【เพิ่งเข้าเกม】
สีเฉียวอยากลองกิจกรรมสุ่มสกินที่ทำให้เธอประหลาดใจ
แต่ประโยคหลังยังส่งไม่ทันไร ข้อความจากอีกฝ่ายก็เด้งขึ้นมาอีก
【เล่นด้วยกันไหม?】
เมื่อนึกถึงความสนุกแบบไม่ธรรมดาตอนมีผู้เล่นระดับเทพคอยแบก สีเฉียวก็ลบข้อความที่ยังไม่ได้ส่งทิ้งทันที
【ลุยเลย ๆ!】
ทั้งคู่ตั้งทีมกันอย่างรวดเร็ว และแน่นอนว่าเปิดไมค์ด้วย
กลัวพ่อแม่จะได้ยินเสียงผู้ชายจากโทรศัพท์แล้วเข้าใจผิด สีเฉียวจึงรีบหยิบหูฟังมาใส่
ไม่นานก็เริ่มจับคู่ เข้าสู่หน้าเลือกตัวละคร เพื่อนร่วมทีมที่เดิมได้ตำแหน่งมือยิงถามว่าจะสลับตำแหน่งกับเซี่ยถิงหลานได้ไหม เซี่ยถิงหลานก็ตอบตกลง เพราะเดิมทีเขาเป็นผู้เล่นที่เล่นได้ทุกตำแหน่งอยู่แล้ว
ปกติสีเฉียวมักเลือกตำแหน่งกลางหรือซัพพอร์ต รอบนี้พอดีได้เล่นซัพพอร์ต ส่วนเกมนี้มือยิงกับซัพพอร์ตมักจะไปเลนเดียวกัน
เธอจึงถามว่า “อยากให้ฉันเลือกซัพพอร์ตตัวไหน?”
เซี่ยถิงหลานก็เอ่ยขึ้นพร้อมกันว่า “อยากให้ฉันเลือกมือยิงตัวไหน?”
เสียงของทั้งคู่ดังขึ้นจากหูฟังพร้อมกัน
เงียบไปครึ่งวินาที ก่อนจะหัวเราะออกมาพร้อมกัน
“งั้นนายเล่นไข่พะโล้น้อย ส่วนฉันเล่นเจ้าหญิงเฟยเฟยคอยปกป้องนายดีไหม?”
สีเฉียวแค่พูดเล่นไปตามประสา
แต่ในวินาทีถัดมา เซี่ยถิงหลานกลับเลือกหลู่ปานหมายเลขเจ็ด เจ้าของฉายาไข่พะโล้น้อยทันที
“ได้”
สีเฉียวมองขาสั้น ๆ ของตัวละครที่กระโดดดึ๋ง ๆ อยู่บนหน้าจอ จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าภาระบนบ่าหนักขึ้นมาเล็กน้อย
“นายเชื่อใจฉันขนาดนั้นเลยเหรอ?”
“อืม” น้ำเสียงของเซี่ยถิงหลานต่างจากปกติมาก ฟังดูเกียจคร้านอยู่บ้าง “ฝากเจ้าหญิงเฟยเฟยปกป้องฉันด้วยนะ”