ขณะเดียวกัน บนเรือลาดตระเวนของประเทศหนึ่ง ก็กำลังถ่ายทอดสดการซ้อมรบของหัวกั๋วอยู่เช่นกัน
เมื่อเห็นเครื่องบินรบรุ่นใหม่กับเรือรบในภาพ ผู้บังคับการเรือก็ตบโต๊ะเสียงดัง
“พวกเขากำลังข่มขู่เราอยู่ชัด ๆ!”
เขาชี้ไปที่หน้าจอ “ปิดซะ”
คนอื่น ๆ เองก็อารมณ์ไม่ดีไปกว่าเขา ได้ยินคำสั่งแล้วก็พูดขึ้นว่า “เดินหน้าเข้าไปต่อ”
รองผู้บังคับการเรือมองเขา “หัวกั๋วกำหนดเขตซ้อมรบแล้ว ถ้าเข้าไปอีก พวกเขาจะสกัดกั้นเรา”
“งั้นก็ให้พวกเขามาสิ”
คนที่เหลือพากันส่งเสียงเห็นด้วย
ผู้บังคับการเรือเดินไปที่หน้าต่าง มองผืนทะเลไกลออกไป ภาพถ่ายทอดสดเมื่อครู่ยังติดอยู่ในหัว
หัวกั๋วมีของพวกนี้ตั้งแต่เมื่อไรกัน? ในข้อมูลที่เราได้มาก่อนหน้านี้ไม่มีเขียนถึงเลยสักอย่าง
รองผู้บังคับการเรือตามมา เตือนเสียงเบาว่า “ระวังอย่าล้ำเส้นเกินไป”
“วางใจเถอะ พวกเขาไม่ลงมือหรอก” เจอแบบนี้มากี่ครั้งแล้ว ผู้บังคับการเรือไม่กังวลแม้แต่น้อย
ผู้บังคับการเรือหันกลับมา น้ำเสียงผ่อนคลายกว่าก่อนหน้าเสียอีก
“เราก็แค่แล่นผ่านไปเอง”
คำสั่งถูกถ่ายทอดลงไป เรือปรับทิศทางแล้วมุ่งหน้าเข้าใกล้เขตซ้อมรบต่อ
บนเรือปฏิบัติหน้าที่ของหัวกั๋ว ไม่นานก็มีคนรายงานความเคลื่อนไหวของเรือลาดตระเวนลำนั้น
“มาอีกแล้วจริง ๆ ด้วย”
ผู้บังคับการเรือมองหน้าจอ ใบหน้ากลับมีรอยยิ้ม คราวนี้เบื้องบนมีคำสั่งให้เขามาแล้ว
เขาหันไปถาม “เตรียมพร้อมกันหมดแล้วหรือยัง?”
“พร้อมแล้ว”
“ยืนยันตัวตน แล้วส่งสัญญาณเรียก”
คำเตือนถูกส่งไปทันที ขอให้อีกฝ่ายเปลี่ยนทิศทางในทันทีและออกห่างจากน่านน้ำของประเทศเรา
บนเรือลาดตระเวน ผู้บังคับการเรือฟังจบก็เบ้ปาก เป็นวิธีเดิม ๆ อีกแล้ว
เขาโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ
“บอกพวกเขาไปว่า ทิศทางคลาดเคลื่อนนิดหน่อย กำลังปรับอยู่”
……
“ทิศทางคลาดเคลื่อนงั้นเหรอ?”
ผู้บังคับการเรือปฏิบัติหน้าที่หัวเราะออกมา เป็นข้ออ้างเดิมอีกแล้ว ปากบอกว่ากำลังปรับ แต่ทิศทางของเรือลาดตระเวนกลับไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย