“เซวียจื้อหมิงเป็นผู้มีพลังพิเศษระดับ 5” หากไม่มีผู้มีพลังพิเศษระดับเดียวกัน ความแตกต่างด้านพละกำลังก็จะห่างกันมาก “พี่หลานบอกว่า จะไปหรือไม่ก็ให้พวกคุณตัดสินใจกันเอง แต่ต้องรีบหน่อย อีกเดี๋ยวพวกเราก็จะออกเดินทางแล้ว”
สีเฉียวหันไปถามเซี่ยถิงหลานกับคนอื่น ๆ “ไปไหม?”
“ฉางหลิ่งก็เป็นเป้าหมายของพวกเราอยู่แล้ว” เจียงหลินชวนดันแว่น “แค่มีบางเรื่องที่ต้องคุยกันให้เรียบร้อยก่อน รอพบผู้บัญชาการเหลียงของพวกเขาแล้วค่อยว่ากัน”
“ไป” เซี่ยถิงหลานมองเฝิงจื่อเยว่ “พวกเราขอเก็บของก่อน รอห้านาทีนะ”
เฝิงจื่อเยว่หมุนฝาขวดปิด “ได้ ฉันไปสตาร์ตรถก่อน”
ห้านาทีต่อมา สีเฉียวเก็บบ้านตู้คอนเทนเนอร์เข้าไป แล้วออกเดินทางพร้อมกับเฝิงจื่อเยว่
“พวกเขามีผู้ใช้พลังมิติด้วยเหรอ สุดยอดไปเลย! ตู้คอนเทนเนอร์ใหญ่ขนาดนั้นหายวับไปได้ยังไง” ชายแปลกหน้าที่อยู่บนรถของเฝิงจื่อเยว่เป็นหนึ่งในเจ้าหน้าที่ปฏิบัติการครั้งนี้ เขาไม่เคยเจอสีเฉียวกับคนอื่น ๆ มาก่อน จึงตะลึงจนพูดไม่ออก
มิน่าพี่หลานถึงให้คนไปตามพวกนี้มาร่วมด้วย ดูท่าทางแต่ละคนจะเก่งกันทั้งนั้น!
ในมิติของสีเฉียวมีรถที่ฐานเตรียมไว้ให้อยู่แล้ว สมรรถนะทุกด้านจัดเต็ม ขับอยู่บนถนนอย่างองอาจสะดุดตา
“ตอนนี้เราจะไปไหนกัน?”
“ไปบรรจบกับพวกเว่ยหลานที่ทางแยกจากหลินโจวไปฉางหลิ่ง” เซี่ยถิงหลานขยายแผนที่บนหน้าจอระบบแล้วชี้ “ตรงนี้”
เมื่อสีเฉียวกับพวกมาถึง รถหลายคันก็จอดเรียงรายอยู่ริมทางแล้ว
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยกระจายกำลังอยู่รอบนอก เหลียงเซ่าผิงกับเว่ยหลานยืนอยู่หน้าแผนที่ภูมิประเทศที่กางไว้
แม้เหลียงเซ่าผิงจะเป็นผู้บัญชาการเขตปลอดภัย แต่เขาเพิ่งอายุ 38 ปี สวมเครื่องแบบทหาร ดูคล่องแคล่วกระฉับกระเฉง