมาป่า), ประเทศโสม (แรดมหึมา), ประเทศหมีขาว (ม้า)】
ความสิ้นหวังกำลังแผ่ขยาย!
ในห้องถ่ายทอดสดทางการของต้าเซี่ย พิธีกรเสี่ยวซ่าฝืนยิ้มพลางปลุกขวัญกำลังใจ
“แม้ภูมิประเทศจะไม่ได้เป็นป่าทึบทั่วทั้งพื้นที่อย่างที่หวัง แต่ป่าที่สลับกับทุ่งหญ้าก็ยังดีกว่าทุ่งหญ้าล้วนมาก วานรปฐมบรรพชนยังมีพื้นที่ให้ใช้ชีวิตบนต้นไม้”
“แม้จะมีเผ่าพันธุ์สัตว์กินเนื้ออย่างเสือเขี้ยวดาบกับหมาป่าอยู่สองเผ่าพันธุ์ แต่บริเวณใกล้เรายังมีสัตว์กินพืชจากประเทศหมีขาวและประเทศโสมอีกสองเผ่าพันธุ์ช่วยแบ่งเบาความกดดัน”
“เพราะฉะนั้น ความกดดันของเรายังไม่มากขนาดนั้น!”
“มาเชื่อมั่นในตัวกู้ผิงเซิงกันเถอะ!”
พูดได้ดีนี่
ใครไม่รู้บ้างว่าประเทศอินทรีเป็นพ่อของประเทศเกาะกับประเทศโสม ส่วนประเทศหมีขาวก็มีท่าทีเป็นปรปักษ์ต่อต้าเซี่ยมาโดยตลอด?
เปิดเกมมาก็ต้องโดนรุมสังหารแล้ว
ถ้าอยู่ในป่ายังพอซ่อนตัวเอาชีวิตรอดได้ แต่ที่นี่เป็นพื้นที่ป่าสลับทุ่งหญ้า แม้แต่ถิ่นอาศัยก็มีน้อยนิดจนน่าสงสาร
ชาวต้าเซี่ยจมอยู่ในม่านหมอกแห่งความสิ้นหวัง
กู้ผิงเซิงกลับชูนิ้วโป้งขึ้น
ขอบคุณของขวัญจากสวรรค์!
ภูมิประเทศป่าสลับทุ่งหญ้าจะช่วยให้วานรปฐมบรรพชนของเขาฝึกยืนตัวตรงได้เร็วที่สุด และปลดล็อกช่องอุปกรณ์สองช่อง
ถ้ามีแต่ป่าล้วน วิวัฒนาการคงล่าช้าไปมาก
แม้เสือเขี้ยวดาบกับหมาป่ารอบข้างจะคอยรบกวนการเติบโต แต่แค่หยิบก้อนหินขึ้นมาได้ก็เข้าสู่ช่วงท้ายเกมแล้ว ไม่มีทางถูกล่าจนหมดสิ้น
บางทีเขาอาจกำจัดสัตว์สองชนิดนี้ได้ตั้งแต่ช่วงต้นเกม รับรางวัลวิวัฒนาการจำนวนมาก แล้วผลักดันให้เผ่าพันธุ์วิวัฒนาการต่อไป
รอให้ท่านอาเทพวานรประดิษฐ์ไฟกับหอกได้ก่อน ใครโผล่มาก็ตายหมด!
ถึงจะอันตรายไปหน่อย แต่ก็มีโอกาสมาพร้อมกัน
กู้ผิงเซิงคลายใจลง โชคดีใช้ได้เลย
ความครุ่นคิดของเขาในสายตาคนอื่นกลับกลายเป็นอาการของคนใกล้หมดแรง
เกมกำลังจะเริ่ม
เผ่าพันธุ์กำลังจะถูกส่งลงไป
เผ่าพันธุ์ที่ตกลงไปในพื้นที่รอบตัวเขาพลันเริ่มจับมือเป็นพันธมิตรกันอย่างรู้ใจ เพื่อจัดการต้าเซี่ย
ประเทศเกาะ (หมาป่า): “หึ ๆ! ไม่มีทั้งความคล่องแคล่วบนต้นไม้และความมั่นคงของสัตว์สี่ขา แถมยังไม่มีถิ่นอาศัยกับแหล่งอาหารที่แน่นอน! ส่วนเรื่องกินเนื้อน่ะ พวกแกกล้ากินเนื้อด้วยเหรอ? รอให้ฉันกินพวกแกดีกว่า!”
