“โฮสต์ มีอะไรเหรอ?”
“ดูนี่สิ นี่มัน...เกิดอะไรขึ้น! ตอนบ่ายฉันเก็บบ้านตู้คอนเทนเนอร์ ลืมต้นนี่ไปด้วย เลยเก็บมันเข้ามิติไปพร้อมกัน! ไม่ใช่ว่าเอาสิ่งมีชีวิตเข้าไปไม่ได้เหรอ?”
สีเฉียวขยับเข้าไปดูใกล้ ๆ อยู่นาน แล้วยื่นมือไปแตะ ใบไม้นุ่ม กิ่งก้านก็ยังยืดหยุ่นดี
ไม่เห็นมีอะไรผิดปกติเลย ยังมีชีวิตดีอยู่ด้วย!
“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน” มันส่ายหน้า “หรือเป็นเพราะความแตกต่างระหว่างพืชกับสัตว์? ลองเอาไข่สักฟองเข้าไปในมิติดูไหม?”
สีเฉียวส่ายหน้า มองพืชกลายพันธุ์พลางขมวดคิ้วครุ่นคิด
เธอยื่นนิ้วออกไปแตะ พลังพิเศษไหลเวียนอยู่ที่ปลายนิ้ว พืชกลายพันธุ์คล้ายจะขยับเล็กน้อย
“อาจเป็นเพราะพลังพิเศษอีกชนิด”
ระบบเองก็นึกขึ้นได้ “พลังควบคุมเวลาเป็นพลังที่พิเศษเกินไป มิตินี้อาจมีพลังพิเศษประหลาดแบบไหนก็ได้ แต่ไม่มีทางมีพลังควบคุมเวลา”
“ที่จริงฉันสัมผัสได้” สีเฉียวหลับตาลง “แก่นกาลเวลากำลังฟื้นตัวช้า ๆ แม้กระบวนการจะช้ามากก็ตาม”
“เธอคิดว่ามิติได้รับผลกระทบจากมันเหรอ?”
“ก็เป็นไปได้ ยังไงมันก็มีพลังแห่งกฎเกณฑ์อยู่” สีเฉียวกังวลเล็กน้อย “ที่ฉันห่วงคือ ถ้ามิติได้รับพลังแห่งเวลาแล้วอาหารจะเป็นยังไง?”
ยิ่งคิดก็ยิ่งกังวล สีเฉียวรีบหยิบผลไม้หั่นแล้วกล่องหนึ่งออกมา
เนื้อผลไม้ไม่เปลี่ยนสี อุณหภูมิก็เหมือนตอนที่เก็บเข้าไปทุกประการ
เธอตรวจอาหารอีกหลายอย่างติดกัน ทั้งหมดไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
“โชคดีที่ตอนนี้ยังไม่พบความเปลี่ยนแปลง” ระบบเองก็โล่งอกในที่สุด