ช่วงบ่าย สีเหวินหย่วนโทรหาลูกสาว บอกว่าจองร้านอาหารไว้ตอนเย็นแล้ว คืนนี้ครอบครัวจะออกไปกินข้าวกัน
“พ่อคะ กับข้าวมื้อกลางวันยังเหลือตั้งเยอะ เย็นนี้ยังจะไปกินของดีอีกเหรอคะ?”
“ลูกสาวคนดีของพ่อกลับมาแล้ว จะกินของดีทุกมื้อไม่ได้หรือไง ไม่ใช่ว่าพ่อไม่มีปัญญาจ่ายสักหน่อย” เสียงของสีเหวินหย่วนดังมาตามสาย ฟังออกชัดเจนว่าอารมณ์ดี “ฮ่า ๆ วันนี้พ่อได้โบนัสก้อนหนึ่ง สุขคนเดียวไม่สู้สุขด้วยกันทั้งครอบครัว”
“โบนัสเหรอคะ?!” สีเฉียวหัวเราะตาหยี “คุณพ่อที่รักคะ ช่วงนี้ลูกสาวของพ่อเงินขาดมืออยู่นิดหน่อย พ่อพอจะ...”
“เรื่องเล็กน้อย เดี๋ยวก็ได้สัมผัสความรักจากพ่อแล้ว!”
“ฮ่า ๆ ๆ... ขอบคุณค่ะพ่อ รักพ่อนะคะ! เดี๋ยวหนูไปหาพ่อก่อน แล้วค่อยไปรับแม่ด้วยกัน”
“ได้”
พ่อลูกคุยกันเสร็จ พอวางสาย สีเฉียวก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากวีแชต พอกดเข้าไปดูก็พบว่า—
โห พ่อโอนเงินให้เธอ 520 หยวน
เธอรีบรับเงิน แล้วส่งข้อความกลับไปว่า：【ท่านพ่อผู้สูงส่ง บุตรสาวขอกราบขอบพระคุณในพระเมตตา!】
สีเฉียวได้รับความรักจากพ่อแล้วก็มีความสุขจนบรรยายไม่ถูก
พอถึงเวลาเลิกงาน สีเฉียวขึ้นรถของสีเหวินหย่วน จากนั้นพ่อลูกก็ไปรับหลินฮุ่ยฟาง ทั้งครอบครัวพากันไปกินมื้อใหญ่ด้วยความเบิกบาน
แต่เมื่อกลับมาถึงหน้าบ้าน กลับพบคนสองคนที่ไม่คาดคิดว่าจะเจอ
สีเฉียวมองแม่ ส่งสายตาถามว่า พี่สาวแม่ไม่ได้บอกว่าจะมาพรุ่งนี้เหรอ?
หลินฮุ่ยฟางส่งสายตาตอบกลับว่า แม่จะไปรู้ได้ยังไงว่ารีบร้อนมาขนาดนี้