อดัมส์แห่งประเทศอินทรี (เสือเขี้ยวดาบ): “ลิงของต้าเซี่ยมีความอดทนสูง วิ่งได้นานก็จริง แต่เป็นไปได้ไหมว่าพวกแกวิ่งช้า?”
หลี่ช่านเลี่ยแห่งประเทศโสม (แรดมหึมา): “ดูตัวเลขพวกนี้เสียก่อนสิ เจ้าลิงโบราณชั้นต่ำ!”
ปีเตอร์แห่งประเทศหมีขาว (ม้า): “ขอบคุณผู้วางแผนโง่ ๆ ของต้าเซี่ยที่ทิ้งเผ่าพันธุ์ม้าไว้ให้พวกเรา อย่างน้อยก็วิ่งเร็วกว่าพวกแก เรื่องนี้สำคัญมากในธรรมชาติ!”
หึ!
กู้ผิงเซิงไม่แยแสเสียงเยาะเย้ยพวกนั้น ขี้เกียจจะพูดด้วย และพวกมันก็ไม่คู่ควรจะได้ฟัง
การทะเลาะกันไม่มีวันทำให้คนอื่นยอมเชื่อ สู้ขับไล่พวกมันออกจากระบบนิเวศ แล้วค่อยไปเต้นรำหน้าหลุมศพยังดีกว่า
นอกจากระบายอารมณ์แล้ว เหตุผลสำคัญที่สุดที่คนพวกนี้เยาะเย้ยก็เพราะอยากก่อกวนจิตใจของเขา ทำให้กู้ผิงเซิงโกรธและส่งผลต่อการตัดสินใจ
แต่ในเมื่อรู้ค่าสถานะของเทพวานรอยู่แล้ว จะต้องกังวลเรื่องพวกนี้ไปทำไม!
มนุษย์วิวัฒนาการมาจากลิงพวกนี้ทั้งนั้น พวกมันรู้ว่าตัวเองแข็งแกร่งแค่ไหน แต่กลับไม่รู้ว่าบรรพบุรุษของตัวเองก็คือลิง!
ปีเตอร์แห่งประเทศหมีขาว (ม้า): “ทุกท่าน ไม่อย่างนั้นกำจัดต้าเซี่ยออกจากการแข่งขันก่อนเลยดีไหม? วงจรสืบพันธุ์ของพวกมันต้องตั้งท้องสิบเดือน แม่จะหมดความสามารถในการต่อสู้ ส่วนลูกก็ไม่มีแรงสู้ ต้องรอเป็นสิบกว่าปีกว่าจะมีกำลังต่อสู้!”
หลี่ช่านเลี่ยแห่งประเทศโสม (แรดมหึมา): “ดูท่าลูกของฉันจะเหยียบย่ำเผ่าพันธุ์พวกมันได้ตั้งแต่เกิดเลยสินะ!”
อิโต โทเท็ตสึยะ แห่งประเทศเกาะ (หมาป่า): “พอพิจารณาได้ สติปัญญาของพวกมันค่อนข้างสูง ดูเหมือนจะร่วมมือกันเป็นกลุ่มได้ แต่การร่วมมือของพวกวานรก็มีแต่จะต่อแถวกันมาส่งตัวตายเท่านั้น”
ร่วมมือกันงั้นหรือ?
เรื่องนี้รับมือยากอยู่เหมือนกัน
แม้ค่าสถานะช่วงท้ายเกมของเทพวานรจะเหนือกว่าสิ่งมีชีวิตทั่วโลก แต่ช่วงต้นเกมยังมีช่วงเวลาเปราะบางสั้น ๆ ใครมาก็เหยียบซ้ำได้ทั้งนั้น
ต้องถ่วงเวลาให้ผ่านช่วงนี้ไปให้ได้
กู้ผิงเซิงจึงเริ่มแกล้งโง่ทำเป็นไม่รู้เรื่อง
กู้ผิงเซิงกล่าวว่า “ฉันเตือนพวกแกไว้ก่อน อย่ามาหาเรื่องฉัน วานรปฐมบรรพชนแค่เติบโตจนเข้าสู่ช่วงท้ายเกม ก็ไม่มีเผ่าพันธุ์ไหนขวางได้แล้ว”
อดัมส์แห่งประเทศอินทรี (เสือเขี้ยวดาบ): “ฮ่า ๆๆ! แกนี่มันโง่จริง ๆ ช่วงท้ายเกมงั้นเหรอ? ฉันจะไปจัดการแกเดี๋ยวนี้แหละ!”
“ถึงฉันจะไม่เชื่อ แต่ก็ให้เกียรติต้าเซี่ยของพวกแกอยู่ดี อย่างไรพวกแกก็เป็นที่หนึ่งของโลกนี้มาถึงห้าพันปีแล้วนี่!”
“พวกแกไม่ต้องมาหรอก รางวัลวิวัฒนาการฉันจะเอาไว้คนเดียว!”
เมื่อประเทศอินทรีร้องขอ ประเทศเกาะกับประเทศโสมย่อมต้องยอมตาม
มีเพียงกู้ผิงเซิงที่ยิ้มออกมา
ดีมาก ถ้ามีแค่เสือเขี้ยวดาบ เทพวานรของฉันก็พอมีพื้นที่เติบโตอยู่บ้าง
กล้าปล่อยให้เทพวานรเติบโตใช่ไหม?
รอดูให้ดีเถอะ
ราชันตัวจริงแห่งสิ่งมีชีวิตยุคก่อนประวัติศาสตร์มาแล้ว!
ต้องรีบทำให้ท่านอาเทพวานรของตัวเองเติบโตขึ้น จะได้เผชิญหน้ากับเสือเขี้ยวดาบ!
แม้เรื่องนี้จะยากสำหรับเผ่าพันธุ์อื่น ทั้งต้องใช้เวลาวิวัฒนาการหลายสิบล้านปี และยังอาจเกิดการกลายพันธุ์ของยีนด้วยเหตุผลสารพัด
จนเกิดโศกนาฏกรรมไดโนเสาร์ทีเร็กซ์กลายเป็นไก่
แต่สำหรับเทพวานรแล้ว เรื่องนี้ง่ายมาก
ทันทีที่เทพวานรพบว่าสัตว์แพ้ทางไม้ที่เหลาแหลมกับหินที่ผูกติดไว้บนไม้ มันก็กลายเป็นเจ้าครองผืนดินแล้ว
แน่นอนว่า เงื่อนไขสำคัญที่จะทำทั้งหมดนี้ให้สำเร็จคือการปลดล็อกช่องอุปกรณ์
เพราะฉะนั้น ขั้นแรกต้องทำให้บรรพบุรุษของเขาอย่างวานรปฐมบรรพชนยืนขึ้นให้ได้!
ทันทีที่กู้ผิงเซิงเรียบเรียงความคิดจนชัดเจน
วิวัฒนาการของเผ่าพันธุ์ก็เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ
และในชั่วขณะที่มุมมองจากฟากฟ้าหมุนไป กู้ผิงเซิงก็ออกคำสั่งแล้ว
ลงจากต้นไม้ได้แล้ว มนุษย์วานร!
ถึงเวลาที่พวกเจ้าจะยืนหยัดบนผืนดินอย่างแท้จริงแล้ว